ตอนจางชีเป่าตื่นขึ้นมา พี่เขยคนที่สาม จ้าวต้าจวิน ก็เตรียมอาหารเช้าชุดใหญ่ไว้เรียบร้อยแล้ว
เผือกถูกซอยเป็นเส้นเล็ก ๆ คลุกด้วยน้ำมันงากับน้ำส้มสายชูแบบง่าย ๆ
แต่จ้าวต้าจวินเป็นยอดฝีมือด้านการทำผักดองเค็ม
เผือกซอยมีรสเค็มกำลังดี ทั้งกรอบทั้งสด กินอร่อยจนหยุดไม่ได้
ชาติที่แล้วจางชีเป่าอยากกินฝีมือพี่เขยคนที่สามมากจนแทบขาดใจ
ครั้งหนึ่งในชาติที่แล้ว เขาเป็นโรคกระเพาะ ไม่อยากกินอะไรเลย อยากแค่ดื่มโจ๊กขาวกับผักดองเค็มซอยสักหน่อย
แต่ไม่ว่าเขาจะทำอย่างไร ก็ทำรสชาติแบบที่จ้าวต้าจวินทำไม่ได้
ทั้งคู่ต่างก็เป็นพ่อครัว
แต่พ่อครัวทุกคน แม้จะทำอาหารอย่างเดียวกัน รสชาติที่ทำออกมาก็ไม่เคยเหมือนกัน ต่างคนต่างมีรสมือของตัวเอง
โดยเฉพาะอาหารจานถนัด
ไม่ว่าใครจะพยายามแค่ไหน ก็ทำอาหารขึ้นชื่อสูตรเฉพาะของพ่อครัวใหญ่ไม่ได้
จ้าวต้าจวินทำอาหารไว้สองชุด
เขากับพ่อแม่ยังกินหมั่นโถวข้าวโพดกับโจ๊กใสเหมือนเดิม
แต่แยกต้มไข่ 3 ฟอง นึ่งหมั่นโถวขาวนุ่มฟูไว้หลายลูกให้จางซานพ่านกับจางชีเป่าโดยเฉพาะ แล้วยังตักโจ๊กขาวให้คนละชาม ราดน้ำตาลแดงลงไปช้อนใหญ่
จางชีเป่าไม่ทำตัวเกรงใจ หมั่นโถวกินกับผักดองเค็ม เขากินอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนโจ๊กน้ำตาลแดงชามใหญ่ก็ซดหมดในสามสี่คำ
เขาไม่กินไข่ เพราะจะเก็บไว้ให้พี่สาว
พอกินอิ่มดื่มหนำแล้ว จ้าวต้าจวินก็บอกจางชีเป่าว่า อีกสามวันพวกพ่อครัวจะกลับไปทำงานกันหมด
พอได้ยินเช่นนั้น จางชีเป่าก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเวลาช่างกระชั้น บ้านก็ยังไม่ได้ซื้อ
ตอนนี้เขากับเสี่ยวเจิ้นเป่ยยังไม่มีที่ซุกหัวนอนด้วยซ้ำ
พี่สาวคนที่สองของเขาก็เสียชีวิตในปีที่เกิดภัยพิบัตินี้ พร้อมกับหลานชายตัวน้อยทั้งสามคน