เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 58 อาเจาขายโอสถ

9 นาที· 2.1K คำ

br />เมืองสวินเซียน

เป็นเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างจากผาเมี่ยเซียนเขตต้องห้ามของโลกบำเพ็ญเพียร 50 กิโลเมตร

ที่ได้ชื่อว่าสวินเซียนนั้น ก็เพราะว่า ผาเมี่ยเซียนซึ่งอยู่ห่างออกไป 50 กิโลเมตรเป็นที่รู้กันทั่วว่าเป็นสมรภูมิสงครามเซียนมารยุคบรรพกาล เต็มไปด้วยไอสังหาร เป็นเขตต้องห้ามของโลกบำเพ็ญเพียร ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ล้วนหลีกเลี่ยง

แต่ก็มีผู้บำเพ็ญส่วนน้อยที่พยายามค้นหาโชควาสนาของตนจากผาเมี่ยเซียน เช่นเคล็ดวิชาลับที่เทพสงครามยุคบรรพกาลทิ้งไว้ กระบี่วิญญาณและฝ่าเป่าของเทพสงครามยุคบรรพกาล เป็นต้น

ทว่าผาเมี่ยเซียนนั้นเต็มไปด้วยภยันตราย ผู้บำเพ็ญที่มาค้นหาโชคที่นี่มีเพียงหนึ่งในสิบที่รอดชีวิต นานวันเข้าคนที่หวังจะหาขุมทรัพย์ที่เทพสงครามยุคบรรพกาลทิ้งไว้ก็ค่อย ๆ ล้มเลิกไป

บริเวณใกล้เคียงผาเมี่ยเซียนได้รับอิทธิพลจนเกิดสภาพแวดล้อมพิเศษ มีสมุนไพร แร่หิน และอสูรวิญญาณที่ไม่พบในที่อื่น

จึงค่อย ๆ เกิดเมืองสวินเซียนขึ้น

เมืองสวินเซียนไม่ได้ใหญ่นัก เป็นเมืองที่คนธรรมดาและผู้บำเพ็ญอาศัยอยู่ปะปนกัน

ด้วยเหตุที่ตั้งอยู่ห่างไกล เมืองนี้จึงสงบสุขมาโดยตลอด ทว่าเมื่อหนึ่งเดือนก่อน เหนือผาเมี่ยเซียนปรากฏแสงเจิดจ้าเจ็ดสี มีภาพมังกรขยับกายและหงส์ฟ้อนรำแจ่มชัด ผู้คนจึงคาดเดากันว่าต้องมีสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินถือกำเนิด

ผู้คนจากทุกทิศทุกทางต่างหลั่งไหลมารวมตัวกันที่ผาเมี่ยเซียน——นอกนั้นคือเมืองสวินเซียน เมืองอันสงบเงียบก็พลันคึกคักขึ้น

เพราะมีผู้บำเพ็ญมากขึ้น ถนนทางทิศตะวันออกของเมืองก็เกิดตลาดสำหรับผู้บำเพ็ญขึ้นโดยไม่รู้ตัว

มีผู้บำเพ็ญไม่น้อยที่มาเดินตลาดนี้ด้วยใจคิดจะเก็บสมบัติ บ้างก็มาใช้โอกาสที่มีผู้คนมากมายหาหินวิญญาณ

"นี่เป็นโอสถห้ามเลือดที่ทำจากต้นจันทร์กระจ่างฟ้า ราคาสองก้อนหินวิญญาณต่ำต่อเม็ดก็ถูกมากแล้ว ร้านข้าไม่ต่อรองนะ" เสียงแหย ๆ แต่แฝงความหงุดหงิดดังขึ้น

เสียงนั้นแจ่มชัดในโสตผู้บำเพ็ญเป็นพิเศษ มีคนหันไปมองตามต้นเสียงอย่างแปลกใจ เห็นเด็กหญิงในชุดเขียว มวยผมสองข้าง เอามือเท้าสะเอวข้างหนึ่ง จ้องเขม็งใส่แขกที่กำลังต่อราคาอยู่ตรงหน้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป