พูดจบ เขาก็หยิบอุปกรณ์สมองกลสีดำบางเฉียบชิ้นหนึ่งออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้ซ่งหยวน “ใส่อันนี้ใช้ไปก่อน เป็นรุ่นเก่าของผม ปรับระบบมาแล้ว ฟังก์ชันครบกว่าเครื่องรุ่นใหม่ที่วางขายทั่วไปเสียอีก อุปกรณ์ของฐานนี้มีจำกัด เลยดัดแปลงเครื่องใหม่ไม่ได้ รอเรากลับสำนักงานใหญ่แล้วค่อยเปลี่ยนเครื่องใหม่ให้คุณ”
“อ๋อ”
ซ่งหยวนที่แอบเสียดายเล็กน้อยตอนถูกเก็บชามข้าวต้มไป พลันถูกอุปกรณ์สมองกลชิ้นใหม่ดึงความสนใจไปจนหมด
นี่คืออุปกรณ์สมองกลของโลกดวงดาวเหรอ? มองดูคล้ายโทรศัพท์มือถืออัจฉริยะจากชาติก่อน แต่กลับให้ความรู้สึกไฮเทคสุด ๆ
เธอหยิบมาพลิกดูอย่างสนใจ อุปกรณ์สมองกลมีระบบตรวจจับและผูกข้อมูลชีวภาพในตัว พอสวมเข้ากับข้อมือ หน้าจอผูกข้อมูลก็เด้งขึ้นมาทันที ซ่งหยวนกรอกชื่อกับรหัสผ่าน แล้วเข้าสู่ระบบได้อย่างราบรื่น
เวินอวี้ชวนเปิดอุปกรณ์ของตัวเอง เพิ่มเธอเป็นเพื่อนในทีมอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ลากเธอเข้าไปในกลุ่มย่อยเฉพาะของทีมเอ
อุปกรณ์สมองกลมีฟังก์ชันครบครัน นอกจากท่องโลกออนไลน์ทั่วไปแล้ว ยังมีระบบเฉพาะของทีมอีกมากมาย ทั้งการสื่อสารภายในแบบเข้ารหัส ปุ่มเรียกฉุกเฉินในคลิกเดียว ระบบติดตามสัญญาณชีพของสมาชิกทุกคนแบบเรียลไทม์ ระบบระบุตำแหน่งที่แม่นยำ รวมถึงสิทธิ์เข้าถึงประกาศจากสำนักงานใหญ่ กระดานสนทนาภายใน แฟ้มภารกิจ และอื่น ๆ
ปลายนิ้วของซ่งหยวนไถหน้าจอไปมา เธอดูเพลินจนแทบวางไม่ลง
จู่ ๆ ก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมา เป็นข้อความที่เวินอวี้ชวนส่งมา
“ผมซิงก์รายการสั่งซื้อของทุกอย่างที่เพิ่งสั่งให้คุณแล้ว ลองดูว่าขาดอะไรไหม ถ้าขาดก็สั่งผ่านแอปชอปปิงได้เลย มีบริการส่งถึงบ้าน ค่าใช้จ่ายทั้งหมดใช้บัญชีกลางของทีม ต่อไปค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของคุณไม่ต้องออกเองสักบาท”
ซ่งหยวนชะงักไปทันที ทั้งตกใจทั้งดีใจ
มีทั้งที่พักและอาหาร แถมยังรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด ทุกเดือนยังได้เงินเดือนประจำหนึ่งแสนเหรียญดวงดาวอีก… ถ้าไม่ติดตรงเนื้องานละก็ เธอคงดีใจจนฝันหวานไปแล้ว
แล้วเงินเดือนที่ได้ทุกเดือนจะเก็บไว้ทำอะไรดี? เก็บอย่างเดียวเลยเหรอ?
“เงินเดือนคุณเก็บไว้เองเถอะ” เวินอวี้ชวนเห็นว่าเธอสงสัย จึงยิ้มบาง ๆ อย่างจนใจ “ไม่มีเซนทิเนลปกติที่ไหนปล่อยให้ไกด์ของตัวเองจ่ายเงินหรอก”
หัวใจที่เย็นชืดของซ่งหยวนได้รับการปลอบประโลมขึ้นมานิดหน่อยด้วยเงินอันอบอุ่น แม้ความอึดอัดใจจะยังไม่หายไปทั้งหมด
เธอกดเปิดรายละเอียดคำสั่งซื้อส่ง ๆ แต่ปลายนิ้วที่กำลังไถหน้าจอกลับชะงักกึก
ในรายการมีแม้กระทั่งชุดชั้นในแนบเนื้อ แถมขนาดยังพอดีเป๊ะจนน่ากลัว
พริบตาเดียว แก้มของซ่งหยวนก็แดงก่ำ ความร้อนผ่าวแผ่ไปทั่วใบหน้า
เธอรีบปิดหน้าจอ ก้มหน้าพูดเสียงเบา “ฉันเหนื่อยแล้ว อยากพัก”
เจียงอวี๋ไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะเสียงต่ำ ยื่นมือมาบีบแก้มแดงระเรื่อของเธอเบา ๆ ก่อนลุกขึ้นจากไปอย่างรู้กาลเทศะ
“พักผ่อนให้เต็มที่นะ เจ้ากระต่ายน้อย ให้เวลาคุ้มครองมือใหม่สองวัน ค่อย ๆ ปรับตัวไป”
เวลาคุ้มครองมือใหม่เหรอ?
ขนที่แผ่นหลังของซ่งหยวนลุกชันขึ้นมาทันที เธอไม่ได้รู้สึกโล่งใจขึ้นเลยสักนิด
ความทรงจำสมัยทำงานในชาติก่อนผุดขึ้นมาในหัวทันที
ตอนนั้นรุ่นพี่ก็พูดกับเธอแบบนี้ บอกให้เธอใช้เวลาคุ้มครองพนักงานใหม่ให้คุ้ม เธอเลยชิล ๆ อู้งานจนครบเดือนแรกอย่างสบายใจ หลังจากนั้นก็เข้าสู่โหมดนรกทันที
ประชุมเท่าไรก็ไม่หมด แก้โค้ดเท่าไรก็ไม่เสร็จ เขียนรายงานประจำสัปดาห์กับทำสไลด์นำเสนอจนไม่รู้จักจบสิ้น…
อย่าบอกนะว่า… อย่าบอกนะว่า…
ซ่งหยวนส่ายหัวแรง ๆ รีบสลัดลางสังหรณ์น่ากลัวนั้นออกไปจากหัว
เธอจัดหมอนให้เข้าที่ เอนตัวลงนอนอย่างสบายใจ แล้วหยิบอุปกรณ์สมองกลขึ้นมาไถเล่นฆ่าเวลา
ตามกิจวัตรวันหยุดสุดสัปดาห์ในชาติก่อน หลังตื่นจากงีบตอนกลางวันก็ต้องจัดความบันเทิงให้ครบชุด เริ่มจากไถคลิปสั้น ๆ สักหน่อย จากนั้นเดินดูแอปชอปปิงเพลิน ๆ ต่อด้วยอ่านนิยายมะเขือเทศอย่างจริงจัง แล้วค่อยเปิดหนังสือเขียวเล็ก ๆ ดูข่าวฮิต
ที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือทำความเข้าใจโลกที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ให้ถ่องแท้
ซ่งหยวนเปิดเครือข่ายดวงดาว แล้วกวาดตาอ่านข้อมูลความรู้ทั่วไปหลายประเภทอย่างรวดเร็ว
นี่คือยุคที่ปกครองด้วยระบอบสหพันธ์ดวงดาว โครงสร้างอำนาจคล้ายการแบ่งแยกอำนาจสามฝ่ายในชาติก่อนของเธอ แต่สิ่งที่ต่างกันที่สุดคืออำนาจทางทหารเป็นอิสระโดยสมบูรณ์ มีสถานะสูงส่งและมีสิทธิ์มีเสียงอย่างมาก จอมพลแห่งกองทัพสหพันธ์กุมอำนาจไว้ในมือ มีบทบาทสำคัญยิ่ง
บนหน้าประกาศของเว็บไซต์ทางการ จอมพลคนปัจจุบันอย่างฟู่อวี้เหยียนสวมเครื่องแบบทหารเรียบร้อย ท่วงท่าสง่างามเคร่งขรึม เย็นชาและน่าเกรงขาม ดูอายุน้อยเป็นพิเศษ ข้อมูลระบุว่าเขาเพิ่งอายุ 54 ปี
นอกจากนี้ กลุ่มทุนใหญ่ในดวงดาวยังมีอำนาจเกี่ยวพันซับซ้อน แทบผูกขาดอุตสาหกรรมหลักอย่างอาวุธ ยา และเครื่องจักร ทั้งยังมีกองกำลังรับจ้างกับกองกำลังติดอาวุธส่วนตัวอยู่ในมือ อิทธิพลของพวกเขาไม่อาจมองข้าม
ซ่งหยวนค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเซนทิเนลและไกด์ต่อ ยิ่งอ่าน สีหน้าในใจก็ยิ่งหม่นลง
สัดส่วนประชากรของโลกนี้แตกต่างกันอย่างสุดขั้ว คนธรรมดา เซนทิเนล และไกด์ มีสัดส่วนราวหนึ่งพันต่อสิบต่อหนึ่ง
เซนทิเนลเกิดมาพร้อมร่างกายแข็งแกร่ง พลังจิตมีคุณสมบัติโจมตีสูง พวกเขาต้องมุ่งหน้าไปยังซากดวงดาวอยู่เป็นประจำเพื่อกำจัดมลพิษ สังหารสัตว์กลายพันธุ์ และค้นหาทรัพยากร จึงเป็นกำลังรบหลักของโลกดวงดาว แต่ภารกิจแล้วภารกิจเล่า ก็ทำให้พวกเขาติดเชื้อมลพิษทางจิตเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ส่วนหน้าที่เพียงอย่างเดียวของไกด์คือชำระล้างมลพิษทางจิตเหล่านั้นให้เซนทิเนล ทว่าร่างกายของไกด์กลับอ่อนแอยิ่งกว่าคนธรรมดาเสียอีก ระหว่างการชำระล้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า มลพิษจะสะสมในร่างกายไม่หยุด จนกระทั่งชีวิตถูกสูบจนหมดสิ้น
เรื่องที่น่าขันที่สุดคือ อัตราการเสียชีวิตของเซนทิเนลที่เสี่ยงตายอยู่แนวหน้า กับไกด์ที่ซ่อนตัวอยู่แนวหลังและค่อย ๆ ถูกสูบกินชีวิต กลับแทบไม่ต่างกัน
ซ่งหยวนกดเข้าไปดูช่องแสดงความคิดเห็นบนเครือข่ายดวงดาวกับกระดานสนทนาสังคม คำพูดที่เห็นยิ่งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดแน่นอก
“ไกด์เกิดมาก็เพื่ออุทิศตัวให้เซนทิเนล นี่แหละความหมายของการมีตัวตนอยู่ของไกด์”
“พวกเราเซนทิเนลออกไปสู้แทบตาย พอกลับมากลับไม่มีใครชำระล้างมลพิษทางจิตให้ แล้วจะมีไกด์ไปทำไม?”
“เบื่อไกด์ในทีมมานานแล้ว มีใครอยากแลกกันไหม? ส่งรูปมาคุยส่วนตัว”
คำพูดเย็นชาและเห็นแก่ตัวทำนองนี้เต็มไปหมดทั้งช่องแสดงความคิดเห็น
ยิ่งซ่งหยวนอ่านก็ยิ่งรู้สึกขยะแขยง ในใจเย็นเยียบไปหมด สถานะของไกด์ในโลกนี้ต่ำต้อยจนเหลือเชื่อ ไม่ได้เป็นที่รักใคร่เอ็นดูของทุกคนเหมือนในนิยายเลยสักนิด แต่เป็นเพียงเครื่องมือที่ใครจะสับเปลี่ยนหรือใช้จนหมดสภาพก็ได้
เธอยังเคยเห็นโพสต์จากไกด์ส่วนน้อยที่ออกมาบ่นเรื่องความไม่เป็นธรรมและเรียกร้องให้คนในกลุ่มตื่นรู้ แต่ทุกครั้งที่โพสต์ปรากฏขึ้นได้ไม่กี่วินาทีก็หายไป
ตรงกันข้าม ในรายการค้นหายอดนิยมและหน้าคำแนะนำกลับมีแต่คลิปไกด์ที่ตื่นมาทำกับข้าวให้เซนทิเนลซึ่งกลับมาจากภารกิจตอนดึก อวดชมเซนทิเนลของตัวเอง หรือถึงขั้นคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับอีกฝ่าย
ดูแล้วซ่งหยวนหงุดหงิดจนเต็มอก
เพื่อสลัดอารมณ์อึดอัดเหล่านี้ เธอจึงปิดหน้าข้อมูล แล้วหันไปไถคลิปสั้นอย่างตั้งใจ
ว้าว พี่สาวคนสวย
ว้าว สาวน้อยตากลมสุดน่ารัก
ว้าว มุกแปลก ๆ
…
ซ่งหยวนไถเล่นอยู่พักหนึ่ง ไม่นานก็ลืมเรื่องกลุ้มใจทั้งหมดไปจนสิ้น เหลือแต่หัวเราะคิกคัก
ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก จากนั้นเวินอวี้ชวนก็ผลักประตูเดินเข้ามา
“ตื่นแล้วทำไมไม่พัก มัวแต่เล่นอุปกรณ์สมองกลอยู่ได้?”
เวินอวี้ชวนขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนยื่นมือมาถอดอุปกรณ์สมองกลออกจากข้อมือเธอทันที
ซ่งหยวนใจหาย รีบหัวเราะแห้ง ๆ แก้ตัว “ไม่มีนะ ฉันเพิ่งตื่น เพิ่งเปิดใช้ไม่ถึงสองนาทีเอง!”
เวินอวี้ชวนยังคงสีหน้าเรียบเฉย เขาเปิดบันทึกเวลาการใช้งานจากระบบหลังบ้านขึ้นมาดูทันที
ซ่งหยวนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
“ผมจะตั้งค่าจำกัดการใช้งานอุปกรณ์ให้คุณ ต่อไปถ้าใช้เกินเวลาที่กำหนด ระบบจะแจ้งเตือนผมโดยอัตโนมัติ” น้ำเสียงของเวินอวี้ชวนฟังไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร “อีกอย่าง ต่อไปอย่าโกหกพวกเราอีก ครั้งนี้จะยกให้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย”
“แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วลงไปกินข้าว”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินออกจากห้องไปทันที
ซ่งหยวนทิ้งตัวลงบนเตียง อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา
แย่แล้ว
เพิ่งมาถึงแท้ ๆ เหมือนจะทำให้คนที่ดูใจดีที่สุดในทีมโกรธเข้าเสียแล้ว