จงเจิ้งหวงเห็นเย่ซวงฟางปฏิเสธอย่างชัดเจน จึงไม่ได้รบเร้า แล้วรูดซิปขึ้นเหมือนเดิม
จินเจียเหรินหัวเราะเยาะข้าง ๆ
คิดในใจ: เย่ซวงฟางกล้าดีย้อมแมวขายจริง ๆ นักแข่งรถหญิงอันดับสามของโลกอุตส่าห์มีน้ำใจให้ยืมชุดแข่ง เธอกลับไม่เอา ไม่กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุระหว่างแข่งเลยหรือไง
เดี๋ยวนะ อุบัติเหตุ...
แววตาของจินเจียเหรินฉายแววเคียดแค้น
ความฝันสูงสุดในชีวิตของเธอคือการได้แต่งงานกับพี่ฉางเฟิง เป็นคุณนายน้อยแห่งตระกูลเซี่ย
แต่พี่ฉางเฟิงกลับทำเย็นชาใส่เธอ กลับคอยปกป้องเย่ซวงฟางอยู่เรื่อย
สงสัยจะหลงรูปโฉมของเย่ซวงฟางสินะ?
ถ้า...
ถ้าเย่ซวงฟางประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ในการแข่งขันอาชีพ จนโชคดีเสียโฉมหรือพิการขึ้นมาล่ะ?
จินเจียเหรินยกยิ้มมุมปาก ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีตฉายแววอำมหิต
-
หลังจากตรวจสอบสภาพของนักแข่งรถหญิงทุกคนแล้ว เจ้าหน้าที่ก็พาเย่ซวงฟางและคนอื่น ๆ ขึ้นไปบนเวทีที่ปูพรมแดงเพื่อให้สัมภาษณ์
เนื่องจากเป็นการแข่งขันที่ถูกต้องตามกฎ สถานีโทรทัศน์สปอร์ตทีวีของเผิงไหลกำลังถ่ายทอดสดการแข่งขันครั้งนี้ทั้งหมด
พิธีกรชายเดินถือไมโครโฟนไปตรงหน้าจินเจียเหริน แนะนำเหรียญรางวัลและเกียรติยศที่เธอได้รับในอาชีพนักแข่งรถ จากนั้นสัมภาษณ์เธอว่า:
"คุณจินครับ คุณเป็นนักแข่งรถหญิงท้องถิ่นระดับท็อปของเผิงไหลของเรา แต่ครั้งนี้มีคุณจงเจิ้งหวงมาร่วมแข่งด้วย คุณรู้สึกกดดันมากไหมครับ?"
จินเจียเหรินสะบัดผมหน้ากล้อง แล้วขยิบตาหวานหนึ่งที: "ไม่กดดันเลยค่ะ เพราะฉันรู้ว่าฉันกับคุณจงเจิ้งต่างกันมาก คุณเธอเป็นถึงนักแข่งรถหญิงอันดับสามของโลกเลยนะคะ