เรื่องเล่านี้มีชื่อว่า "หักอกจันทร์กระจ่าง" เล่าถึงบัณฑิตหลิ่วจากเจียงหนาน ระหว่างเดินทางไปสอบ ได้พบโจรภูเขาปล้นทาง แม้จะหนีรอดมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็พลัดตกเขาลงไปบาดเจ็บที่ขา โชคดีที่แม่ชีหมิงเยว่จากอารามใกล้เคียงผ่านมาพบเข้าช่วยไว้
หมิงเยว่มีจิตใจเมตตา เกรงว่าบัณฑิตจะพบอันตรายเมื่ออยู่ข้างนอก จึงแอบซ่อนเขาไว้ในโรงเก็บฟืนหลังอารามเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ
อาการบาดเจ็บของบัณฑิตหลิ่วค่อย ๆ ดีขึ้น ทว่าเขากลับหลงใหลในความอ่อนโยนมีเมตตาและรูปโฉมงดงามของหมิงเยว่ จึงจงใจแสร้งทำเป็นว่าแผลที่ขายังไม่หาย เกียจคร้านอยู่ในอารามไม่ยอมจากไป หมิงเยว่มิได้สงสัยเขา ทุกวันลอบนำขนมและยาต้มจากโรงครัวมาส่งให้ ทั้งยังอยู่พูดคุยคลายเหงาให้เขาด้วย
ทว่าผู้ใดจะคาดคิด คืนหนึ่งเดือนมืดลมแรง บัณฑิตหลิ่วฉวยโอกาสที่หมิงเยว่มาส่งอาหาร ลุกขึ้นฉุดรั้งนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน บังคับข่มขืนนาง หมิงเยว่ทั้งตกใจและหวาดกลัว ร้องไห้ดิ้นรนขัดขืน บอกว่าตนเป็นผู้ออกบวช ถือศีลอดเคร่งครัด วิงวอนขอให้เขาปล่อยนางไป
บัณฑิตหลิ่วกลับกอดนางไว้ไม่ยอมปล่อย เพียงกล่าวว่า "ข้าปลงใจรักเจ้า ยินดีใช้ชีวิตร่วมกับเจ้าชั่วฟ้าดินสลาย ไฉนต้องรักษากฎข้อบังคับไร้ประโยชน์เหล่านั้น" สุดท้ายก็ใช้กำลังสมสู่กับหมิงเยว่จนได้
ถัดจากนั้นก็เป็นคำพรรณนาถึงเรือนร่างและอารมณ์ของทั้งคู่ที่เริงรักดุจปลาลอยในวารี บัณฑิตหลิ่วเอื้อนเอ่ยวาจาหวานหู หมิงเยว่ค่อย ๆ ลุ่มหลงจมดิ่งในกาม
ภายหลังความสัมพันธ์ต้องห้ามของทั้งสองถูกเปิดเผย หมิงเยว่ละอายใจจนยากจะทนได้ ในคืนนั้นนางจึงผูกคอตายในเรือน