# บทที่ 4 สองภารกิจ
ไหลไฉรู้ว่าคนที่มาคืออู๋ซานกุ้ยก็ดีใจเป็นที่สุด!
ความดีใจช่วยเติมสีสันให้เขาไม่น้อย ทำให้พระสนมหลี่คังยิ่งมองไหลไฉถูกใจ!
ก่อนหน้านี้นางรู้สึกมาตลอดว่าหน้าตาของไหลไฉออกจะ "เหลี่ยม" ไปหน่อย!
หลังจากเข้าเฝ้าฮ่องเต้และพบพระสนมหลี่คังผู้เป็นมารดาแท้ๆ ของแปดหนิง ขั้นตอนที่ราชบุตรเขยพึงผ่านก็เสร็จสิ้นแล้วจึงออกวัง
ขั้นตอนแรกของการเข้าเฝ้าฮ่องเต้ของว่าที่ราชบุตรเขยสำเร็จเสร็จสิ้น!
ไหลไฉที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกรู้สึกว่าจิงเฉิงสงบราบเรียบเกินไปแล้ว เขาต้องทำในสิ่งที่ตนควรทำ
สองตบหน้านั่นมันเจ็บเหลือเกิน ถูกตบต่อหน้าคนมากมาย ความอัดอั้นนี้เขาทนไม่ลงหรอก
ภายใต้เงื่อนไขที่รู้ชัดว่าตนเป็นผู้ถือสาร หมอนั่นที่แซ่จู่ยังลงมือตบตน
นี่ตบไม่ใช่ตน แต่ตบหน้าตระกูลอวี๋ทั้งตระกูล!
พี่ใหญ่สอนตนตลอด ถูกตบก็ต้องตบกลับ!
ต่อให้สู้แพ้ก็ไม่เป็นไร นั่นคือฝีมือตนสู้ไม่ได้
หากถูกตบแล้วไม่กล้าแม้แต่จะตบตอบ นั่นก็คือไอ้ขี้ขลาด ถูกตบตายก็สมควรแล้ว
"ท่านเฉา ข้ากระผมจำได้ว่าท่านติดหนี้ห้าเหยียนเอาไว้ เป็นอย่างนั้นหรือไม่!"
เฉาอี้จวินที่เดินมาส่งไหลไฉหน้าวังได้ยินแล้วร่างสะท้านวาบ
มลทินใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาก็คือการติดเงินเซียวอู่ ตัวเงินจริงๆ แล้วก็ไม่มากเท่าไหร่...
ทว่าใครจะรู้ว่าไข่มุกนั่นมันเป็นของพระราชทาน!
เรื่องนี้พอมันมาถึงตรงนี้ก็จัดการยากมาก
เพราะช่องทางที่เขาใช้เงินนั้นไม่ปกติ เพราะตอนนั้นเขาหมดเงินจริงๆ ถูกคนอายัดไว้ในหอนางโลม
หากใครที่ปากเสียเอาข่าวเรื่องใช้ของพระราชทานขึ้นหอนางโลม เอาเงินค่าสินสอดให้นางไปแพร่งพรายออกไป...
ตนก็ไม่ต้องอยู่ต่อไปแล้ว
ตอนนี้ไหลไฉเอ่ยปาก คนมาทวงหนี้มาแล้ว!
"งานวิวาห์เสร็จข้าจะส่งของขวัญให้แน่นอน จริงๆ!"
"ไม่ใช่เรื่องเงิน!"
เฉาเชียนหู้ชำเลืองมองไหลไฉ เห็นเด็กหนุ่มนี่กำลังยิ้มย่องก็พลุ่งโทสะในใจ
นี่มันจะมาทวงเงินที่ไหนกัน นี่มันจะมาขูดรีดแบล็คเมล์ชัดๆ!
"ว่ามาเลย จะเอาสักเท่าไหร่?"
ไหลไฉขยับเข้าไปใกล้เฉาอี้จวิน กระซิบเสียงต่ำ:
"ท่านเฉาเข้าใจผิดแล้ว เงินข้าจะใช้ให้แทนห้าเหยียน ทางฝั่งห้าเหยียนข้าจะจัดการให้เอง ไม่ต้องให้ท่านลำบากใจ!"
เฉาอี้จวินหรี่ตายิ้ม "เจ้าจะให้ข้าทำอะไรกันแน่?"