เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 39 ข้าอยากเป็นพี่ชายของอาเจา ได้หรือไม่

7 นาที· 1.6K คำ

ไม่ทันที่เย่เฟิงจะเอ่ยวาจา ก็ได้ยินเสียงดังตูม

เย่เฟิงและตงฟางโม่หันศีรษะไปยังทิศทางของเสียงพร้อมกัน มองเห็นอาเจายืนนิ่งอยู่ไม่ไกล กระบอกไม้ที่บรรจุน้ำตกอยู่ตรงหน้าของนาง

เมื่อสบตากับทั้งสองคน อาเจาก็หลบตาโดยสัญชาตญาณ อธิบายเสียงเบา "ข้าเห็นพี่ชายใหญ่ไอหนักหนา จึงไปตักน้ำมาให้…"

"ข้า… ข้ามิได้ตั้งใจแอบฟังพวกท่านพูด" ศีรษะของเด็กน้อยก้มต่ำ ทั้งคนเหี่ยวเฉา

เย่เฟิงและตงฟางโม่พลันรู้ว่าไม่ดีแล้ว ท่าทางของเด็กน้อยเช่นนี้ แจ่มแจ้งว่าเข้าใจผิด

ตงฟางโม่รู้สึกลนลานเล็กน้อย เขายังอยากอยู่ที่นี่รักษาบาดแผล จะให้เด็กน้อยรังเกียจตนหาได้ไม่ "อาเจา ข้า…"

เมื่อคำพูดมาถึงริมฝีปาก เขากลับไม่รู้จะกล่าวสิ่งใด

"พี่ชายใหญ่รังเกียจข้าหรือ" อาเจาเงยศีรษะมองเขาถาม

ดวงตาของนางโตมาก ขาวกับดำแยกจากกันชัดเจน สะท้อนภาพที่ตงฟางโม่ดูค่อนข้างจะละล้าละลัง

"ย่อมไม่มี" ตงฟางโม่ตอบกลับทันควัน "เจ้ามีบุญคุณช่วยชีวิตข้า ข้าจะรังเกียจเจ้าได้อย่างไร"

อาเจาห่อเหี่ยวยิ่งนัก "เช่นนั้นเหตุใดพี่จึงไม่อยากเป็นท่านพ่อของข้า"

"เพราะข้าเพียงเห็นเจ้าเป็นน้องสาว" ตงฟางโม่เห็นท่าทางเด็กน้อย คำพูดก็หลุดออกจากปากโดยไม่ผ่านสมอง

อาเจามองเขาตะลึง "น้องสาว"

"ถูกต้อง" ตงฟางโม่ผงกศีรษะหนักแน่น "ข้ารู้สึกว่าอาเจาว่านอนสอนง่ายและน่ารักยิ่ง ข้าอยากมีน้องสาวเช่นเจ้ามาโดยตลอด"

เมื่อกล่าวถึงตอนต้นแล้ว ถ้อยคำต่อจากนี้ก็ราบรื่นขึ้นมาก

ตงฟางโม่มองเด็กน้อยถาม "ข้าอยากเป็นพี่ชายของอาเจา ได้หรือไม่"

เขาสาวเท้าไปตรงหน้าของเด็กน้อย นั่งยองลงเสมอสายตากับนาง "หากข้าเป็นพี่ชาย ข้าจะพยายามปกป้องเจ้า หากผู้อื่นรังแกเจ้า ข้าจะช่วยทุบตีกลับคืน เจ้าไปเก็บสมุนไพร ข้าช่วยแบกสัมภาระ"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป