เท้าสะเอวเชิดหน้า! ทั้งบ้านหนูเก็บมาเองนะ!

ตอนที่ 63 กู้เจ๋อลั่วตามหาอาเจา

9 นาที· 2.1K คำ

หลี่จิงเสวี่ยมาถึงสถานที่ที่นัดกับเย่เฟิง อาเจากับเย่เฟิงก็รอนางอยู่แล้ว

อาเจาตาไว มองเห็นเงาร่างของท่านแม่แต่ไกล โบกมือให้นาง “ท่านแม่~~~”

เด็กน้อยก้าวขาสั้น ๆ วิ่งเข้าหาหลี่จิงเสวี่ยด้วยรอยยิ้มสดใส หลี่จิงเสวี่ยที่จิตใจหม่นหมอง เมื่อเห็นบุตรสาววิ่งเข้ามา อารมณ์ก็พลันสดชื่นขึ้นมา

นางก้มตัวอุ้มอาเจาขึ้น เด็กน้อยร้องเจื้อยแจ้วเล่าให้ฟัง “ท่านแม่ ข้าบอกเจ้านะ วันนี้ข้ายังไม่ได้ตั้งแผงก็เจอท่านอาสองคนจากหุบเขาเสินหนง ท่านอาที่ดูโหดนิดหน่อยนั่นซื้อโอสถของข้าหมดเลยเจ้าค่ะ~”

“วันนี้ข้าก็เลิกงานเร็วได้อีกแล้ว พวกเราไปซื้อขนมกระต่ายกันเถิด~”

หลี่จิงเสวี่ยยิ้มจนตาหยี “ดี”

หลี่จิงเสวี่ยอุ้มอาเจา เดินเคียงบ่าไปกับเย่เฟิงที่เดินมา มุ่งหน้าไปยังโรงน้ำชาที่อาเจาชอบ ครอบครัวสามคนไปซื้อขนมกระต่าย

อีกฟากหนึ่งของถนน มีผู้หนึ่งหยุดฝีเท้า มองไปยังทิศทางที่ครอบครัวสามคนหายลับไป

“ศิษย์น้องเล็ก? เหตุใดหรือ?”

กู้เจ๋อลั่วมองฝูงชนอันคึกคักแล้วละสายตากลับมา “ไม่มีอะไร ไปเถิด”

วิชาผนึกเสียงที่หมิงเจ๋อมอบให้เขาได้ถูกถอนแล้ว ทว่าฟังดูแล้วน้ำเสียงยังแหบพร่าอยู่บ้าง

เขาต้องตาฝาดแน่ หญิงที่ทอดทิ้งเขาไปไม่มีทางปรากฏตัวที่นี่ ต้องเป็นเขาที่มองผิดไป

กู้เจ๋อลั่วเม้มริมฝีปาก นำคณะเดินไปยังตลาดของผู้บำเพ็ญ

กู้เจ๋อลั่วยืนอยู่หน้าแผงลอยที่ไร้ผู้คน คิ้วขมวดเล็กน้อย คนเล่า?

เขาหันไปมองคนข้างกาย ไม่ใช่ว่าเด็กคนนั้นออกมาตั้งแผงแล้วหรือ?

ศิษย์ยอดเขาเขียวสดที่ติดตามกู้เจ๋อลั่วมา เห็นดังนั้นจึงรีบเอ่ย “ข้าเห็นเด็กน้อยนางนี้แบกกระบุงเดินเข้าตลาดมาจริง ๆ”

ศิษย์คนนั้นพูดพลางหันไปถามเจ้าของแผงข้าง ๆ “สหายท่านนี้ ท่านเคยเห็นสหายน้อยผู้ขายโอสถนี้บ้างหรือไม่?”

เจ้าของแผงข้าง ๆ มองคณะห้าหกคนตรงหน้า สายตาหยุดอยู่ที่กู้เจ๋อลั่วผู้มีสีหน้าเย็นชาครู่หนึ่งแล้วกล่าว “สหายน้อยท่านนั้นขายโอสถเพียงวันละสิบเม็ด ขายหมดก็เลิก นางเพิ่งออกแผงวันนี้ โอสถสิบเม็ดก็ถูกเหมาหมดแล้ว นางจึงเก็บแผงกลับไปแล้ว”

เขาจำได้ว่าเด็กนี่เคยมีปากเสียงกับศิษย์หุบเขาเสินหนงที่แผงของอาเจาเมื่อวาน หลายคนมาตามหาเช่นนี้ หรือว่าคิดจะหาเรื่อง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป