ซ่าท้าหมิง

ตอนที่ 882 กระดูกเหล็กและใจภักดี

10 นาที· 2.3K คำ

# บทที่ 95 กระดูกเหล็กและใจภักดี

ฟ่านเหวินเฉิงนั่งเหม่ออยู่บนธรณีประตู

สภาพเช่นนี้ของเขาคงอยู่นานพอดู

นับตั้งแต่วินาทีที่ภรรยาถูกย่ำยี ความหยิ่งยโสที่เขายังเหลืออยู่ก็มีเพียงตัวเขาเท่านั้น

ยังไม่ตาย ยังมีชีวิตอยู่

ก่อนหน้านี้ฟ่านเหวินเฉิงภูมิใจมาตลอดว่าตนเป็นลูกหลานของฟ่านจ้งเยิน ขุนนางอมตะแห่งพันปี

ฐานะนี้นำพาสิ่งดีๆ มาให้เขามากมายนัก

โดยเฉพาะชื่อของเขา

บรรพบุรุษได้รับพระราชทานนามว่าเหวินเจิ้ง ชื่อของเขาคือเหวินเฉิง เฉิงพ้องเสียงกับเฉิง

ชื่อ "ฟ่านเหวินเฉิง" นี้เองที่ทำให้คนเชื่อมโยงไปถึงท่านเหวินเจิ้งกงโดยไม่รู้ตัว

ข้อเท็จจริงก็เป็นเช่นนั้น

สมัยเรียนหนังสือ เวลาศิษย์แนะนำตัวกัน ฟ่านเหวินเฉิงเอ่ยปากเท่านั้น ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะประสานมือถามว่า "พี่เหวินเฉิง ท่านเป็นสายเลือดของท่านเหวินเจิ้งกงหรือไม่"

นั่นคือช่วงเวลาที่ฟ่านเหวินเฉิงมีความสุขที่สุด ภูมิใจที่สุด

เขาจะพยักหน้าแบบ "ครึ่งถ่อมตนครึ่งย่ามใจ" เขาอยากรักษาความถ่อมตัว แต่วาจา "ที่ไหนกัน ที่ไหนกัน" กลับดังเป็นพิเศษ

อาจารย์จำชื่อคนอื่นไม่ได้ แต่กลับจำชื่อของเขาได้

เขาจึงได้รับการดูแล ได้รับความสะดวกสบายที่คนอื่นไม่มีโอกาส

เขาก็เหมือนขุนนางที่รับราชการในราชสำนัก

ปากไม่เอ่ยถึงบรรพบุรุษ แต่ก็กลัวคนอื่นไม่รู้

อยากนั่งยองลงไป แต่เข่าแข็งเกินไป อยากยืนขึ้นก็กลัวสูงเกินจนคนนินทา สุดท้ายก็ท่าย่อครึ่งยืนครึ่งน่าเก้กังชวนขำ

ใช้คำพูดของอวี๋ลิ่งก็คือ "ทั้งเป็นทั้งตั้ง"

นึกว่าชาตินี้จะราบรื่นปานผืนน้ำ ผลกลับถูกจับเป็นเชลย

ชื่อเสียงของบรรพบุรุษใช้ดีใช้ได้ ช่วยชีวิตเขาได้อีกครั้ง เมื่อหวงไท่จี๋รู้ว่าบรรพบุรุษของเขาคือฟ่านจ้งเยิน...

ฟ่านเหวินเฉิงก็เหมือนคนจับฟางเส้นสุดท้ายได้

หวงไท่จี๋ต้องการปักธง "หลานชายท่านเหวินเจิ้งกงก็เข้าสวามิภักดิ์ต้าจินของข้า" เพื่อซื้อใจบัณฑิต เพื่อประกาศว่าตนคือความถูกต้อง ตนคืออาณัติสวรรค์

ฟ่านเหวินเฉิงเพียงต้องการมีชีวิตอยู่

ฟ่านจ้งเยินคงไม่รู้ว่าตน "เหวินเจิ้ง" มาชั่วชีวิต กลับถูกสาปแช่งเพราะฟ่านเหวินเฉิงคนเดียว

มีแต่พวกเดียวกันที่เข้าใจพวกเดียวกันดีที่สุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป