# บทที่ 5 เขาฆ่าตัวตาย
วันใหม่มาถึง ตระกูลอู๋เริ่มออกไปเยี่ยมเยียนสานสัมพันธ์!
การเยี่ยมเยียนสานสัมพันธ์เป็นสิ่งที่อู๋ซานกุ้ยรังเกียจที่สุดในวัยนี้
ในใจของเขา แท้จริงแล้วอยากไปหา "เฉาติ่งเจียว" ที่เคยพบหน้ากันครั้งหนึ่งเมื่อวานมากกว่า!
ทว่าความคิดนี้ของเขาถูกกำหนดให้ต้องล้มเหลว
ไหลไฉกำลังยุ่งจนหัวหมุน การสอบถามจากกระทรวงพิธีการ การสัมภาษณ์จากสำนักพระอักษร และกรมชินเทียนเจี้ยนทำพิธีตรวจดวงชะตา ขั้นตอนเหล่านี้ล้วนต้องดำเนินไปทีละอย่าง
อีกทั้งยังต้องเรียนรู้ธรรมเนียมพิธีการอันซับซ้อน องค์หญิงทรงเป็นเจ้าเหนือหัว ส่วนเขาคือขุนนาง การเรียนรู้ธรรมเนียมเป็นเรื่องจำเป็น
จวนองค์หญิงถูกกำหนดเรียบร้อยแล้ว ก็คือสวนซิ่งเย่เดิมนั่นเอง
จวนองค์หญิงที่เดิมทีควรให้กรมพระราชวังออกทุนสร้าง กลับกลายเป็นได้มาเปล่าๆ ฮ่องเต้ไม่ต้องใช้เงินสักอีแปะเดียว ได้จวนที่พร้อมอยู่เลย
แม่นมเลิ่ง แม่นมซุน แม่นมก้าน ออกจากวังมาแล้ว!
จวนองค์หญิงแบ่งเป็นเรือนในและเรือนนอก หลังจากเสร็จพิธีอภิเษก ราชบุตรเขยจะพักอยู่เรือนนอก องค์หญิงประทับเรือนใน
หากจะเข้าเรือนในไปเข้าเฝ้าองค์หญิง จำต้องแจ้งแก่แม่นมเหล่านี้ก่อน เมื่อพวกนางอนุญาต ราชบุตรเขยจึงจะเข้าไปได้
แม่นมทั้งสามที่มาถึงแล้วตอนนี้ เข้ามาอย่างแข็งขัน ยัดเยียดบทบาทตัวเองให้เป็นผู้ดูแลจวนเสียแล้ว
"แม่นมซุน แม่นมก้าน ข้าน้อยขออาศัยความอาวุโสสักหน่อย นับแต่นี้กิจภายในเรือนในข้าจะรับผิดชอบเอง ส่วนการรับแขกเรือนนอกยกให้เป็นหน้าที่ของเจ้าแม่นมซุน การจัดซื้อจัดหาก็ฝากแม่นมก้านด้วย!"
"แม่นมเลิ่ง นี่เป็นการจัดการขององค์หญิงหรือ?"
แม่นมเลิ่งรู้ว่าต้องมีคำถามนี้ ยิ้มเยาะเย้ยพลางชำเลืองมองทั้งสองคน กล่าวเรียบๆ ว่า:
"องค์หญิงทรงยุ่ง เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ข้าจัดการเองเถิด ไม่พอใจไปถามพระสนมคังเอา!"
แม่นมซุนกับแม่นมก้านสบตากัน ไม่ปริปากอีก!
แม่นมเลิ่งเป็นคนของพระสนมคัง
แม้การแบ่งงานครานี้จะไม่ใหญ่โตเท่าตำแหน่งผู้ดูแลเรือนใน แต่มันเป็นหน้าที่ล้วงคองูเหลือม
โดยเฉพาะการจัดซื้อของแม่นมก้าน ถ้าบริหารเป็นปีหนึ่งก็มีเรือนเล็กๆ ตกถึงมือหลังหนึ่ง เพียงแต่ตำแหน่งด้อยอำนาจลงหน่อย