เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 48 ตัวร้ายปรากฏในบ้านอาเจา

8 นาที· 1.9K คำ

หรือว่า……

แววตาของเสี่ยวไป๋จับจ้องไปที่เย่เฟิง เป็นไปได้หรือไม่ว่าร่างกายของบุรุษผู้นี้ไม่มีสิ่งเจือปนหลงเหลืออยู่แล้ว? เขาเป็นใครกันแน่?

ผู้บำเพ็ญไม่ว่าจะอยู่ในระดับใดล้วนมีสิ่งเจือปนสะสมอยู่ในกายเสมอ

เว้นแต่ผู้นั้นจะบรรลุเป็นเซียน……

ไม่ ไม่ ไม่ เสี่ยวไป๋ตัดความคิดเหลวไหลนั้นทิ้งไป ในใจคิดว่า เป็นไปได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้หรอก

อาเจาที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยว่า "ข้าจะไปหลอมโอสถชะล้างสวรรค์อีกสักเตา"

เสี่ยวไป๋ละสายตามามองเด็กน้อย ที่จริงแล้ว ต่อให้เย่เฟิงประหลาดและลึกลับเพียงไหนก็เทียบนางไม่ได้

ตำหนักมาร

"นายท่าน ทางนั้นมีความเคลื่อนไหวผิดปกติ"

ผู้ที่กำลังพักผ่อนโดยหลับตาอยู่ลืมตาขึ้นทันที "ความเคลื่อนไหวอะไร?"

"หน่วยสอดแนมพบเมฆห่าเหินปรากฏเหนือผาเมี่ยเซียน แต่เมฆห่าเหินนั่นไม่ได้ฟาดลงมาก็สลายไปแล้ว"

"ฮ่า ต้องเป็นผู้นั้นปรากฏตัวแน่" ชายตาแดงมีสีหน้าบิดเบี้ยว "ใต้ผาเมี่ยเซียนไม่เพียงแต่ปิดกั้นการสอดแนมของผู้อื่น แม้แต่วิถีสวรรค์ยังอำพรางได้ เมฆห่าเหินนั่นต้องสัมผัสได้ถึงความผิดปกติใต้ผา แต่ค้นหาต้นตอความผิดปกติไม่พบจึงสลายไป"

ชายตาแดงพูดถึงตรงนี้ก็สั่งทันที "ส่งคนเข้าไปจัดการเจ้าหมอนั่นซะ"

"……ใต้ผามีค่ายกล คนของเราเข้าไปไม่ได้" ลูกน้องลังเลเอ่ย

ชายตาแดง "คนที่มีการฝึกฌานเข้าไปไม่ได้ก็จริง แต่ให้หาคนฝึกฌานต่ำ ๆ ถือสมบัติวิเศษอำพรางการฝึกฌานเข้าไป บอกพวกมันว่าหากทำภารกิจสำเร็จ ข้าจะปูนบำเหน็จอย่างงาม"

**

ระหว่างที่อาเจาหลอมโอสถชะล้างสวรรค์ต่อ ตงฟางโม่กุมท้องเดินโซเซกลับมา

ยังไม่ทันเข้าใกล้ อาเจาก็ดมได้กลิ่นเหม็นคลุ้ง เด็กน้อยรีบยกมือปิดจมูก "ท่านพี่ เหม็น!"

ตงฟางโม่หยุดเท้า ก้มลงมองผิวหนังของตน มีโคลนดำหนาเตอะส่งกลิ่นเหม็นฉุน

เขายิ้มขื่น เอ่ยถาม "อาเจา เจ้าให้ข้ากินสิ่งใดเข้าไป……"

ยังถามไม่จบ ท้องก็บิดเกร็ง เขาจึงต้องรีบก้าวเท้าออกไปจัดการธุระท้อง

อาเจามองเงาร่างเขาไกลออกไปด้วยความเป็นห่วง หันไปถามเสี่ยวไป๋ "ท่านพี่เป็นเช่นนี้ไม่เป็นไรแน่นะ?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป