เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 64 เย่เฟิงพลั้งเข้าร่องมาร

8 นาที· 1.9K คำ

หลี่จิงเสวี่ยมัดเย่เฟิงอย่างแน่นหนา ตรึงไว้กับเสาห้อง กันไม่ให้เขาฟื้นขึ้นมาแล้วยังอยู่ในภวังค์มารจนทำร้ายบุตรีได้

หลังจากอาเจามัดท่านพ่อตาแดงประหลาดนั่นเรียบร้อย ก็ตามท่านแม่ออกไปจากห้อง เห็นเสี่ยวเฮยนอนเหงาอยู่บนพื้นแต่แรกเห็น

อาเจาพอมีดาบไม้เล็กที่หลี่จิงเสวี่ยตีให้ ก็ไม่ค่อยไปหาเสี่ยวเฮยเล่นเท่าไรนัก

อีกทั้งนางเคยได้ยินจากกระบี่เซียนที่มาแผงร่ำไห้ว่าจนพลางซื้อโอสถ ว่ากระบี่ของกระบี่เซียนคือของล้ำค่า ผู้อื่นแตะต้องมิได้

อาเจาถึงแม้รู้สึกว่าตนกับท่านพ่อคือครอบครัวเดียวกัน ท่านพ่อเองก็ไม่รังเกียจที่นางเล่นกับเสี่ยวเฮย แต่เสี่ยวเฮยชอบตีมือนางเป็นบางครั้ง นางก็เลยไม่ใคร่เล่นกับเสี่ยวเฮยเหมือนกัน

นางชอบดาบไม้ที่ท่านแม่ตีให้มากกว่า

“เสี่ยวเฮย” อาเจาวิ่งไปถึงตัวเสี่ยวเฮย เอียงคอศีรษะ ประหลาดนัก เสี่ยวเฮยไยดูเหมือนจะร้องไห้ออกมา?

หลี่จิงเสวี่ยเดินตามมา มองกวาดรอบหนึ่งไม่พบสิ่งผิดปกติ ก็ทอดสายตาลงที่เสี่ยวเฮยบนพื้นเช่นกัน

ตลอดเดือนมานี้ เย่เฟิงพยายามสื่อพลังญาณกับเสี่ยวเฮยมาตลอด แต่กลับมิสำเร็จ ช่วงนี้ก็มิได้พบเจอเรื่องประหลาดอันใด เหตุใดจู่ ๆ จึงเข้าร่องมาร สาเหตุคงอยู่ที่เสี่ยวเฮยเป็นแน่

หลี่จิงเสวี่ยนึกบางอย่างขึ้นได้ สีหน้าเปลี่ยนน้อย ๆ เกิดข้อสันนิษฐานในใจ

กระบี่ของกระบี่เซียนจะติดตามข้างกายเจ้าของตลอด สิ่งใดที่เย่เฟิงประสบ กระบี่วิญญาณก็ย่อมประสบด้วย

เสี่ยวเฮยเป็นกระบี่วิญญาณที่มีญาณวิญญาณ มันบันทึกเรื่องราวที่เย่เฟิงเผชิญไว้หรือไม่?

ขณะพยายามเชื่อมญาณวิญญาณกับเสี่ยวเฮย เย่เฟิงได้เห็นความทรงจำของกระบี่วิญญาณเสี่ยวเฮยใช่หรือไม่?

ความทรงจำเหล่านั้นส่งผลต่อเย่เฟิงผู้มีจิตใจสงบราบเรียบ

น่าเสียดาย ไม่ว่าตัวหลี่จิงเสวี่ยเองหรืออาเจา ล้วนไม่อาจสื่อสารกับเสี่ยวเฮย เพื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

อาเจาย่อตัวลงข้างเสี่ยวเฮยถาม “เจ้าอยากร้องไห้หรือ?”

เสี่ยวเฮยดังอู้อี้สองที ราวกับตอบปัญหาของนาง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป