ซูเนี่ยนอวี่ให้คำมั่นกับเสิ่นหร่านที่กำลังเสียขวัญอย่างหนักด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและอ่อนโยน «หร่านหร่าน ไม่ต้องห่วงนะ วันนี้ฉันจะช่วยเธอเอง ฉันจะขอร้องเขาดี ๆ เรื่องนี้ต้องแก้ไขได้แน่»
แต่พอก้าวเข้าไปในห้องส่วนตัว สายตาของเธอก็กวาดผ่านคนสองคนที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะ โดยเฉพาะเมื่อมองไปยังใบหน้าสวยหวานชวนตะลึงของฉู่ฝูอิง คำสัญญาทั้งหมดก็พลันถูกลืมไปจนหมดสิ้น
เสียงเตือนภัยดังลั่นในใจซูเนี่ยนอวี่ ทว่าบนใบหน้ากลับปรับเป็นรอยยิ้มสุภาพสง่างามอย่างรวดเร็ว «ฉีเหิง ที่แท้คุณก็อยู่ที่นี่จริง ๆ คนนี้คือใครเหรอ»
ตั้งแต่ฉู่ฝูอิงเห็นซูเนี่ยนอวี่ผลักประตูเข้ามา เธอก็เข้าสู่โหมดแสดงละครทันที
เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงชื่นชมและประจบประแจงอย่างพอดิบพอดี สายตาจับจ้องซูเนี่ยนอวี่ตรง ๆ «คุณคงเป็นพี่สะใภ้สินะคะ สวยมากเลยค่ะ»
«แค่เห็นครั้งแรกฉันก็เดาออกแล้วค่ะ คุณดูดีมากเลย ทั้งสง่างามและอ่อนโยน แถมยังมีราศีของภรรยาตัวจริง แบบนี้ต้องเป็นคู่หมั้นของพี่ฉีแน่นอน!»
คำชมรัวเป็นชุดปิดกั้นความสงสัยและคำถามที่อัดแน่นอยู่ในใจซูเนี่ยนอวี่จนพูดไม่ออก
แก้มที่เดิมเกร็งเขม็งของเธอค่อย ๆ ผ่อนคลายลงโดยไม่รู้ตัว ความเป็นอริในดวงตาลดหายไปกว่าครึ่ง ก่อนจะถามอย่างประหลาดใจเล็กน้อย «คุณรู้จักฉันด้วยเหรอ»
«ไม่รู้จักค่ะ» ฉู่ฝูอิงส่ายหน้า ยิ้มอย่างน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ «นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเจอพี่สะใภ้ แต่ในเจาเยว่มีใครบ้างไม่รู้ว่าพี่ฉีมีคู่หมั้น ทั้งอ่อนโยน สวย และเหมาะสมกันทั้งฐานะ พอได้เจอตัวจริงวันนี้ก็สมคำร่ำลือจริง ๆ ค่ะ สวยกว่าที่เขาพูดกันเป็นร้อยเท่าเลย»