เสน่หารัญจวน

ตอนที่ 44 เจ้ากำลังหึงหวงหรือ

7 นาที· 1.6K คำ

อีกด้านหนึ่ง ฉีเชี่ยนหรงวิ่งกลับมาที่เรือนของตนด้วยความตื่นเต้นดีใจ นางรีบส่องกระจกทองแดงแล้วลองทาแป้งหอมตัวใหม่ดูทันที แป้งสีแอปริคอตทาบนใบหน้ายิ่งขับผิวพรรณให้ขาวผุดผ่องยิ่งขึ้น แต้มสีชาดแดงระเรื่อบนแก้ม ยิ่งทำให้นางดูมีราศีขึ้นหลายส่วน

นางกำลังยิ้มละไมให้กับกระจกเงา หลวนซื่อก็เดินกระหืดกระหอบเข้ามา แล้วเอ่ยถามด้วยความร้อนใจว่า “เป็นอย่างไรบ้างพี่สะใภ้เจ้าบอกหรือไม่ว่าจะจ่ายเบี้ยหวัดให้เมื่อใด”

ฉีเชี่ยนหรงกำลังแต้มสีปากอยู่ ได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้ารำคาญ “ท่านแม่อย่าเอาแต่กังวลไปเลย พี่สะใภ้ดูแลบ้านก็ใช่ว่าจะง่ายดาย การจ่ายเบี้ยหวัดช้าไปสักเดือนมิใช่เรื่องใหญ่โตอะไร”

หลวนซื่อมองดูบุตรสาวที่ทำหน้าไม่ทุกข์ร้อน ครั้นเห็นว่านางยังแต่งเติมใบหน้าอยู่ทั้งที่ดึกดื่นปานนี้ก็อดสงสัยมิได้ “เจ้าแต่งหน้าแต่งตาอย่างนี้ยามนี้จะไปพบผู้ใด”

ฉีเชี่ยนหรงตอบว่า “พี่สะใภ้เพิ่งให้เครื่องสำอางมา ข้าก็ลองใช้ดูเท่านั้น”

หลวนซื่อกล่าวว่า “เจ้าก็สิบหกแล้ว สมควรดูตัวได้แล้ว พอดีพี่ชายเจ้าได้เลื่อนตำแหน่ง พูดจากับครอบครัวใดก็ง่ายกว่าแต่ก่อน แม่จะให้แม่สื่อทางการมาเยี่ยมถามดู”

ฉีเชี่ยนหรงเดิมคิดจะบอกเรื่องของเว่ยหยางออกไป แต่เว่ยหยางยังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้ยาย นางจึงได้แต่พูดเลี่ยงไปว่า รอพี่ชายกลับมาก่อนค่อยว่ากัน

วันเวลาผ่านไปเกือบเดือนหนึ่ง เจียงเสวียนก็มิได้มีราชโองการให้เสวียเจียเหยียนเข้าวังเลย

เสวียเจียเหยียนเฝ้าอยู่กับถังจื่อทุกวัน มองดูใบหน้าเล็กๆ ของบุตรสาวที่อวบอิ่มขึ้นเรื่อยๆ ใจก็ค่อยๆ โล่งขึ้น

นางคิดว่าเจียงเสวียนคงจะเบื่อหน่ายนางเสียที เพราะสตรีสูงศักดิ์ผู้ดีอย่างเสวียซือเว่ยกำลังจะเข้าวัง ต่อไปภายหน้าคงมีคนเข้าวังไม่ขาดสาย ในที่สุดนางก็จะอยู่กับบุตรสาวอย่างสงบสุขเสียที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป