เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 21 เก็บสมุนไพรช่วยท่านแม่

6 นาที· 1.4K คำ

"ต้องกินยาหรือ? ข้าเพิ่งไปเก็บสมุนไพรกับท่านแม่มามากมายเลยนะ" อาเจาพูดพลางดันตะกร้าสะพายหลังใบใหญ่และใบเล็กมาไว้ตรงหน้าเสี่ยวไป๋ แล้วเทสมุนไพรในนั้นกราว ๆ ออกมาให้ดู

เสี่ยวไป๋ตรวจดูแล้วก็กล่าวว่า "สมุนไพรพวกนี้ไม่พอ ยังขาดอีกหลายอย่าง"

"เช่นนั้นข้าจะไปเก็บเพิ่ม" อาเจาว่าพลางลุกขึ้นเตรียมสะพายตะกร้าสะพายหลังใบน้อยของนางไปเก็บสมุนไพร

"เดี๋ยวก่อน ข้าพูดยังไม่ทันจบ เจ้ารีบร้อนอันใด" เสี่ยวไป๋ขวางนางไว้

อาเจาน้ำตาคลอมองดูมัน เสี่ยวไป๋กล่าวว่า "การจะฟื้นฟูรากฐานปราณที่เสียหายหนักของท่านแม่เจ้า จำต้องใช้โอสถนามว่า 'ชุ่ยหลิงตัน' "

"ชุ่ยหลิงตัน?"

"ใช่ ชุ่ยหลิงตัน เพียงท่านแม่เจ้ากินโอสถนี้เข้าไป ก็จะมีโอกาสหลอมรากฐานที่เสียหายนั้นขึ้นใหม่ เมื่อรากฐานปราณฟื้นคืนดีแล้ว นางก็จะได้หวนคืนสู่หนทางแห่งการบำเพ็ญเซียนอีกครา"

"ดีเหลือเกิน! เช่นนั้นข้าจะไปหาชุ่ยหลิงตันนี่ได้ที่ใด?" อาเจารีบถาม

เสี่ยวไป๋บอกนางว่า "ชุ่ยหลิงตันต้องผ่านการหลอมปรุง เจ้าต้องรวบรวมสมุนไพรที่ใช้หลอมให้ครบก่อน แล้วค่อยตามหาจอมโอสถมาปรุงโอสถนี้ขึ้น"

อาเจากะพริบตาปริบ ๆ "หลอม?"

เสี่ยวไป๋ชะงัก มองเด็กน้อยตรงหน้าที่ยังไม่รู้ประสา ใคร่ครวญว่าจะอธิบายเรื่องการหลอมโอสถให้นางฟังอย่างไรดี คิดแล้วจึงว่า "ก็เหมือนเจ้าเอากระทะผัดข้าวทำกับข้าวนั่นล่ะ โอสถที่หลอมเสร็จแล้วก็รักษาโรคได้ อาหารก็ให้อิ่มท้อง"

อาเจาเข้าใจถ่องแท้ นางว่า "เหมือนทำกับข้าวอย่างนั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นข้าหลอมโอสถเองได้ไหม? ข้าจะหลอมชุ่ยหลิงตันให้ท่านแม่"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป