เปิดฉากมาก็ถูกเซนทิเนลสี่คนบังคับทำพันธสัญญา

ตอนที่ 5 เปิดฉากประมูล ถูกเซนทิเนลสี่คนบังคับทำพันธสัญญา

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

พูดจบ เขาก็หยิบอุปกรณ์สมองกลสีดำบางเฉียบชิ้นหนึ่งออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้ซ่งหยวน “ใส่อันนี้ใช้ไปก่อน เป็นรุ่นเก่าของผม ปรับระบบมาแล้ว ฟังก์ชันครบกว่าเครื่องรุ่นใหม่ที่วางขายทั่วไปเสียอีก อุปกรณ์ของฐานนี้มีจำกัด เลยดัดแปลงเครื่องใหม่ไม่ได้ รอเรากลับสำนักงานใหญ่แล้วค่อยเปลี่ยนเครื่องใหม่ให้คุณ”

“อ๋อ”

ซ่งหยวนที่แอบเสียดายเล็กน้อยตอนถูกเก็บชามข้าวต้มไป พลันถูกอุปกรณ์สมองกลชิ้นใหม่ดึงความสนใจไปจนหมด

นี่คืออุปกรณ์สมองกลของโลกดวงดาวเหรอ? มองดูคล้ายโทรศัพท์มือถืออัจฉริยะจากชาติก่อน แต่กลับให้ความรู้สึกไฮเทคสุด ๆ

เธอหยิบมาพลิกดูอย่างสนใจ อุปกรณ์สมองกลมีระบบตรวจจับและผูกข้อมูลชีวภาพในตัว พอสวมเข้ากับข้อมือ หน้าจอผูกข้อมูลก็เด้งขึ้นมาทันที ซ่งหยวนกรอกชื่อกับรหัสผ่าน แล้วเข้าสู่ระบบได้อย่างราบรื่น

เวินอวี้ชวนเปิดอุปกรณ์ของตัวเอง เพิ่มเธอเป็นเพื่อนในทีมอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ลากเธอเข้าไปในกลุ่มย่อยเฉพาะของทีมเอ

อุปกรณ์สมองกลมีฟังก์ชันครบครัน นอกจากท่องโลกออนไลน์ทั่วไปแล้ว ยังมีระบบเฉพาะของทีมอีกมากมาย ทั้งการสื่อสารภายในแบบเข้ารหัส ปุ่มเรียกฉุกเฉินในคลิกเดียว ระบบติดตามสัญญาณชีพของสมาชิกทุกคนแบบเรียลไทม์ ระบบระบุตำแหน่งที่แม่นยำ รวมถึงสิทธิ์เข้าถึงประกาศจากสำนักงานใหญ่ กระดานสนทนาภายใน แฟ้มภารกิจ และอื่น ๆ

ปลายนิ้วของซ่งหยวนไถหน้าจอไปมา เธอดูเพลินจนแทบวางไม่ลง

จู่ ๆ ก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมา เป็นข้อความที่เวินอวี้ชวนส่งมา

“ผมซิงก์รายการสั่งซื้อของทุกอย่างที่เพิ่งสั่งให้คุณแล้ว ลองดูว่าขาดอะไรไหม ถ้าขาดก็สั่งผ่านแอปชอปปิงได้เลย มีบริการส่งถึงบ้าน ค่าใช้จ่ายทั้งหมดใช้บัญชีกลางของทีม ต่อไปค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของคุณไม่ต้องออกเองสักบาท”

ซ่งหยวนชะงักไปทันที ทั้งตกใจทั้งดีใจ

มีทั้งที่พักและอาหาร แถมยังรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด ทุกเดือนยังได้เงินเดือนประจำหนึ่งแสนเหรียญดวงดาวอีก… ถ้าไม่ติดตรงเนื้องานละก็ เธอคงดีใจจนฝันหวานไปแล้ว

แล้วเงินเดือนที่ได้ทุกเดือนจะเก็บไว้ทำอะไรดี? เก็บอย่างเดียวเลยเหรอ?

“เงินเดือนคุณเก็บไว้เองเถอะ” เวินอวี้ชวนเห็นว่าเธอสงสัย จึงยิ้มบาง ๆ อย่างจนใจ “ไม่มีเซนทิเนลปกติที่ไหนปล่อยให้ไกด์ของตัวเองจ่ายเงินหรอก”

หัวใจที่เย็นชืดของซ่งหยวนได้รับการปลอบประโลมขึ้นมานิดหน่อยด้วยเงินอันอบอุ่น แม้ความอึดอัดใจจะยังไม่หายไปทั้งหมด

เธอกดเปิดรายละเอียดคำสั่งซื้อส่ง ๆ แต่ปลายนิ้วที่กำลังไถหน้าจอกลับชะงักกึก

ในรายการมีแม้กระทั่งชุดชั้นในแนบเนื้อ แถมขนาดยังพอดีเป๊ะจนน่ากลัว

พริบตาเดียว แก้มของซ่งหยวนก็แดงก่ำ ความร้อนผ่าวแผ่ไปทั่วใบหน้า

เธอรีบปิดหน้าจอ ก้มหน้าพูดเสียงเบา “ฉันเหนื่อยแล้ว อยากพัก”

เจียงอวี๋ไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะเสียงต่ำ ยื่นมือมาบีบแก้มแดงระเรื่อของเธอเบา ๆ ก่อนลุกขึ้นจากไปอย่างรู้กาลเทศะ

“พักผ่อนให้เต็มที่นะ เจ้ากระต่ายน้อย ให้เวลาคุ้มครองมือใหม่สองวัน ค่อย ๆ ปรับตัวไป”

เวลาคุ้มครองมือใหม่เหรอ?

ขนที่แผ่นหลังของซ่งหยวนลุกชันขึ้นมาทันที เธอไม่ได้รู้สึกโล่งใจขึ้นเลยสักนิด

ความทรงจำสมัยทำงานในชาติก่อนผุดขึ้นมาในหัวทันที

ตอนนั้นรุ่นพี่ก็พูดกับเธอแบบนี้ บอกให้เธอใช้เวลาคุ้มครองพนักงานใหม่ให้คุ้ม เธอเลยชิล ๆ อู้งานจนครบเดือนแรกอย่างสบายใจ หลังจากนั้นก็เข้าสู่โหมดนรกทันที

ประชุมเท่าไรก็ไม่หมด แก้โค้ดเท่าไรก็ไม่เสร็จ เขียนรายงานประจำสัปดาห์กับทำสไลด์นำเสนอจนไม่รู้จักจบสิ้น…

อย่าบอกนะว่า… อย่าบอกนะว่า…

ซ่งหยวนส่ายหัวแรง ๆ รีบสลัดลางสังหรณ์น่ากลัวนั้นออกไปจากหัว

เธอจัดหมอนให้เข้าที่ เอนตัวลงนอนอย่างสบายใจ แล้วหยิบอุปกรณ์สมองกลขึ้นมาไถเล่นฆ่าเวลา

ตามกิจวัตรวันหยุดสุดสัปดาห์ในชาติก่อน หลังตื่นจากงีบตอนกลางวันก็ต้องจัดความบันเทิงให้ครบชุด เริ่มจากไถคลิปสั้น ๆ สักหน่อย จากนั้นเดินดูแอปชอปปิงเพลิน ๆ ต่อด้วยอ่านนิยายมะเขือเทศอย่างจริงจัง แล้วค่อยเปิดหนังสือเขียวเล็ก ๆ ดูข่าวฮิต

ที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือทำความเข้าใจโลกที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ให้ถ่องแท้

ซ่งหยวนเปิดเครือข่ายดวงดาว แล้วกวาดตาอ่านข้อมูลความรู้ทั่วไปหลายประเภทอย่างรวดเร็ว

นี่คือยุคที่ปกครองด้วยระบอบสหพันธ์ดวงดาว โครงสร้างอำนาจคล้ายการแบ่งแยกอำนาจสามฝ่ายในชาติก่อนของเธอ แต่สิ่งที่ต่างกันที่สุดคืออำนาจทางทหารเป็นอิสระโดยสมบูรณ์ มีสถานะสูงส่งและมีสิทธิ์มีเสียงอย่างมาก จอมพลแห่งกองทัพสหพันธ์กุมอำนาจไว้ในมือ มีบทบาทสำคัญยิ่ง

บนหน้าประกาศของเว็บไซต์ทางการ จอมพลคนปัจจุบันอย่างฟู่อวี้เหยียนสวมเครื่องแบบทหารเรียบร้อย ท่วงท่าสง่างามเคร่งขรึม เย็นชาและน่าเกรงขาม ดูอายุน้อยเป็นพิเศษ ข้อมูลระบุว่าเขาเพิ่งอายุ 54 ปี

นอกจากนี้ กลุ่มทุนใหญ่ในดวงดาวยังมีอำนาจเกี่ยวพันซับซ้อน แทบผูกขาดอุตสาหกรรมหลักอย่างอาวุธ ยา และเครื่องจักร ทั้งยังมีกองกำลังรับจ้างกับกองกำลังติดอาวุธส่วนตัวอยู่ในมือ อิทธิพลของพวกเขาไม่อาจมองข้าม

ซ่งหยวนค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเซนทิเนลและไกด์ต่อ ยิ่งอ่าน สีหน้าในใจก็ยิ่งหม่นลง

สัดส่วนประชากรของโลกนี้แตกต่างกันอย่างสุดขั้ว คนธรรมดา เซนทิเนล และไกด์ มีสัดส่วนราวหนึ่งพันต่อสิบต่อหนึ่ง

เซนทิเนลเกิดมาพร้อมร่างกายแข็งแกร่ง พลังจิตมีคุณสมบัติโจมตีสูง พวกเขาต้องมุ่งหน้าไปยังซากดวงดาวอยู่เป็นประจำเพื่อกำจัดมลพิษ สังหารสัตว์กลายพันธุ์ และค้นหาทรัพยากร จึงเป็นกำลังรบหลักของโลกดวงดาว แต่ภารกิจแล้วภารกิจเล่า ก็ทำให้พวกเขาติดเชื้อมลพิษทางจิตเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ส่วนหน้าที่เพียงอย่างเดียวของไกด์คือชำระล้างมลพิษทางจิตเหล่านั้นให้เซนทิเนล ทว่าร่างกายของไกด์กลับอ่อนแอยิ่งกว่าคนธรรมดาเสียอีก ระหว่างการชำระล้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า มลพิษจะสะสมในร่างกายไม่หยุด จนกระทั่งชีวิตถูกสูบจนหมดสิ้น

เรื่องที่น่าขันที่สุดคือ อัตราการเสียชีวิตของเซนทิเนลที่เสี่ยงตายอยู่แนวหน้า กับไกด์ที่ซ่อนตัวอยู่แนวหลังและค่อย ๆ ถูกสูบกินชีวิต กลับแทบไม่ต่างกัน

ซ่งหยวนกดเข้าไปดูช่องแสดงความคิดเห็นบนเครือข่ายดวงดาวกับกระดานสนทนาสังคม คำพูดที่เห็นยิ่งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดแน่นอก

“ไกด์เกิดมาก็เพื่ออุทิศตัวให้เซนทิเนล นี่แหละความหมายของการมีตัวตนอยู่ของไกด์”

“พวกเราเซนทิเนลออกไปสู้แทบตาย พอกลับมากลับไม่มีใครชำระล้างมลพิษทางจิตให้ แล้วจะมีไกด์ไปทำไม?”

“เบื่อไกด์ในทีมมานานแล้ว มีใครอยากแลกกันไหม? ส่งรูปมาคุยส่วนตัว”

คำพูดเย็นชาและเห็นแก่ตัวทำนองนี้เต็มไปหมดทั้งช่องแสดงความคิดเห็น

ยิ่งซ่งหยวนอ่านก็ยิ่งรู้สึกขยะแขยง ในใจเย็นเยียบไปหมด สถานะของไกด์ในโลกนี้ต่ำต้อยจนเหลือเชื่อ ไม่ได้เป็นที่รักใคร่เอ็นดูของทุกคนเหมือนในนิยายเลยสักนิด แต่เป็นเพียงเครื่องมือที่ใครจะสับเปลี่ยนหรือใช้จนหมดสภาพก็ได้

เธอยังเคยเห็นโพสต์จากไกด์ส่วนน้อยที่ออกมาบ่นเรื่องความไม่เป็นธรรมและเรียกร้องให้คนในกลุ่มตื่นรู้ แต่ทุกครั้งที่โพสต์ปรากฏขึ้นได้ไม่กี่วินาทีก็หายไป

ตรงกันข้าม ในรายการค้นหายอดนิยมและหน้าคำแนะนำกลับมีแต่คลิปไกด์ที่ตื่นมาทำกับข้าวให้เซนทิเนลซึ่งกลับมาจากภารกิจตอนดึก อวดชมเซนทิเนลของตัวเอง หรือถึงขั้นคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับอีกฝ่าย

ดูแล้วซ่งหยวนหงุดหงิดจนเต็มอก

เพื่อสลัดอารมณ์อึดอัดเหล่านี้ เธอจึงปิดหน้าข้อมูล แล้วหันไปไถคลิปสั้นอย่างตั้งใจ

ว้าว พี่สาวคนสวย

ว้าว สาวน้อยตากลมสุดน่ารัก

ว้าว มุกแปลก ๆ

…

ซ่งหยวนไถเล่นอยู่พักหนึ่ง ไม่นานก็ลืมเรื่องกลุ้มใจทั้งหมดไปจนสิ้น เหลือแต่หัวเราะคิกคัก

ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก จากนั้นเวินอวี้ชวนก็ผลักประตูเดินเข้ามา

“ตื่นแล้วทำไมไม่พัก มัวแต่เล่นอุปกรณ์สมองกลอยู่ได้?”

เวินอวี้ชวนขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนยื่นมือมาถอดอุปกรณ์สมองกลออกจากข้อมือเธอทันที

ซ่งหยวนใจหาย รีบหัวเราะแห้ง ๆ แก้ตัว “ไม่มีนะ ฉันเพิ่งตื่น เพิ่งเปิดใช้ไม่ถึงสองนาทีเอง!”

เวินอวี้ชวนยังคงสีหน้าเรียบเฉย เขาเปิดบันทึกเวลาการใช้งานจากระบบหลังบ้านขึ้นมาดูทันที

ซ่งหยวนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

“ผมจะตั้งค่าจำกัดการใช้งานอุปกรณ์ให้คุณ ต่อไปถ้าใช้เกินเวลาที่กำหนด ระบบจะแจ้งเตือนผมโดยอัตโนมัติ” น้ำเสียงของเวินอวี้ชวนฟังไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร “อีกอย่าง ต่อไปอย่าโกหกพวกเราอีก ครั้งนี้จะยกให้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย”

“แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วลงไปกินข้าว”

พูดจบ เขาก็หันหลังเดินออกจากห้องไปทันที

ซ่งหยวนทิ้งตัวลงบนเตียง อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

แย่แล้ว

เพิ่งมาถึงแท้ ๆ เหมือนจะทำให้คนที่ดูใจดีที่สุดในทีมโกรธเข้าเสียแล้ว

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป