เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 20 ท่านแม่ลงมือขับไล่ผู้คน ก่อนสลบไป

6 นาที· 1.5K คำ

ชาวบ้านรอบด้านตะโกนกึกก้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความฮึกเหิม โกรธเกรี้ยว และยังแฝงความบ้าคลั่ง พวกเขากวัดแกว่งเครื่องมือการเกษตรในมือ พร้อมสาวเท้าก้าวเข้าหาหลี่จิงเสวี่ย

เสี่ยวไป๋ขนทั้งตัวลุกชัน ขู่คำรามใส่พวกเขา: "พวกเจ้าพวกน่ารังเกียจ คิดจะทำอะไร!"

อาเจาหวาดหวั่นพลางคว้าชายเสื้อท่านแม่ไว้แน่น เมื่อเห็นชาวบ้านที่เคลื่อนเข้ามาเหมือนอสูรกาย นางก็รวบรวมความกล้าก้าวไปหนึ่งก้าว: "ท่านแม่ของข้าไม่ใช่หญิงอธรรม..."

นางยังพูดไม่ทันจบ หลี่จิงเสวี่ยก็ขวางอยู่ตรงหน้านาง อาเจาชะงัก หลี่จิงเสวี่ยหันกลับมาฉีกยิ้มให้นาง: "อาเจาอย่ากลัว ข้าอยู่ที่นี่"

หลี่จิงเสวี่ยปลอบโยนบุตรสาวผู้หวาดหวั่นเสร็จ ก็หันไปมองชาวบ้านที่ค่อยๆ รุกคืบเข้ามา ใบหน้านางไร้อารมณ์ยิ่งนัก นางโบกไม้เท้าในมือเบาๆ ครั้งหนึ่ง ไม้เท้าวาดครึ่งวงกลมกลางอากาศ

ท่วงท่าดูเหมือนเป็นไปตามอำเภอใจ หรือเหมือนโบกสะบัดด้วยความลนลาน

แม่ของอาสือเห็นดังนั้น คิดว่านางถูกขวัญเสียจนเสียสติ กำลังจะหัวเราะเยาะเย้ย ก็พลันเกิดเสียงตูมกัมปนาท

พื้นดินสะเทือน พลังปราณอันรุนแรงซัดชาวบ้านที่กรูกันเข้ามาปลิวกระเด็น ร่วงระเนระนาดล้มลงกับพื้น

"โอ๊ย"

ชาวบ้านล้มลงบนพื้นส่งเสียงร้องครวญครางอย่างเจ็บปวด

พ่อของอาสือร่างกำยำแข็งแรงกว่าเล็กน้อย ไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรง เขาใช้ทั้งมือทั้งเท้ายันตัวลุกขึ้น เมื่อเห็นภาพตรงหน้าชัดเจน เลือดแทบแข็งตัว

พื้นดินเบื้องหน้าหลี่จิงเสวี่ยราวห้าฉื่อปรากฏรอยแยกยาวเหยียด รอยแยกกว้างประมาณสามฉื่อ ยาวห้าจ้าง มันฉีกผืนแผ่นดินเป็นร่องลึกจนหยั่งไม่ถึง ชนิดที่ชายฉกรรจ์ตกไปก็ปีนไม่ขึ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป