# บทที่ 106 การก้าวขึ้นมาของฟ่านเหวินเฉิง
(ตอนใหญ่ 4000 ตัวอักษรชดเชยการลาหยุดเมื่อวาน!)
เหมาเหวินหลงไม่รู้...
เขาไม่รู้ว่าอวี๋ลิ่งรู้จักข่งโย่วเต๋อ
เขาไม่รู้ว่า หากข่งโย่วเต๋อปรากฏตัวต่อหน้าอวี๋ลิ่งตอนนี้ ต่อให้ปู่ของเขาคือเหมาเหวินหลงก็...
ต่อให้ปู่ของเขาคือจูโหยวเซี่ยวก็ไม่ได้
เหมาเหวินหลงไม่รู้ว่า บนราชสำนักมีคนเกลียดเขาจนอยากให้ตาย พวกเจี้ยนหนูก็อยากกำจัดเขาให้สิ้นซาก
ประเทศหนึ่ง หากภายในไม่วุ่นวาย ศัตรูภายนอกแม้จะรบชนะมันได้ก็ทำลายมันไม่ได้
หากจะทำลายมัน ภายในต้องวุ่นวายก่อน...
แบบนี้ถึงจะทำลายมันได้ง่ายๆ
เตาอุ่นที่จุดตลอดฤดูหนาวดับลงในวันนี้ ฟ่านเหวินเฉิงก้มหน้าก้มตาอยู่หน้าเตา เก็บกวาดขี้เถ้าในเตาไฟอย่างพิถีพิถัน!
เห็นฟ่านเหวินเฉิงชันก้นสูงขนาดนั้น อาจี้เก๋อก็หัวเราะเยาะ
ฟ่านเหวินเฉิงไม่รู้สึกขายหน้า ตั้งแต่วินาทีที่ยอมเป็นขี้ข้าคน เขาก็ไม่มีหน้าตาเหลือแล้ว
องครักษ์แปดกองธงที่เมาเหล้าสามารถข่มเหงภรรยาน้อยของเปาอีได้ตามอำเภอใจ
ที่นี่ถ้าต้องการหน้าตา ก็อยู่ไม่ได้
ในสายตาของพวกหัวหน้ากรมกองกลางของปาฉี บ่าวรับใช้ใต้บังคับบัญชาและครอบครัวถูกมองว่าเป็น "ทรัพย์สมบัติในเรือน"
แนวคิด "นายย่อมมีสิทธิ์เสวยสุขเหนือภรรยาน้อยของข้ารับใช้" ถูกมองว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดา (มิใช่การแต่งเติม)
เผชิญการเยาะเย้ยของอาจี้เก๋อ ฟ่านเหวินเฉิงในตอนนี้หวังเพียงให้ซูตีมาอยู่ที่นี่
เพราะซูตีกล้าตบคน เขาตบพวกเจี้ยนหนูที่แย่งภรรยาคนอื่นไปแล้วหลายคน
"ข่านใหญ่ ทางฝั่งเหวียนเข่อลี่ก็ใช่ว่าจะไร้ช่องโหว่ เหมาเหวินหลงก็ใช่ว่าจะไร้จุดอ่อน เขาเหมาเหวินหลงตัดเส้นทางธุรกิจผู้อื่น กระหม่อมเห็นว่าเราอาจใช้แผนยุให้รำตำให้รั่วได้!"
หวงไท่จี๋เงยหน้าขึ้น ถลึงตาใส่อาจี้เก๋ออย่างดุเดือด
ให้ฟ่านเหวินเฉิงคุ้ยเตาไฟก็เป็นความคิดของอาจี้เก๋อ ฟ่านเหวินเฉิงไม่มีแม้แต่ความกล้าจะปฏิเสธ
เพราะตอนตีอวี๋ลิ่งมีข่าวลือว่าฟ่านเหวินเฉิงก็คือไส้ศึกที่อวี๋ลิ่งส่งมาในต้าจิน
เหตุผลคือ บรรพบุรุษของฟ่านเหวินเฉิงคือฟ่านจ้งเยียน!
ฟ่านจ้งเยียนเป็นบุคคลเช่นไรกัน กองบุญตระกูลฟ่าน นาบุญตระกูลฟ่าน......