หลี่ชุนหลานมีทิศทางที่แย่มาก คนอื่นบอกซ้ายขวาหน้าหลัง เธอเข้าใจ
แต่ถ้าบอกเหนือใต้ออกตก เธอก็ไม่เข้าใจ
เย่อู๋ซวงรู้ดีในจุดนี้
เธอมองดูระบบ พบว่าระบบยังอยู่ในช่วงพัก ไม่ได้ออกภารกิจทดสอบใหม่ จึงพยักหน้าพูดว่า
"ได้ ฉันจะไปเผิงไหลกับคุณแม่"
"ตอนนี้ไม่ใช่ว่าซวงเอ๋อร์จะไปกับแม่หรือไม่ แต่แม่ซื้อตั๋วไม่ได้ ตั๋วเครื่องบิน ตั๋วเรือก็หมดแล้ว" หลี่ชุนหลานวางตะเกียบลง รู้สึกหดหู่
แผ่นดินใหญ่กับเผิงไหลมีทะเลกั้น มีเพียงการเดินทางสองแบบนี้เท่านั้น
"ตระกูลจี้มี..." เย่อู๋ซวงกำลังจะบอกว่าตระกูลจี้มีเครื่องบินส่วนตัวและเรือยอชต์ส่วนตัว โทรศัพท์ของหลี่ชุนหลานก็ดังขึ้น
เสียงผู้หญิงอ่อนโยนดังมาจากในสาย
"เว่ยยาง ช่วงนี้ซื้อตั๋วยาก ฉันกับสามีเลยคุยกันว่าจะส่งเครื่องบินส่วนตัวไปรับคุณ พรุ่งนี้เที่ยงดีไหม"
ด้วยความเคยชิน ฝ่ายตรงนั้นยังคงเรียกหลี่ชุนหลานว่าต้วนมู่เว่ยยาง
"งั้นก็รบกวนคุณแล้ว หม่านหยู" หลี่ชุนหลานยิ้มกว้าง ดวงตามีประกายตื่นเต้นดีใจที่จะได้เจอเพื่อนเก่าในไม่ช้า
เพื่อนสนิทของหลี่ชุนหลานชื่อเฉินหม่านหยู เป็นคุณหนูจากตระกูลเฉิน ตระกูลรองในเมืองหลวง
ตอนไปเที่ยวหลังเรียนจบ เธอได้พบกับจินเจียเฉิงสามีคนปัจจุบัน จึงย้ายไปแต่งงานที่เผิงไหล แทบไม่ได้กลับแผ่นดินใหญ่เลย
ส่วนตระกูลจิน เป็นหนึ่งในตระกูลดังมีเงินของเผิงไหล มั่งคั่งมาก ไม่เช่นนั้นคงไม่ส่งเครื่องบินส่วนตัวมารับหรอก
เที่ยงวันต่อมา เย่อู๋ซวงและหลี่ชุนหลานจัดของที่จำเป็นสำหรับท่องเที่ยวเสร็จแล้ว ลาเย่เว่ยกั๋วลงจากเขา