เสน่หารัญจวน

ตอนที่ 50 หมายมอบยศเกาฮูหยินให้นาง

7 นาที· 1.6K คำ

เสวียเจียเหยียนจูงมือถังจื่อก้าวไปข้างหน้าโน้มตัวคำนับเหมียว จิง พร้อมกล่าวขอบคุณด้วยท่าทีเอาจริงเอาจังว่า “วันนี้ต้องขอบคุณท่านเหมียวที่ปรากฏตัวทันกาล มิเช่นนั้นข้าคงไม่รู้จะรับมือสถานการณ์เช่นไร”

เหมียว จิงรีบเอียงตัวหลีกทางพัลวัน สายตากวาดไปยังกัวเสี่ยวหยุนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มุมปากยกเป็นรอยยิ้มแผ่วเบา น้ำเสียงอ่อนโยนกว่าเมื่อครู่หลายส่วน “ไม่ต้องเกรงใจถึงขนาดนั้น วันนี้ข้าพอดีออกเวร คิดว่าพี่เสี่ยวหยุนมาเที่ยวทะเลสาบ ก็เลยแวะมารับนางกลับระหว่างทาง นึกไม่ถึงว่าจะมาเจอเรื่องนี้เข้าพอดี”

กัวเสี่ยวหยุนได้ยินดังนั้น แก้มพลันระเรื่อแดงบาง ๆ รีบยกมือเสยผมปรกข้างแก้ม ทำท่าเรียบเฉยกล่าวว่า “จริงสิ ช่างบังเอิญนัก หากไม่ใช่เพราะเจ้ามาได้ทันท่วงที ตระกูลเกาที่ไม่รู้จักจบจักสิ้น เช่นนั้นพวกเราไม่แน่ว่าจะถูกพวกนางรบกวนไปถึงเมื่อไหร่”

ทั้งหมดพากันเดินไปยังที่จอดรถม้า แสงสนธยาทอดเงาของพวกเขายาวเหยียด สายลมริมทะเลสาบพัดพาไอความชื้นเย็นเยียบปะทะใจ

กัวเสี่ยวหยุนเห็นเสวียเจียเหยียนขมวดคิ้วตลอดทาง สีหน้าหม่นหมอง จึงเอ่ยถามเสียงเบา “น้องเสวีย เจ้าว่า… เรื่องของตระกูลเกาวันนี้ จงใจหรือไม่? ป้ายหยกอยู่ดี ๆ เหตุใดถึงได้หายในเวลานี้กัน? โชคดีที่หาเจอ มิเช่นนั้นถังจื่อเด็กน้อยก็จะถูกกล่าวหาว่าขโมยของ ตระกูลเกานี่จิตใจช่างโหดร้ายนัก”

เสวียเจียเหยียนจิตใจยุ่งเหยิงราวกับกลุ่มด้ายพันกัน ยุ่งยากอย่างยิ่ง นางส่ายศีรษะ น้ำเสียงหม่นหมอง “ไม่ว่าจงใจหรือไม่ อย่างไรเสียข้าก็โกรธมาก”

นางโกรธยิ่งนัก เดิมทีนางเป็นบุตรสาวสายตรงของสกุลหลี่ที่ถูกต้องตามกฎหมาย หากไม่ใช่เพราะบิดา นางก็คงไม่ได้แซ่เสวีย ยิ่งไม่ต้องถูกพัวพันในความแค้นระหว่างตระกูลเสวียและตระกูลเกา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป