สาวแสร้งห้าวใช้มารยาคว้าทายาทเศรษฐี

ตอนที่ 47 เป่าเจวียน เสียงฉัน

7 นาที· 1.6K คำ

ฉู่ฝูอิงหลบสายตาสำรวจของเขา ดวงตาวูบไหวเล็กน้อย ก่อนจะแกล้งเก็บงำความลับไว้ “อย่าถามเลย ยังไงหลังแข่งบาสเกตบอลครั้งหน้า คุณก็จะรู้เองว่าที่ฉันเรียนมามีประโยชน์หรือเปล่า”

น้ำเสียงของจงฉีเหิงเจือความสงสัยอยู่หลายส่วน “เรื่องนั้นผมไม่ถามก็ได้ งั้นขอถามหน่อย คราวก่อนใครบอกว่าใส่กระโปรงแล้วกลัวผมแทงลูกเดียวลงห่วง เลยไม่กล้าใส่ตามใจ วันนี้กล้าขึ้นมาแล้วนี่”

ฉู่ฝูอิงได้ยินดังนั้นก็ยกมือยันไหล่เขาอย่างไม่ลังเล ออกแรงเล็กน้อย ก่อนจะคร่อมลงบนตักเขา

เธอเอียงคอมองเขา ยิ้มอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม “งั้นคุณพูดมาตรง ๆ สิ ว่าคุณไม่อยากจริงเหรอ”

ลูกกระเดือกของจงฉีเหิงขยับอย่างแรง ความเย็นชาที่ฉายอยู่ในแววตาถูกเผาผลาญจนหมดในพริบตา แขนยาวโอบรัดเอวเธอแน่นอย่างรวดเร็ว แทบอยากจะดึงเธอเข้ามากอดจนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

“อยาก”

เขาอดกลั้นต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงยื่นมือมาจับมือเธอ เตรียมลุกเดินไปทางรถมอเตอร์ไซค์ “กลับบ้านกัน”

ฉู่ฝูอิงกลับยกมือกดหน้าอกเขาไว้ ขัดขวางทุกการเคลื่อนไหวของเขาอย่างแผ่วเบา

มุมปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างอิสระ ลมหายใจแตะอยู่ข้างริมฝีปากเขา “รีบอะไรล่ะ คุณไม่คิดเหรอว่าทำตรงนี้จะน่าสนใจกว่า”

สิ้นเสียง ปลายนิ้วเรียวของเธอก็ไล้ไปตามแนวเอวที่กระชับของเขาอย่างแผ่วเบา… ร่างของจงฉีเหิงแข็งทื่อ เลือดทั่วกายพลันเดือดพล่านขึ้นมา

คนตรงหน้าช่างยั่วใจเก่งเหลือเกิน แววตาเปี่ยมเสน่ห์ ท่าทางทั้งกล้าหาญและเปิดเผย ทุกสัมผัสเล็กน้อยล้วนจี้ลงตรงจุดที่ทำให้หัวใจเขาสั่นไหวได้อย่างแม่นยำ

จงฉีเหิงเงยหน้าจ้องหางตาแดงเรื่อของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า “คุณแน่ใจเหรอว่าจะทำตรงนี้ ถ้ามีคนเห็นเข้าจะทำยังไง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป