# บทที่ 85 หว่านถั่วให้เป็นทหาร
การจัดวางของจูโหยวเซี่ยวครั้งนี้สมเหตุสมผลอย่างยิ่ง!
เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะมองอวี๋ลิ่งเป็นกบฏ
แต่ให้สิ่งที่เขาสามารถให้ได้สูงสุด ใหญ่สุด น่าอิจฉาที่สุด นั่นคือตำแหน่งขุนนาง
คนก่อนหน้าที่ได้ตำแหน่งสูงขนาดนี้คือหวังฉงกู่
ตอนนั้นหวังฉงกู่คุมป้ายอาญาสิทธิ์สี่อำเภอชายแดน และเพิ่มอำนาจบัญชาทหารให้ขุนนางตรวจการ
อวี๋ลิ่งคุมป้ายอาญาสิทธิ์ห้าอำเภอชายแดน ถึงจะคุมมากกว่าหวังฉงกู่ตอนนั้นหนึ่งอำเภอ แต่ถ้าพูดถึงอำนาจที่แท้จริงก็เทียบกับหวังฉงกู่ตอนนั้นไม่ได้
เพราะตอนนั้นหน่วยทหารท้องถิ่นยังแข็งแกร่ง
ไม่เหมือนตอนนี้ที่ตกต่ำกลายเป็นทาสรับใช้ทำนา สร้างบ้านให้นายทหาร
อย่างที่จูโหยวเซี่ยวว่าไว้ แผ่นดินต้าหมิงตอนนี้เกิดศึกสงครามอีกไม่ได้จริงๆ!
กบฏเซออันเริ่มก่อการหลังจากราชสำนักพ่ายแพ้ที่ซาเอ่อร์หู่
ราชสำนักระดมพลจากทั่วสารทิศไปช่วยรบ เซอฉงหมิงเสนอตัวขอระดมพลสามหมื่นไปช่วย
เมื่อได้รับอนุญาตจากราชสำนัก ฟานหลงลูกเขยและจางถงนายทหารคุมทหารราบทหารม้าสองหมื่นมาถึงฉงชิ่ง
ทัพสองหมื่นคนออกศึก คนละยี่สิบตำลึงเป็นเงินตั้งตัว รวมแล้วต้องใช้สี่แสนตำลึง เรื่องนี้ตกลงกันไว้ล่วงหน้า
สี่แสนตำลึงจ่ายไปเท่าไรยังเป็นปริศนา ยังไงพอกองเงินมาถึงฉงชิ่งก็เหลือแค่สี่หมื่นตำลึง
ซูหวายจิ่นบอกว่าราชสำนักให้เงินไปแล้วจริง
แต่ผู้ตรวจการและขุนนางท้องถิ่นกลับบอกว่าไม่ได้ให้ ไม่เห็นเงินนั่น
แต่ตามธรรมเนียมที่ราชสำนักจ้างทัพพันธมิตรมารบในช่วงหลายปีมานี้ และตามธรรมเนียมของราชสำนักแล้ว ล้วนจ่ายเงินก่อน
เงินมาถึงก่อน แม่ทัพภาคท้องที่ถึงส่งคนไปรบ
เงินไม่ครบ เกิดการก่อกบฏได้ง่ายมาก (ไม่ได้แต่งขึ้น)
กบฏที่จี้โจวปีว่านลี่ที่ยี่สิบสาม กบฏค่ายเจิ้นอู่ที่หนานจิงปีเจียจิ้งที่สามสิบเก้า กบฏที่เจ้อหลินปีเจียจิ้งสี่สิบสาม ฯลฯ
สาเหตุที่กบฏมากมายพวกนี้ล้วนเพราะเงินไม่ครบ
เซอฉงหมิงก่อกบฏก็เหมือนกัน
เงินตั้งตัวยังไม่ถึงมือ สวีเข่อฉิวตอนตรวจพลยังดูถูกว่าทหารที่มามีแต่แก่และอ่อนแอใช้การไม่ได้ สั่งให้เซอฉงหมิงกลับไปเกณฑ์ทหารแข็งแรงมาใหม่
พฤติกรรมเหยียดหยามนี้แหย่แตนจนแตนต่อย
เซอฉงหมิงฆ่าขุนนางก่อกบฏทันที