เย่อวิ๋นเฟยกลับมายังตึกเล็ก หยิบแผ่นหยกสื่อสารออกมาชิ้นหนึ่ง ส่งข้อความไปให้หลงอิ๋งอิ๋ง
ครู่ต่อมา
หลงอิ๋งอิ๋งรีบร้อนมาถึง
“เย่อวิ๋นเฟย ช่วยข้าปลุกสายเลือดได้หรือยัง!”
ทันทีที่พุ่งเข้ามาในตึกเล็กของเย่อวิ๋นเฟย หลงอิ๋งอิ๋งก็ถามอย่างรอไม่ไหว
“ใช่
ทรัพยากรที่ต้องใช้ ข้าเตรียมพร้อมหมดแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“จริงหรือ!
ดีเกินไปแล้ว!”
หลงอิ๋งอิ๋งกล่าวด้วยความตื่นเต้น
“ต้องทำอย่างไรบ้าง?”
หลงอิ๋งอิ๋งถามด้วยใจร้อนรน แทบอยากจะให้สายเลือดในร่างถูกปลุกขึ้นมาเดี๋ยวนั้น
“ศิษย์พี่หลง เจ้าควรเตรียมใจไว้ให้ดี
สายเลือดในร่างเจ้า ตั้งแต่เกิดก็ถูกผนึกไว้
ตอนนี้ หากต้องการปลุกขึ้นมาใหม่ เส้นลมปราณในร่างของเจ้าจะต้องผ่านกระบวนการฉีกทลายแล้วประกอบขึ้นใหม่
กระบวนการนี้เจ็บปวดอย่างยิ่ง
และอีกอย่างหนึ่ง
สายเลือดของเผ่าสงคราม ขึ้นชื่อเรื่องความรุนแรง
ดังนั้น สายเลือดของเจ้าในระหว่างการปลุก จะระเบิดพลังอันน่าตกใจ ทำให้สายเลือดทั่วร่างลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง
พลาดเพียงนิด ร่างกายของเจ้าก็จะถูกเผาเป็นเถ้าธุลี”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวแก่หลงอิ๋งอิ๋ง
“ดี!
ข้าเข้าใจแล้ว
ข้าไม่กลัว!”
หลงอิ๋งอิ๋งสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่แล้วก็กัดฟันกล่าว
เพื่อจะแข็งแกร่งขึ้น นางทนได้ทุกข์
“เช่นนั้น เรามาเริ่มกันเถิด”
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือ เผยเตาหลอมเหล็กขนาดใหญ่ออกมา วางไว้ในโถงตึกเล็ก
จากนั้น
ก็นำโอสถวิญญาณและวัตถุดิบล้ำค่าจำนวนมากออกมา โยนลงในเตาหลอมทั้งหมด
“หลอม!”
เย่อวิ๋นเฟยดีดนิ้ว เปลวไฟสีแดงฉานพุ่งออกมา กระโจนเข้าไปในเตาหลอม