จินหมิงเยว่กับเย่อู๋ซวงออกจากร้านอาหาร
สายลมยามค่ำพัดเย็นสบาย ไล่ความร้อนของวัน
จินหมิงเยว่ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนถามว่า “น้องอู๋ซวงมีอะไรชอบ หรือที่ไหนอยากไปเป็นพิเศษไหมคะ? ถนนด้านหลังมีบาร์ดังที่เป็นไวรัลดังมาก นักท่องเที่ยวเยอะแยะไปเช็คอินถ่ายรูปกัน
ด้านหน้ามีสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง เหมาะเดินเล่น แสงไฟสวยงาม ไอศกรีมโฮมเมดของป้าเจ้าของแผงลอยก็รสชาติดีไม่เบา
ไม่ไกลจากเรามีเกมเซ็นเตอร์ด้วย... ถ้าอยากชมวิวทะเล เดี๋ยวพี่พาไป...”
จินหมิงเยว่มีมารยาทงดงาม พูดจาเนิบน่าฟัง ใครฟังก็รู้สึกสบายใจ ทำให้คนนึกถึงภาพลักษณ์ของลูกคุณหนูผู้ดีที่ควรจะเป็นเช่นนี้
พูดจบ เธอหันมามองเย่อู๋ซวง
เย่อู๋ซวงขยับเรียวปากแดง “ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะดีไหม?”
“ได้สิ” จินหมิงเยว่พยักหน้า แล้วมุ่งหน้าไปทางสวน
ทั้งสองเดินเคียงข้างบนฟุตบาท ดึงดูดสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปมาให้เหลียวหลังมอง
“เฮ้ ดูสองสาวนั่นสิ น่ามองดีจัง”
“คนปล่อยผมสยายดูอ่อนหวานนุ่มนวล คนมัดผมหางม้าดูเป็นราชินี!”
“อยากเข้าไปจีบจัง...”
“ฝันไปเถอะ!”
ยังมีคนบนชั้นสองของร้านอาหารฝั่งตรงข้ามร้องอุทาน
“นั่นไม่ใช่จินหมิงเยว่แห่งตระกูลจินเหรอ บังเอิญจัง ว่าแต่สาวสวยสุดเท่ที่อยู่ข้างๆ คือใคร? ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?”
เพื่อนของเขาลุกขึ้นชะเง้อคอมองลงไปข้างล่าง หันกลับมาพูดว่า “ฉางเฟิง มานี่หน่อย นายรู้จักกับจินหมิงเยว่ไม่ใช่เหรอ รู้ไหมว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ จินหมิงเยว่คือใคร?”
“คิดว่าตอนนี้ฉันไปดูได้ไหมล่ะ? ฉันกำลังจะถูกคนสวยทับตายอยู่แล้ว” บุรุษรูปงามผู้ถูกเรียกว่า “ฉางเฟิง” เอ่ยด้วยรอยยิ้ม เอนกายบนโซฟา ไขว่ห้างสบายๆ มีหญิงสาวในชุดที่เซ็กซี่เปิดเผยซบอยู่ในอ้อมกอด