เสน่หารัญจวน

ตอนที่ 16 ช่วยเหลือ

7 นาที· 1.7K คำ

ออกจากบ้านเดิมของตน เสวียเจียเหยียนนึกถึงกัวเสี่ยวหยุนขึ้นมา ระหว่างทางผ่านร้านขนมร้านหลี่ จึงสั่งให้สือชุนไปซื้อขนมไม่ใส่เนื้อสัตว์สองสามอย่าง จากนั้นรถม้าก็มุ่งหน้าไปยังตรอกหวยฮวา

เมื่อถึงลานบ้านที่กัวเสี่ยวหยุนพำนัก สือชุนก็เคาะห่วงประตู ผ่านไปครู่ใหญ่เหอฮวาถึงได้วิ่งออกมาเปิดประตู นางเห็นห่อกระดาษน้ำมันในมือสือชุนก็ยิ้มจนตาหยีเห็นไรฟัน

ปลายเดือนอ้าย แสงอาทิตย์แรงกล้าสาดส่องตลอดทั้งวัน ลานเล็กยามบ่ายอบอวลด้วยไออุ่น กัวเสี่ยวหยุนแต่เดิมกำลังง่วนอยู่ในเรือน พอทราบว่าเสวียเจียเหยียนมา ก็รีบวางงานฝีมือแล้วออกมาต้อนรับ

เสวียเจียเหยียนเห็นเศษด้ายกระจายติดอยู่บนตัวกัวเสี่ยวหยุน จึงถามว่า “พี่กัวกำลังตัดเย็บเสื้อผ้าอยู่หรือ”

กัวเสี่ยวหยุนพยักหน้า กล่าวอย่างค่อนข้างเขินอายว่า “อยู่บ้านก็ว่างเปล่า จึงรับงานมาทำน่ะ”

ทั้งสองเข้าไปในเรือน กัวเสี่ยวหยุนให้เหอฮวาไปต้มน้ำชงชา

กัวเสี่ยวหยุนกล่าวพลางยิ้มว่า “ดูท่าสามีภรรยาพวกเจ้าช่างมีใจตรงกัน นำขนมร้านหลี่มาให้ข้าเช่นเดียวกัน ตอนกลางวันขุนนางฉีก็มาที่นี่ ข้าได้บอกเขาแล้วว่า ต่อจากนี้ให้เชิญน้องเสวียมาเยี่ยมข้าดูบ้างก็พอ หากน้องเสวียยุ่ง รอให้หมดช่วงไว้ทุกข์ก่อน ข้าจะไปเยี่ยมถึงเรือน บัดนี้ข้าเองก็หางานมาทำได้ พอเลี้ยงตัวได้ ไม่อดตาย ขอให้เขาอย่ากังวลอีกเลย พูดไปแล้วก็ต้องบอกว่าขุนนางฉีเป็นผู้มีเมตตา แม้จะเป็นเพียงสหายร่วมสำนักกับสามีข้าเพียงสามปี แต่กลับห่วงใยมาตลอด... ”

เสวียเจียเหยียนหัวเราะเยาะอยู่ในใจ ฉีเส้าถิงช่าง “กระตือรือร้น” เสียนี่กระไร ช่วงพักกลางวันยังต้องควบม้ามาอีก ที่ว่าการซุ่นเทียนฝู่กับตรอกหวยฮวาก็ไม่ได้อยู่ใกล้กันเลย

กัวเสี่ยวหยุนพลางพร่ำพูดพลางชำเลืองมองสีหน้าเสวียเจียเหยียน เห็นนางมีสีหน้าเป็นปกติ จึงค่อยเบาใจลงบ้าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป