เหนือทะเลเมฆเก้าชั้น ภายในตำหนักชิงอวิ๋น เสียงดนตรีเซียนยังไม่ทันบรรเลง กลิ่นหอมของดอกบัวอันบริสุทธิ์เย็นก็แผ่คลุมทั่วสวรรค์ทั้ง 36 ชั้นเสียก่อน
ยามองค์หญิงแห่งเผ่าสวรรค์ถือกำเนิด สรรพชีวิตทั้งสามภพต่างขานรับพร้อมกัน—บึงแห้งแล้งริมทะเลบูรพาผุดดอกบัวมรกต หินแข็งแห่งคุนหลุนผลิยอดอ่อนวิญญาณ ภูเขารกร้างในโลกมนุษย์กลับเขียวชอุ่มไปด้วยพฤกษาในชั่วข้ามคืน พลังวิญญาณทั่วสี่สมุทรแปดแดนพลุ่งพล่านราวคลื่น แม้แต่ทะเลเหนือซึ่งถูกน้ำแข็งปกคลุมตลอดปี ยังปรากฏเงาดอกบัวซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ
แสงวิญญาณภายในตำหนักพุ่งทะลวงขึ้นสู่ฟ้า แหวกม่านเมฆาหนาแน่นออกเป็นชั้น ๆ
เสียงคำรามของมังกรแผ่วใสดังกังวานออกมาจากแสงวิญญาณอย่างแช่มช้า มิได้เกรียงไกรสะเทือนฟ้าดิน กลับอ่อนโยนสงบนิ่ง ทว่าทำให้พลังวิญญาณทั่วหล้าพากันก้มศิโรราบ
แสงวิญญาณค่อย ๆ หรี่จาง เงาร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งลอยลงบนแท่นเมฆาอย่างช้า ๆ
นางถือกำเนิดมาก็จำแลงร่างเป็นมนุษย์ได้แล้ว เส้นผมสีเงินดุจเกล็ดน้ำค้างไหลพร่างลงจรดพื้น แผ่สยายอย่างนุ่มนวลอยู่ข้างกาย ขาวบริสุทธิ์ไร้มลทิน ดวงตาสีอ่อนดุจแก้วหลิวหลีใสกระจ่าง ราวกับบรรจุน้ำค้างบริสุทธิ์จากฟ้าเก้าชั้นและประกายคลื่นจากสี่สมุทรไว้ แม้ยังไม่ลืมตา ก็เปี่ยมด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์
หว่างคิ้วมีไฝชาดเม็ดหนึ่ง งดงามเจิดจ้าดุจเกสรบัว ขับให้ใบหน้าน้อยขาวผ่องบริสุทธิ์ ระหว่างคิ้วและแววตาแฝงความสงบนิ่งเปี่ยมเมตตาต่อสรรพชีวิต มิคล้ายเด็กน้อยในโลกมนุษย์ กลับดูประหนึ่งเทพแห่งบุปผาบัวผู้กำเนิดขึ้นมาแต่แรกฟ้า
ร่างแท้ซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณ—
ปราณมังกรของมังกรครามเก้าเล็บเกี่ยวพันหลอมรวมกับแสงเทพแห่งบุปผาบัวของบัวขาวชำระโลกขั้นสิบสอง มังกรครามเปี่ยมบารมี บัวขาวเปี่ยมเมตตา สองกลิ่นอายบริสุทธิ์สูงส่งหลอมรวมกันโดยไม่ขัดแย้ง
นางนอนสงบนิ่งอยู่บนหมู่เมฆ กลิ่นหอมของดอกบัวแผ่ซ่านไม่จางหาย พลังวิญญาณจากพฤกษารายล้อมกายโดยธรรมชาติ
กาลเวลาผันผ่าน นับจากเหตุการณ์กำเนิดอันยิ่งใหญ่ขององค์หญิงแห่งเผ่าสวรรค์ก็ล่วงเลยมาแล้ว 20,000 ปี
ตลอดช่วงเวลานี้ องค์หญิงทรงเก็บตัว ไม่ค่อยเสด็จออกจากตำหนัก ส่วนเทียนจวินก็จงใจปิดข่าวเกี่ยวกับนาง
ตรงกันข้าม จักรพรรดินีแห่งชิงชิว ผู้เป็นเทพธิดาแต่กำเนิดอีกองค์หนึ่ง กลับมีชื่อเสียงโด่งดัง
ทั่วสี่สมุทรแปดแดนต่างรู้ว่าชิงชิวมีจอมมารน้อยนามว่าไป๋เฉี่ยน ไม่ใช่วันนี้ที่นางถอนขนอันงดงามของนายน้อยเผ่านกยูง พรุ่งนี้ก็ต้องหมายตาหางระยิบระยับของนายน้อยเผ่ามนุษย์เงือก หรือไม่ก็เด็ดดอกไม้ใบหญ้าหายากซึ่งมีสติปัญญาอย่างโหดเหี้ยม
การกระทำของไป๋เฉี่ยนเรียกได้ว่าก่อความเดือดดาลแก่สวรรค์และผู้คน ทว่าตระกูลไป๋ที่อยู่เบื้องหลังนางครอบครองห้าดินแดน ทั้งตระกูลยังมีมหาเทพถึง 5 คน
ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลไป๋ยังสนิทสนมกับเจ๋อเหยียน มหาเทพบรรพกาลอย่างยิ่ง เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าเจ๋อเหยียนผู้เป็นบรรพชนเผ่าวิหคกลับไม่สนใจเผ่าวิหคของตนเอง แล้วยังกลายเป็นพี่เลี้ยงชั้นดีของชิงชิวเสียอีก
ทุกคนต่างหวาดเกรง จึงได้แต่กล้ำกลืนความไม่พอใจ
นอกจากชื่อเสียงด้านความเอาแต่ใจของไป๋เฉี่ยนแล้ว ยังมีโฉมงามของนางที่เลื่องลือไปทั่ว นางได้รับการยกย่องว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งสี่สมุทรแปดแดน
เทพเซียนบางคนได้ยินแล้วก็ได้แต่หัวเราะเยาะ เทพเซียนไม่มีผู้ใดอัปลักษณ์ ยิ่งบำเพ็ญเพียรสูงส่ง รูปลักษณ์ก็ยิ่งงดงาม
เช่นเดียวกับจักรพรรดิชุดม่วงผมขาวและมหาเทพบรรพกาลทั้งหลาย ทว่าไม่มีผู้ใดกล้าวิพากษ์วิจารณ์รูปลักษณ์ของพวกเขา เพราะนั่นเป็นการลบหลู่ผู้แข็งแกร่ง
นอกตำหนักหลิงเจ๋อซึ่งมีบุปผาพฤกษาแผ่คลุม
เทียนจวินเฮ่าเต๋อเดินวนไปมาอย่างกระวนกระวาย ดวงตาจับจ้องประตูตำหนักไม่วาง กลัวว่าบุตรสาวของตนจะฝ่าด่านไม่สำเร็จ
ในอดีต บรรพชนมาเข้าฝัน ทำให้เขารู้ว่าในอนาคตจะมีมังกรดำตัวหนึ่งสูบกลืนโชคชะตาของเผ่าสวรรค์และเผ่ามังกร ครั้นตื่นขึ้น เขาก็พบไข่มังกรมรกตลอยอยู่ตรงหน้า
นี่คือโอกาสรอดริบหรี่ที่บรรพชนทั้งหลายร้องขอมา เทียนจวินจึงไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย หลายปีมานี้เขาใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวง เกรงว่าผู้บงการเบื้องหลังจะทำร้ายมังกรน้อยสีครามของตน
ส่วนมังกรดำนั้น เขาก็พอคาดเดาได้ มังกรดำเก้าเล็บเพียงตัวเดียวในใต้หล้า มิใช่มหาเทพม่อหยวน เทพสงครามแห่งเผ่าสวรรค์หรอกหรือ?
เทียนจวินกังวลว่าผู้บงการเบื้องหลังอาจไม่ใช่แค่มหาเทพม่อหยวน แต่อาจรวมถึงเทพบิดาผู้กลับคืนสู่ความโกลาหลไปแล้วด้วย
แม้หลายปีมานี้เทียนจวินเฮ่าเต๋อจะติดขัดอยู่กับพรสวรรค์และการบำเพ็ญที่ไม่สูงส่ง จึงเป็นได้เพียงเซียนชั้นสูงคนหนึ่ง แต่เขาก็ไม่เคยหย่อนยาน การวางแผนและใช้เล่ห์กลต่าง ๆ ก็เพื่อปกป้องฐานะของเผ่าสวรรค์เท่านั้น
แม้กระทั่งตอนที่จักรพรรดิตงหัวกล่าวว่าจะรับบุตรสาวของเขาเป็นศิษย์ เขาก็ยังรวบรวมความกล้าปฏิเสธด้วยความหวาดหวั่น
จักรพรรดิตงหัวไม่ได้กล่าวอะไรหลังถูกปฏิเสธ เพียงมองเทียนจวินผู้ขลาดกลัวและเอาแต่ก้มหน้าก้มตาอยู่เสมออย่างมีนัย
“หากมีเรื่องลำบาก ก็ไปขอคำชี้แนะที่ตำหนักไท่เฉินได้”
หลังจักรพรรดิจากไป เทียนจวินจึงรู้ตัวว่าเหงื่อเย็นชุ่มโชกไปทั้งกาย จะทำอย่างไรได้ หากผู้บงการเบื้องหลังเป็นม่อหยวนหรือเทพบิดาจริง ๆ เช่นนั้นจักรพรรดิตงหัวผู้เป็นสหายร่วมสำนักของม่อหยวนและบุตรบุญธรรมของเทพบิดาก็ไว้ใจไม่ได้เช่นกัน
โชคดีที่หยุนเจ๋อซึ่งเป็นมังกรครามเก้าเล็บรู้ความแต่กำเนิด ทั้งยังสืบทอดความทรงจำมา ไม่ต้องมีผู้ชี้แนะ การบำเพ็ญก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างราบรื่น นับเป็นความหวังริบหรี่ของเผ่าสวรรค์อย่างแท้จริง
“ครืน ๆ!”
ขณะนั้น สายฟ้าพลันแลบวาบไม่หยุดท่ามกลางหมู่เมฆ
ประตูตำหนักหลิงเจ๋อเปิดออกกะทันหัน หญิงสาวผมขาวสวมมงกุฎหยกและอาภรณ์ยาวสีขาวทองเหินขึ้นสู่ท้องฟ้า
เทียนจวินรีบตามไปด้วยสีหน้าร้อนรน เบื้องหลังยังมีเทพเซียนกลุ่มหนึ่งตามมาชมเรื่องสนุก
เมื่อเห็นภาพการฝ่าด่านเคราะห์กลางอากาศ เหลียนซ่งก็เผลอคลายมือจากพัดพับ
“เสด็จพ่อ น้องหญิงกำลังผ่านทัณฑ์เซียนชั้นสูงหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
เทียนจวินแค่นเสียง “อะไร? เจ้าแปลกใจหรือ? บุตรสาวข้าหยุนเจ๋อเป็นมังกรครามเก้าเล็บ!”
ซางจี๋ที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ รู้สึกละอายเมื่อเทียบกับนาง ความไม่พอใจที่ซ่อนอยู่ในใจก็ค่อย ๆ มลายไป ตอนเขาถือกำเนิดก็มีลางประหลาดเช่นกัน แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นเพียงเซียนชั้นสูง
ส่วนน้องสาวหยุนเจ๋อของเขามีร่างแท้เป็นมังกรครามเก้าเล็บ เพิ่งอายุได้ 20,000 ปี ก็สามารถผ่านทัณฑ์เซียนชั้นสูงได้แล้ว นี่ทำลายสถิติการบรรลุขั้นเซียนชั้นสูงเร็วที่สุดในสี่สมุทรแปดแดน
ส่วนองค์ชายใหญ่หยางชั่วนั้นถอดใจไปนานแล้ว พรสวรรค์ธรรมดา นิสัยขลาดเขลา ตำแหน่งรัชทายาทนี้อย่างไรก็ไม่มีทางตกเป็นของเขา
เล่อซวี พระชายาองค์ชายใหญ่ แม้สีหน้าสง่างามเรียบร้อย แต่ในใจกลับขุ่นแค้นอย่างยิ่ง หลายปีมานี้ทั้งสองยังไม่มีบุตร แล้วจะเอาอะไรไปช่วงชิงตำแหน่งรัชทายาทแห่งเผ่าสวรรค์
ณ ตำหนักไท่เฉิน จักรพรรดิตงหัวซึ่งนั่งอ่านพระสูตรอยู่หน้าไม้ฝอหลิงวางม้วนคัมภีร์ลง ก่อนพิจารณามังกรน้อยสีครามที่กำลังผ่านทัณฑ์เคราะห์อย่างสนอกสนใจ
ซือมิ่งที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยชมไม่ขาดปาก “จักรพรรดิ องค์หญิงเพิ่งมีอายุ 20,000 ปีก็จะผ่านทัณฑ์เซียนชั้นสูงแล้ว ช่างน่าทึ่งยิ่งนัก!”
ตงหัวพลันนึกถึงเทียนจวินผู้ปฏิเสธตนในอดีต และมังกรน้อยสีครามที่เก็บตัวบำเพ็ญมาหลายปีโดยไม่เคยมาเยือน จึงแค่นเสียงเบา ๆ
หยุนเจ๋อถือกำเนิดมา เขาก็คำนวณได้ว่ามังกรครามตนนี้เป็นตัวแปร เดิมทีคิดจะรับนางเป็นศิษย์ แล้วให้อยู่ในสายตาตน จะได้ไม่ก่อภัยแก่สี่สมุทรแปดแดน
ใครจะคิดว่าเทียนจวินผู้ขลาดกลัวมาโดยตลอดจะกล้าปฏิเสธเขา อีกทั้งมังกรครามตนนี้ยังอดทนต่อความวิเวกได้ อยู่ปิดด่านบำเพ็ญมาตลอดหลายปี
กลางอากาศ มังกรครามเก้าเล็บตัวหนึ่งทะยานร่อนอยู่ในกลุ่มเมฆอัสนี
“โฮก!” เสียงคำรามของมังกรอันกังวานและเยาว์วัยแผ่ไปทั่วสี่สมุทรแปดแดน
ณ คุนหลุน ม่อหยวนกำลังสั่งสอนศิษย์ เมื่อได้ยินเสียงคำรามอันเยาว์วัยนั้น สีหน้าก็เผยทั้งความประหลาดใจและความยินดีอยู่บ้าง
หลังสงครามเทพมารสิ้นสุดลง เผ่ามังกรและเผ่าหงส์ก็เริ่มเสื่อมถอยลงทีละน้อยโดยไม่ทราบสาเหตุ
เผ่าหงส์ไม่มีหงส์เกิดใหม่แม้แต่ตัวเดียว ส่วนสายเลือดของเผ่ามังกรก็เสื่อมถอยลงอย่างต่อเนื่อง
นอกจากเขาซึ่งเป็นมังกรดำเก้าเล็บแล้ว มังกรตัวอื่นในเผ่าล้วนมีพรสวรรค์สูงสุดเพียงห้าเล็บ
กลางหมู่เมฆ หยุนเจ๋อถูกสายฟ้าฟาดจนรู้สึกซาบซ่านไปทั้งกาย โลกใบเล็กแห่งนี้เป็นโลกเทพมาร ดังนั้นนางจึงมีความทรงจำทั้งหมดของจิตวิญญาณ ทว่าทุกสิ่งต้องเริ่มบำเพ็ญใหม่ตั้งแต่ต้น
หลังจิตวิญญาณของหยุนเจ๋อเข้าสู่โลกนี้ นางอาศัยไข่มุกโกลาหลคำนวณลิขิตฟ้า กลับพบว่าลิขิตฟ้าปั่นป่วนอย่างยิ่ง อีกทั้งวิถีสวรรค์ยังอ่อนแอจนไม่อาจติดต่อได้
ดูท่าโลกนี้จะมีเบื้องลึกซับซ้อน นางจึงใช้ไข่มุกโกลาหลปกปิดกลิ่นอายจิตวิญญาณของตนทันที หลังจำแลงร่างเป็นมนุษย์ก็เก็บตัวบำเพ็ญอยู่ในตำหนักหลิงจิ้งมาโดยตลอด
ทัณฑ์สายฟ้า 49 สายสลายลง สายฝนวิญญาณโปรยปรายลงมาเป็นผืน ช่วยฟื้นฟูบาดแผลบนร่างมังกรคราม
เมื่อสายฝนวิญญาณจางหาย ภาพนิมิตมังกรหงส์และสัตว์ประหลาดต่าง ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนฟ้าทีละภาพ
มังกรครามเป็นประธานแห่งพลังชีวิต ชั่วขณะนั้นพลังวิญญาณทั่วสี่สมุทรแปดแดนก็เอ่อล้น พฤกษาทั้งหมดกลับมีชีวิตชีวาขึ้น
มังกรครามบนหมู่เมฆเหินลงมายังเบื้องล่าง พลันมีแสงสีขาววาบผ่าน
เส้นผมยาวสีเงินขาวถูกรวบด้วยมงกุฎหยกสีขาว ดวงตาสีอ่อนดุจแก้วหลิวหลีทอดมองผู้คนอย่างเฉยชา
โฉมหน้าของนางงดงามไร้ที่ติ ไฝชาดระหว่างคิ้วยิ่งขับให้ดูบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์และเปี่ยมเมตตา อาภรณ์ยาวสีขาวหรูหราประณีต ชายเสื้อปักลายบัวสีคราม
“หยุนเจ๋อคารวะเสด็จพ่อ”