ซ่าท้าหมิง

ตอนที่ 887 ฆ่าหมู (2)

12 นาที· 2.8K คำ

# บทที่ 100 ฆ่าหมู (2)

การต่อสู้ครั้งใหญ่เริ่มต้นขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย!

ทหารซัวหลุนและพวกเจี้ยนหนูปะทะกันเป็นกลุ่มเดียว แยกไม่ออกว่าฝั่งไหนเป็นฝั่งไหน

เจี้ยนหนูคนหนึ่งยกทวนยาวพุ่งเข้าใส่ แทงทะลุท้องของทหารซัวหลุนที่อยู่ตรงหน้าจากด้านหลัง

ทหารซัวหลุนไม่ถอย ก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าวใหญ่ สูดหายใจสู้กับความเจ็บปวดมหาศาลจนตัวหลุดออกจากทวน

หันหน้ากลับมา เลือดทะลักออกจากปาก ถลันเข้าหา ใช้มีดของตนแทงจากข้างล่างเข้าไปในหว่างขาของอีกฝ่าย

กรีดตามขวาง พวกเจี้ยนหนูส่งเสียงร้องโหยหวนล้มลงไปพร้อมกับเขา

เลือดไหลนองเป็นเส้นตรงไปตามขากางเกง

จ้วนเลี่ยยิ่งฮึกเหิมกว่าเดิม กวัดแกว่งมีดฟันแหลก คมมีดอันแหลมคมกวาดผ่านสันจมูก ครึ่งหนึ่งของใบหน้าถูกเฉือนหลุดออกมา

คนที่ไม่มีจมูกกุมใบหน้าไอไม่หยุด ทุกครั้งที่ไอ เลือดจะพุ่งออกมาจากปาก

หวังปู้เอ้อร์พาคูเลี่ยบุกออกมาจากในป่า

มองดูภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า เขาถึงได้ค้นพบว่าคนเหล่านี้ดุร้ายน่ากลัวขนาดไหน นี่ไม่ใช่การออกรบ

นี่คือการออกล่าสัตว์!

มีคนคลานอยู่บนพื้น คาบมีดคลานไปข้างหน้า คลานไปหาพวกเจี้ยนหนูที่อยู่ใกล้ที่สุด เงยหน้าขึ้น มีดจากปากไหลลงมามือ แทงย้อนขึ้นไปตามหว่างขา

“แม่เจ้าเอ๊ย นี่จะเกลียดแค้นกันแค่ไหนกันนี่!”

หวังปู้เอ้อร์เข้าร่วมวงแล้ว เพราะกลัวว่าจะฆ่าผิดคน เขาจึงเกาะติดตามคูเลี่ยไปไม่ห่าง

คูเลี่ยที่มีทั้งยุทโธปกรณ์ใหม่และมีดใหม่นี้ร้ายกาจอย่างยิ่ง หนึ่งมีดฟันลงไป มีอันต้องล้มลงหนึ่งคนอย่างแน่นอน!

หวังปู้เอ้อร์ตามไปแทง

ในเวลานี้ หวังปู้เอ้อร์กลับมีดสั้นที่ดูไม่สะดุดตาอยู่ในมือกลายเป็นอาวุธสังหารที่ร้ายกาจ

โดนเข้าไปทีหนึ่งก็เป็นรูโหว่ แทงด้วยดาบที่มีสันคมเช่นนี้ลงไปแล้วเลือดก็จะไหลไม่หยุด

เฮ่อเช่อหลี่ ก๋าปู้ล่าเอามือกุมไว้ แผดเสียงคำรามว่า:

“คูเลี่ย คูเลี่ย ไอ้ทรยศ!”

คูเลี่ยพลางฟาดฟันมีดเข้าใส่พลางกล่าวช้า ๆ ว่า:

“ข้าได้พบบัณฑิตต้าหมิงผู้หนึ่งเมื่อครั้งนี้ เขาบอกว่า พวกเราสามเผ่าซัวหลุนนี่แหละถึงจะเป็นหนหวี่เจิน พวกที่เจ้าเดินตามมันไม่ใช่!”

“ตดตอแหล แกตดตอแหล!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป