หยุนมู่หว่านจัดการเรื่องของลวี่หมิงได้ชั่วคราวแล้ว จากนั้นจึงเริ่มไตร่ตรองสถานการณ์ของตนในยามนี้ นางไม่มีอำนาจหรือทรัพย์สินในตระกูลหยุน ทั้งยังไร้ซึ่งพลังฝีมือ จึงถูกจำกัดไปเสียทุกทาง หากต้องการถอนพิษคงต้องลงแรงไม่น้อย หากมิติของนางยังอยู่ ก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาเช่นนี้
ยามนี้นางถูกพิษอยู่
ยาสามัญทั่วไปล้วนไร้ประโยชน์ นางต้องการโอสถชำระไขกระดูกสักเม็ด
พอเอ่ยถึงโอสถชำระไขกระดูก หยุนมู่หว่านก็ปวดหัวอยู่ไม่น้อย นางยกมือบีบหว่างคิ้ว หากเป็นชาติก่อน อย่าว่าแต่โอสถชำระไขกระดูกเลย ของในหอปรุงยา ขอเพียงนางต้องการ ย่อมเป็นของนางทั้งสิ้น
น่าเสียดายที่ยามนี้นางมิได้อยู่ในสภาวะสูงสุดเช่นชาติก่อน
นักปรุงโอสถบนทวีปแห่งนี้มีฝีมือต่ำต้อย โอสถชำระไขกระดูกเช่นนี้ พวกเขาอาจปรุงออกมาไม่ได้ด้วยซ้ำ
เดี๋ยวก่อน บิดาของร่างเดิมราวกับจะมีโอสถชำระไขกระดูกอยู่เม็ดหนึ่งมิใช่หรือ?
ถูกแล้ว ในความทรงจำของร่างเดิม บิดาของนางวิ่งเต้นหามาได้หนึ่งเม็ด เพื่อให้นางสามารถฝึกฝนได้ ภายหลังไม่รู้ด้วยเหตุใดจึงเก็บซ่อนไว้
หยุนมู่หว่านครุ่นคิดว้าวุ่น ก่อนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ช่างเถิด ค่อยไปหาทีหลัง
นางหลับตาลงเพื่อสงบจิตใจ ครั้นลืมตาขึ้นอีกครั้ง สีหน้าก็กลับคืนสู่ความสงบนิ่งแล้ว
หยุนมู่หว่านนั่งสมาธิอยู่ในห้อง ลวี่หมิงเกรงบารมีที่นางแผ่ออกมาเมื่อครู่ จึงไม่กล้ากำเริบ หลังนำน้ำเข้ามาให้ก็ถอยออกไป
บัดนี้นางหยุดฝึกฝน ลุกขึ้นมาชำระล้างร่างกาย แล้วเปลี่ยนไปสวมอาภรณ์สะอาดชุดหนึ่ง
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ราตรีก็มาเยือนแล้ว ส่วนลวี่หมิงก็นำอาหารมาส่งตามปกติ
หยุนมู่หว่านกินไปสองสามคำ จากนั้นอาศัยจังหวะที่ลวี่หมิงไปจัดการธุระอื่น ลอบออกจากห้องไป
……
ภายใต้ราตรีมืดสลัว เงาร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านความมืดไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีผู้ใดล่วงรู้—
หยุนมู่หว่านขบคิดหาวิธีนับไม่ถ้วนในใจ ลังเลอยู่หลายครา ก่อนหลบเลี่ยงยามเฝ้าตระกูลหยุนมาจนถึงคลังเก็บของ
ไม่มีแม้แต่ยามสักคนหรือ?
หยุนมู่หว่านขมวดคิ้ว
ดูเหมือนโอสถชำระไขกระดูกจะซ่อนอยู่ในคลังเก็บของ แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าซ่อนอยู่ตรงไหน
อืม… ลองหาเสียก่อนแล้วกัน
หยุนมู่หว่านครุ่นคิด ก่อนลอบเข้าไปในคลังเก็บของอย่างเงียบเชียบ เมื่อเข้าไปแล้วจึงเข้าใจเสียทีว่าเหตุใดจึงไม่มียามเฝ้าแม้แต่คนเดียว!
ท่านอารองของนางช่างเก่งกาจเสียจริง ทรัพย์สินของตระกูลหยุนถูกกวาดไปจนไม่เหลือสักนิด!
ภายในห้องว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดเลย นอกจากกำแพงก็ไม่เหลืออะไรทั้งสิ้น ว่างเปล่าเสียจนเห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะยึดอำนาจของตระกูลหยุนให้หมดสิ้น!
แต่ยามนี้หยุนมู่หว่านคร้านจะสนใจเรื่องเหล่านั้นแล้ว สิ่งสำคัญเร่งด่วนคือการหาโอสถ ตอนนี้ทำได้เพียงภาวนาให้มันยังซ่อนอยู่ที่นี่ มิฉะนั้นคงยุ่งยากไม่น้อย
โอสถแบ่งเป็นระดับ ขั้นที่ไร้ประโยชน์ที่สุดคือโอสถระดับหนึ่ง
ระดับหนึ่ง ระดับสอง… ไล่ไปจนถึงระดับเก้า ซึ่งเป็นระดับสูงสุดของทวีปแห่งนี้
เหนือขึ้นไปยังมีระดับวิญญาณ ระดับเทวะ ระดับเซียน และระดับเทพ
โอสถระดับเทพคือโอสถขั้นสูงสุด
ยิ่งระดับสูง สรรพคุณก็ยิ่งดี
นักปรุงโอสถเองก็เป็นอาชีพที่ได้รับความเคารพสูงสุด
ขณะที่หยุนมู่หว่านครุ่นคิด นางก็เริ่มลงมือค้นหาประตูลับที่อาจซ่อนอยู่
นางลองตรวจสอบกำแพงทั้งสี่ด้านแล้ว แต่กลับไม่พบสิ่งใด
ไม่มีประตูลับเลยหรือ?
หยุนมู่หว่านขมวดคิ้ว ทันใดนั้นมีบางสิ่งทิ่มเข้าที่กำแพง ปลายนิ้วของนางเจ็บแปลบ เลือดหยดหนึ่งร่วงลงพื้น พลันพื้นก็ยุบตัวลง ภายในคลังเก็บของปรากฏค่ายกลขึ้น!
ค่ายกลนี้เปิดได้ด้วยพลังสายเลือดเท่านั้น ดูท่าบิดาของร่างเดิมจะคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว
หยุนมู่หว่านกำลังครุ่นคิด ครั้นก้มลงมอง อิฐตรงหน้าเท้าก็ค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นกล่องใบหนึ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน
หยุนมู่หว่านชะงักไป ก่อนคว้ากล่องขึ้นมาเปิด ข้างในมีโอสถอยู่เม็ดหนึ่งอย่างชัดเจน เมื่อพิจารณาจากสีสันแล้ว น่าจะเป็นโอสถชำระไขกระดูกระดับสาม
โอสถชำระไขกระดูก สมชื่อของมัน สามารถชำระล้างร่างกายได้ ทั้งยังช่วยชำระให้บริสุทธิ์ เสริมความแข็งแกร่งให้เส้นชีพจร และขับพิษออกจากร่าง
แต่หากพิษร้ายแรงเกินไปจนขับออกไม่ได้ ก็อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต
ระดับสาม ไม่รู้ว่าจะถอนพิษได้หรือไม่
ในร่างของนางยังมีพลังวิญญาณหลงเหลืออยู่บ้าง หวังว่าจะช่วยถอนพิษได้
หยุนมู่หว่านเก็บโอสถไว้เงียบ ๆ เดิมทีนางตั้งใจจะหันหลังจากไปทันที ทว่าในชั่วขณะนั้นเอง กลิ่นอายเย็นเยียบสายหนึ่งพลันแผ่เข้ามา มือเรียวยาวคว้าหมับลงบนไหล่ของนาง!