# บทที่ 91 นักเจรจา
"ต้าสั่ว" ก็คือการค้นหาครั้งใหญ่ ความหมายไม่ซับซ้อน
ปีที่ยี่สิบเก้าแห่งรัชสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ จางเหลียงนำผู้มีกำลังเข้าลอบสังหารจิ๋นซีฮ่องเต้ที่ปั๋วล่างซา พลาดไปถูกขบวนรถองครักษ์ จิ๋นซีฮ่องเต้กริ้วหนัก "จึงมีรับสั่งให้ทั่วแผ่นดินต้าสั่วสิบวัน"
นับแต่นั้นเป็นต้นมา...
ต้าสั่วก็กลายเป็นคำที่มีความหมายแฝงนัย สลับซับซ้อนขึ้น
ความโหดร้ายของมันไม่ได้เรียบง่ายเหมือนความหมายตามตัวอักษร
ต้าสั่ว หมายถึงการค้นหาคน และยังหมายถึงการเอาชีวิต เมื่อสิ้นสุดแล้วจะไม่มีคนรอดชีวิตอยู่เลย
ฟ้ายังไม่ทันสาง พี่ชุนก็พาพรรคพวกไปยังคุกใหญ่ที่ใช้คุมขังเชลย
ในคุกใหญ่ของค่ายทหารยังมีทหารซัวหลุนอีกกว่าหกร้อยนาย และที่เมืองเฮ่อถูอาลาซึ่งตั้งอยู่ ณ ซาเอ่อร์หู่ ยังมีทหารซัวหลุนอีกราวสามพันนาย
ความดุดันของคนกลุ่มนี้...
ในศึกกวั่งหนิง ผู้คนล้วนประจักษ์แจ้งแก่ใจ
หากไม่มีหลูเซี่ยงเซิงทลายขบวนรบ ไม่มีเสบียงไฟจากเฉาเปี้ยนเจียวคอยสนับสนุน ต่อให้เหมาเหวินหลงบดขยี้ได้สำเร็จ หลานร่วมสาบานก็เกรงว่าคงไม่ใช่ตายไปแค่คนเดียว
พี่ชุนไม่ใช่คนแรกที่มา ก่อนที่เขาจะมา สยงถิงปี้เคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งแล้ว
สยงถิงปี้ไม่ได้ต้องการเกลี้ยกล่อมคนพวกนี้ แต่กำลังบอกพวกเขาว่าพวกเขาตายไปอย่างไม่คุ้มค่า
ในสายตาของราชสำนักต้าหมิง
พวกเจี้ยนโจวหนหวี่เจิน ห่ายซีหนหวี่เจินที่รู้จักการเพาะปลูก และ "สามเผ่าซัวหลุน" ที่มีวิถีชีวิตดั้งเดิมกว่า ต่างหากคือหนหวี่เจินที่แท้จริง
สยงถิงปี้ผู้เชี่ยวชาญตำราประวัติศาสตร์รู้แจ้งแก่ใจ จุดเริ่มต้นของหนหวี่เจินคือซู่เซิ่น มั่วเหอ และกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ อาศัยอยู่ในลุ่มแม่น้ำเฮยหลงเจียง
เมื่อเวลาผ่านไป ค่อย ๆ เคลื่อนย้ายมาสู่ต้าหมิง
ชาวซัวหลุนที่ยังคงอยู่ที่เดิม เพราะไม่ถูกกลืนชาติอย่างสมบูรณ์ จึงใช้ชีวิตอยู่ในป่าตลอดมา ค่อย ๆ ถูกมองว่าเป็น "คนอื่น" ที่ค่อนข้างเป็นอิสระ
ก็เพราะความค่อนข้างเป็นปฏิปักษ์ และการไม่ถูกกลืนชาตินี่เอง!
ดังนั้น เอ้อเวินเค่อ ต๋าหวั่วเอ่อร์ เอ้อหลุนชุน หรือก็คือเผ่ากวาง เผ่าม้า และเผ่าซัวหลุนเดิม จึงเป็นหนหวี่เจินแท้