"ไปบอกนางเสีย ว่าร่างกายของข้าไม่ค่อยสบาย ไว้รอให้ข้าหายดีก่อน จึงจะไปคารวะนาง" เสวียเจียเหยียนเอ่ยอย่างเย็นชา
นับจากนี้ไป สุขภาพของนางคงไม่มีวันหายดีอีกแล้ว
หลังจากรับประทานอาหารอย่างสงบเงียบแล้ว เสวียเจียเหยียนก็นั่งนิ่งอยู่ในห้อง ทบทวนเหตุการณ์ในชาติก่อนอย่างละเอียด พิจารณาว่าจะรับมืออย่างไรดี
ตามเส้นทางในชาติก่อน อีกไม่นาน เจียงเสวียนก็จะเลื่อนตำแหน่งให้ฉีเส้าถิง แต่ครั้งนี้ นางจะไม่ให้ฉีเส้าถิงสมหวังเด็ดขาด
เขายกเมียแต่งให้ฮ่องเต้ ก็เพื่อหวังความก้าวหน้าและความมั่งคั่ง นางจะทำให้เขาต้องพบกับความว่างเปล่า ต้องทนทุกข์แต่ทำอะไรไม่ได้
เรื่องของฉีเส้าถิงจัดการได้ง่าย เขาอยากได้อำนาจ นางก็จะขัดขวางให้พัง
ให้เขาทุกข์ทรมานก่อน แล้วค่อยหาทางฆ่าเขา นางยอมเป็นม่าย แต่ต้องปกปิดความคิดนี้ไว้ก่อน เพราะ "สามีคือหลักของภรรยา" การฆ่าสามีเป็นความผิดร้ายแรง มีโทษถึงตาย นางเกิดใหม่มา จะต้องไม่ให้ตัวเองตายอย่างน่าสังเวชอีกครั้ง
ส่วนอีกสามคนที่เหลืออยู่ในตระกูลฉี ต่างก็มีจุดอ่อนอยู่ในมือของนาง นางย่อมมีวิธีทำให้พวกเขาอยู่ไม่เป็นสุขตายไม่เป็นตาย
เพียงแต่ก่อนหน้านั้น นางต้องจัดการพามารดาออกไปเสียก่อน ไม่ให้นางอยู่ในเมืองหลวงอีก
ในชาติก่อน หลังจากความสัมพันธ์ลับระหว่างนางกับฮ่องเต้ถูกเปิดโปง มีคนส่วนน้อยที่วิพากษ์วิจารณ์ฉีเส้าถิงที่ได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น แต่คนส่วนใหญ่ด่าทอนาง ชื่อเสียงของนางเหม็นเน่าไปชั่วขณะ และยังลากมารดาของนางให้พลอยเดือดร้อนไปด้วย
ผู้คนพากันว่า ลวี่ซื่อ มารดาของนางอบรมสั่งสอนบุตรสาวไม่ได้เรื่อง จึงเลี้ยงดูบุตรสาวที่ไร้ยางอายเช่นนี้ออกมา หน้าประตูบ้านของตระกูลเดิมของมารดามักถูกปาไปด้วยเศษผักเน่าและไข่เน่า มารดาไม่ออกจากบ้านเป็นเวลาหลายเดือน