"ภารกิจใหม่: ซ่อนแอบ"
"คำอธิบายภารกิจ: ติ๊งต่อง──เขาซ่อนตัวเรียบร้อยแล้ว! ระหว่างที่เขาตามหาเธอ กับเธอตามหาเขาก่อน ใครจะชนะกันนะ?"
"หมายเหตุ: กุญแจสำคัญในการไขปริศนา... อาจเป็นเกมนี้?"
จ้าวหลี่ไม่ทันได้สนใจการแจ้งเตือนภารกิจใหม่จากระบบ นางรีบก้าวเท้าเข้าไปข้างหน้า
ดาบประจำกายถูกชักออกจากฝักไม่กี่นิ้ว นิ้วกลางเช็ดไปบนคมดาบเบา ๆ เลือดสีแดงสดหลายหยดกลิ้งหล่นลงมาทันที
จ้าวหลี่ยกมือขึ้น ปลายนิ้วกดลงบนกลางหว่างคิ้วของอีกฝ่าย
อีกฝ่ายราวกับถูกไฟช็อต ร่างสั่นสะเทือนไปทั้งตัว กลางหว่างคิ้วมีรอยนิ้วสีแดงเลือดประทับอยู่ ดวงตาหมุนคว่ำ แล้วร่างก็ทรุดลงไปอย่างไร้เรี่ยวแรง
“เขามีวันเกิดวันไหน?” จ้าวหลี่อมนิ้วไว้ในปาก ดูดแผล “เป็นเดือนสี่หรือเปล่า?”
“เหมือนจะเป็นอย่างนั้น” ทุกคนมองหน้ากันไปมา ต่างก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก
“เอาล่ะ! คนที่เกิดเดือนสี่ คนที่เพิ่งได้รับบาดเจ็บจนเลือดลมพร่ำเพรื่อ และคนที่เมื่อวานมีเพศสัมพันธ์จนเสียกำลัง ให้นายกทั้งหมดออกจากเขตซิ่งผิง”
หลังจากจ้าวหลี่ออกคำสั่ง ผู้บัญชาการร้อยครัวเรือนม้า หลูจ้าว และหลู่เจี้ยนซิงก็รีบลงมือ แยกย้ายกันไปแจ้งข่าวทั่วบริเวณ
องครักษ์จิ้งหนิงเว่ยที่หมดสติไปก็ถูกคนช่วยกันยกหามลงไป
เสิ่นเยี่ยนหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ ยื่นให้จ้าวหลี่
“ท่านเสิ่น ท่านออกไปก่อนเถิด”
จ้าวหลี่รับผ้าเช็ดหน้ามา พันรอบปลายนิ้ว กดลงบนแผล
ไม่ได้พูดอะไรตรง ๆ ว่าที่นี่อันตราย แต่ความหมายมันชัดเจนเกินจะมองไม่เห็น
“วันเกิดข้าคือเดือนสิบสอง ไม่เคยได้รับบาดเจ็บ”