หลี่จิงเสวี่ยบอกสูตรและปริมาณของโอสถจิตกระจ่างแก่อาเจา
อาเจาจดจำไว้ทีละอย่าง ตรวจดูถุงเก็บของ พบว่าขาดสมุนไพรไปหลายชนิด จึงนำหินวิญญาณไปซื้อสมุนไพรที่จำเป็นจากร้านขายสมุนไพรในตรอกข้างเคียง
เมื่อเตรียมสมุนไพรครบแล้ว อาเจาเริ่มหลอมโอสถ
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่หลอมโอสถหลังจากออกจากหมู่บ้านเทียนปี้ และเป็นครั้งแรกที่หลอมหลังจากนางมีฌานฝึก
เสี่ยวไป๋ให้นางลองใช้พลังวิญญาณหลอมโอสถในครั้งนี้
อาเจาฟังมันอธิบายแล้วรู้สึกว่าการหลอมโอสถด้วยพลังวิญญาณนั้นทั้งเท่ทั้งเจ๋งกว่าการก่อไฟหลอม นางจึงตอบตกลงด้วยความร่าเริง
เสี่ยวไป๋เห็นดังนั้นจึงกล่าวว่า "เจ้ามิได้มีรากวิญญาณไฟ ยังต้องก่อไฟให้ความร้อนอยู่ดี"
อาเจาฟังแล้วก็เหี่ยวเฉาไปเล็กน้อย ครั้นก็จับใจความสำคัญจากคำพูดของมันได้ "ข้ามีรากวิญญาณอะไรเล่า?"
เสี่ยวไป๋มองนางแล้วบอกว่า "รากวิญญาณสายฟ้า"
"สายฟ้า?" อาเจากะพริบตาถาม "คือสายฟ้าที่ผ่าข้าครั้งนั้นหรือ?"
"เอ่อ หลักการคล้ายกัน แต่วิถีสวรรค์บันดาลสายฟ้าย่อมทรงพลังกว่ารากวิญญาณสายฟ้าของเจ้ามากนัก"
อาเจา "เช่นนั้นข้าจะบันดาลสายฟ้าได้หรือไม่?"
เสี่ยวไป๋ "ย่อมได้"
อาเจายื่นสองมือออกมาทันที ใบหน้าน้อย ๆ พองป่อง จ้องมือของตนด้วยความตั้งใจ
เสี่ยวไป๋ "เจ้ากำลังทำอะไร?"
อาเจา "ข้าอยากปล่อยสายฟ้า"
เสี่ยวไป๋บอกนางด้วยความจนใจว่า "ฌานฝึกของเจ้าต่ำเกินไป หากต้องการปล่อยสายฟ้าอย่างน้อยต้องถึงขั้นกำเนิดทารก"
อาเจา "กำเนิดทารก?"
เสี่ยวไป๋ "ตอนนี้เจ้ายังอยู่ที่ขั้นสร้างฐานขั้นสมบูรณ์ เลื่อนขึ้นอีกสองขอบเขตก็พอ"