ไป๋เยว่พอว่ายน้ำเป็นอยู่บ้าง แม้ฝีมือจะไม่ได้ดีนัก แต่ท่าว่ายแบบสุนัขสัก 20 เมตรย่อมไม่มีปัญหา ทว่าสิ่งที่ทำให้นางเสียเปรียบคือเสื้อผ้าบนกายหนักอึ้งเกินไป และน้ำในทะเลสาบยามเหมันต์ก็เย็นเยียบ
ทันทีที่ร่างทั้งร่างจมลงในน้ำเย็นจัด แขนขาก็ชาจนแข็งทื่อแล้ว ต่อให้รู้ว่าควรขยับมือเท้าอย่างไร เสื้อผ้าหนาเตอะก็ทำให้นางขยับตัวไม่ได้ ได้แต่พ่นฟองอากาศออกมา ก่อนจะค่อย ๆ จมลงไปพร้อมเสียงครืดคราด
ในบรรดาวิธีตายทั้งหลาย การจมน้ำมิใช่สิ่งที่ทรมานที่สุด น้ำไหลเข้าไปเต็มทางเดินหายใจและถุงลมในปอด ทำให้ขาดออกซิเจนจนหายใจไม่ออก สุดท้ายการหายใจและหัวใจหยุดทำงาน ช่วงเวลาที่ทรมานที่สุดมีเพียงหนึ่งหรือสองนาที หลังจากนั้นร่างกายจะเข้าสู่สภาวะสงบและเงียบงัน ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีก
แต่ในทะเลสาบเย็นยะเยือกแห่งนี้ ไม่จำเป็นต้องรอนานถึงเพียงนั้น ภายในสองนาทีก็อาจตายเพราะภาวะช็อกจากความเย็นได้แล้ว
ที่ร้ายกาจที่สุดคือ ยามนี้นางไม่มีแรงแม้แต่จะตะโกนขอความช่วยเหลือ กลางคืนมืดมิดเช่นนี้ กว่าทหารยามจะรู้สึกแปลกใจว่าเหตุใดนางยังไม่กลับ แล้วออกตามหา ก็อาจต้องรอหนึ่งหรือสองชั่วยาม จากนั้นพวกเขาก็จะงมค้นหาไปเรื่อย ๆ จนผ่านไปครึ่งชั่วยามจึงงมพบศพของนางที่เย็นชืด
ตายตาไม่หลับ!
น้ำไหลเข้าไปในหลอดลม ความเจ็บปวดราวกับถูกฉีกทึ้งและความแสบร้อนแผ่ซ่านอยู่ในอก ไป๋เยว่คิดสะเปะสะปะท่ามกลางความทรมาน หากได้เกิดใหม่อีกครั้ง ขอวิงวอนสวรรค์โปรดให้นางได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกว่านี้ด้วยเถิด
เจี่ยนอวี่พาเหลียงเหมิงและคนอื่น ๆ มาถึงจุดที่หลินอี้ส่งสัญญาณไว้ ยามนี้ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ในป่าก็ยิ่งสลัวลง