เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 23 นางรักษาหายได้หรือ?

6 นาที· 1.4K คำ

สิ้นเสียงของมัน หลี่จิงเสวี่ยก็ชะงัก ก่อนจะฝืนยกมุมปากขึ้นยิ้มแข็งเกร็ง "ขอบคุณที่ยอมปลอบข้าให้รู้สึกดีขึ้น"

นางเป็นนักปรุงยา เข้าใจในวิชาแพทย์ ย่อมรู้สภาพร่างกายตนเองดี รากฐานปราณถูกทำลายสิ้น แก่นจิตวิญญาณถูกควักออกไป เหตุใดจะยังรักษาได้อีก?

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวานพลังวิญญาณที่มีอยู่น้อยนิดในร่างนางก็หมดลงแล้ว ตอนนี้นางกลายเป็นคนไร้ค่า ผู้ไม่อาจเทียบเทียมได้แม้คนธรรมดา

"ข้าไม่ได้ปลอบเจ้า เจ้าเป็นนักปรุงยา เจ้าเคยได้ยิน 'โอสถชุบวิญญาณ' บ้างหรือไม่?" เสี่ยวไป๋มองนางแล้วเอ่ย "ขอเพียงพวกเราหลอมโอสถชุบวิญญาณสำเร็จก็พอแล้ว เมื่อถึงตอนนั้นรากฐานของเจ้าก็จะฟื้นคืนดังเก่า และอาจจะแข็งแกร่งกว่าเดิมด้วยซ้ำ"

"โอสถชุบวิญญาณ" หลี่จิงเสวี่ยท่องสามคำนี้พลางเผยรอยยิ้มขมขื่น "ข้าย่อมรู้จักโอสถชุบวิญญาณ ทว่าสูตรของโอสถนี้สูญหายไปตั้งแต่ยุคบรรพกาลแล้ว"

ครั้งนั้น เมื่อรากฐานของหลี่จิงเสวี่ยเสียหาย ไม่อาจจับกระบี่ได้อีก นางจึงเปลี่ยนจากกระบี่เซียนมาเป็นนักปรุงยา หลังจากเป็นนักปรุงยา นางก็มิได้ล้มเลิกการเยียวยารากฐานของตน ศิษย์พี่ศิษย์น้องแห่งหุบเขาสมุนไพรก็แสนดี คิดหาวิธีบำบัดรากฐานของนางจนสิ้น ทว่าน่าเสียดายที่ไม่เกิดผลใดๆ

อยู่มาวันหนึ่ง หลี่จิงเสวี่ยพบสมุดบันทึกเก่าเหลืองกรอบเล่มหนึ่งตรงมุมหนึ่งของหอตำราสำนัก เป็นบันทึกที่นักบำเพ็ญไม่ปรากฏนามในยุคบรรพกาลทิ้งไว้

ในนั้นบันทึกสิ่งที่ผู้นั้นพบเห็นระหว่างท่องไปในโลกบำเพ็ญเพียร โดยมีบันทึกถึงโอสถชนิดหนึ่งนามว่า "โอสถชุบวิญญาณ" ซึ่งสามารถสร้างรากฐานของผู้ที่เสียหายให้กลับคืนมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป