# บทที่ 96 การจัดเตรียมก่อนศึก
"ท่านพี่ลิ่ง จดหมายจากตำหนักพระสนม เรือตัดคลื่นของใต้เท้าซูมาถึงแล้ว!"
"จริงหรือ?"
"จริง ขบวนเรือกินน้ำพันชั่งสิบเจ็ดลำตามมาติดๆ"
ไม้กระดานแผ่นสุดท้ายถูกตอกเข้าที่ อวี๋ลิ่งถอนหายใจอย่างโล่งอก
เรือตัดคลื่นมาถึง นั่นหมายความว่าด้วยเรื่องการลำเลียงมีฐานค้ำประกันแล้ว
"ประชุม!"
การประชุมเริ่มขึ้น ผู้คนมาครบ เซียวอู่สวมเกราะหนา มือถือมีดตัดม้า นั่งขัดสมาธิขวางประตูอยู่
รอบโถงประชุมในรัศมีสามวา วางยามทุกห้าขั้น แต่ละจุดล้วนเห็นกาน้ำทองเหลืองเป็นมันแวววาว
มีดยาวในมือทุกเล่มถูกรินออกจากฝัก
หรูอี้ต้มชาเอง เสี่ยวเฝยรับหน้าที่เปลี่ยนน้ำชา เซี่ยต้าเหยียเปลี่ยนถังปัสสาวะ
ไม่ใช่อวี๋ลิ่งระวังเกินไป แต่เป็นเพราะอวี๋ลิ่งจำเป็นต้องระวัง
เคยเสียรู้มาแล้ว ต่อไปนี้จะระวังอย่างไรก็ไม่ถือว่าผิด
ศึกซาเอ่อร์หู่ที่หยางเฮ่าเป็นผู้บัญชาการครั้งแรก อวี๋ลิ่งดูมาหลายรอบ ฟังความเห็นจากคนมามาก
หยางเฮ่าไม่ได้ผิด แต่วางกลยุทธ์ตายตัวเกินไป สงครามข่าวกรองต่ำชั้นและผิดพลาดซ้ำซาก
ศึกนี้แท้จริงเป็นศึกตัดสินความเป็นตาย
แต่กองทัพใหญ่ที่เขาบัญชาการกลับเอาแผนรบอย่างละเอียดออกเผยแพร่ผ่านจดหมายราชการ เลยสูญเสียความจู่โจมทางยุทธศาสตร์โดยสิ้นเชิง
การออกรบก็เหมือนการเล่นใบ้เซียงกง!
เจ้าจะปล่อยข่าวเทียมลวงศัตรูมั่วซั่วก็ได้ เช่นบอกว่ามีทหารหนึ่งแสน ทหารม้าห้าหมื่น ปืนไฟเท่านี้เท่าโน้น ล้วนทำได้
แม่ทัพดังในประวัติศาสตร์ชอบทำแบบนี้ทั้งนั้น เวลานับจำนวนไพร่พล พวกเขาจะบอกตัวเลขเกินจริง
จุดประสงค์ก็เพื่อไม่ให้ศัตรูล่วงรู้กำลังแท้จริงว่าเจ้ามีมากน้อยแค่ไหน
ในศึกซาเอ่อร์หู่ หยางเฮ่ากลับเผยแพร่แผนผ่านจดหมายราชการ ก็เท่ากับตีแบไต๋!
ท่าออกเดียว แผนรบก็ไร้ความหมาย ความลึกลับก็ไม่มี
ศัตรูล้วนรู้ว่าเจ้าจะไปทางไหน เขาแค่เตรียมวางกำลังรอรับมือก็พอ
อีกทั้งขุนพลทรยศหลี่หย่งฟางก็ใช้เครือข่ายคนของเขาในเหลียวตงแทรกซึมยุยง
ในศึกซาเอ่อร์หู่ถึงจะมีขุนพลดุดันอย่างหลิวต้าเตา หม่าหลิน ผลก็ไม่มีทางเปลี่ยน
การที่แผนรบถูกเปิดเผยทำให้พวกเจี้ยนหนูเห็นทุกอย่างราวกับติดตาทิพย์