# บทที่ 23 สับเปลี่ยนคนที่พวกเขาชอบ
คำว่าท่านเติบโตแล้ว ฟังแล้วทำให้อวี๋ลิ่งปวดใจยิ่งนัก!
อ๋องซิ่นจูโหย่วเจี่ยนเติบโตขึ้นแล้วจริงๆ ปีนี้เขาอายุสิบสี่ปีแล้ว
พูดด้วยคำพูดของอวี๋ลิ่งก็คือเข้าสู่วัยรุ่นที่ทำให้ผู้ใหญ่ในบ้านปวดหัวที่สุด
อ่อนไหว ดื้อรั้น เปราะบาง ต่อต้าน ควบคุมตัวเองย่ำแย่...
คนวัยนี้ไม่สามารถฟังคำว่า "ไม่ได้" "อย่า" จากปากผู้ใหญ่ได้
พวกเขาอยากพิสูจน์ว่าตนเองโตแล้ว ทุกขณะจิตต่างกำลังพิสูจน์ แต่กลับยังเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ใหญ่ไม่สำเร็จ หัวร้อนง่ายมาก!
เด็กวัยนี้ยังมีลักษณะพิเศษอีกอย่างคือชอบถูกยอมรับ!
เด็กในวัยนี้คึกคักทะมัดทะแมง ฮึกเหิมเต็มที่ มีความมุ่งมั่นยิ่งใหญ่
นี่ก็เป็นลักษณะปกติที่วัยรุ่นคนหนึ่งควรจะมี จักรพรรดิถังไท่จงอายุสิบห้า ฮั่วชี่ว์ปิ้งอายุสิบแปด...
ก่อนอายุยี่สิบ เป็นช่วงเวลาที่ฮึกเหิมที่สุดในชีวิตคนคนหนึ่ง
ใช้คำอธิบายของอวี๋ลิ่งก็คือ...
ผู้ชายในเวลานี้คือ "ชะตาข้าข้ากำหนด ไม่ใช่ฟ้ากำหนด"; พอผ่านไปสักปีสองปีก็จะ "ขอฟ้าดินคุ้มครอง ขอให้บรรพบุรุษเมตตา!"
วัยรุ่นบ้าบิ่น พอรับได้; มีครอบครัวสร้างตัวแล้วบ้าบิ่น ไม่ได้เด็ดขาด
จูโหย่วเจี่ยนเป็นน้องชายที่ฮ่องเต้รักใคร่ที่สุด เขาในวัยนี้ เมื่อได้รู้เรื่องเหล่านี้ ในฐานะคนธรรมดา แน่นอนว่าเขาก็ต้องอยาก!
แต่จะทำตามความปรารถนา สำเร็จความปรารถนาได้ ก็ต้องมีอำนาจในมือ มิฉะนั้นก็มีความมุ่งมั่นแต่ยากจะยืดออก!
ภายใต้การชี้นำของอาจารย์ เมล็ดพันธุ์แห่งการทำลายล้างก๊กขันทีก็หยั่งรากงอกงามในใจเขาโดยธรรมชาติ
"ข้าให้เขาอ่านเรื่องราวขององค์หงอู่ตามที่เจ้าบอกมาตลอดจริงๆ นะ
แต่หลายเรื่องข้าเห็นกับตา ร้อนใจอยู่ในใจ สุดท้ายแล้วข้าก็คือขี้ข้า..."
เสี่ยวเหล่าหู่ยิ้มอย่างเก้อเขิน:
"ในวังเป็นที่ที่ถือกฎระเบียบ นายกับขี้ข้าต้องแยกแยะ ตอนนั้นข้าพูดได้ พอฝ่าบาทขึ้นครองราชย์จัดหาอาจารย์ให้เขาแล้ว ข้าก็ได้แต่ยืนอยู่ข้างนอก!"
"ทำอะไร?"
"เขาบอกว่า องค์หงอู่เคยตรัสว่า หลักคำสอนของบรรพบุรุษมีว่า ขันทีในต้องห้ามเข้าร่วมหารือการปกครอง!"
"เรียนหนังสือดีทีเดียว เรื่องนี้กลับจำได้แม่นแจ่ม!"