เสน่หารัญจวน

ตอนที่ 21 ไม่รู้จักปกปิด

7 นาที· 1.7K คำ

อุณหภูมิในตำหนักบรรทมค่อย ๆ สูงขึ้น เปลวเทียนส่ายไหวทอดเงาลงบนม่านเตียง

เสวียเจียเหยียนถูกเขากดร่างไว้ข้างใต้ ในภวังค์พลันรู้สึกว่าแววตาของเขาชำเลืองไปทางเฉียงด้านหน้าเป็นพัก ๆ นางสงสัยอยู่ในใจ จึงเงยหน้ามองตามสายตาของเขา

เพียงแวบเดียว โลหิตทั่วร่างนางก็พลุ่งขึ้นสู่ใบหน้า แม้แต่ปลายหูก็แดงก่ำ!

ข้างฝาผนังไม่ไกลนั้น กลับตั้งกระจกเงาบานสูงเทียบคนอยู่บานหนึ่ง! ผิวกระจกขัดมันวาววับ สะท้อนภาพบนเตียงได้อย่างชัดเจน

มือของเจียงเสวียนกำลังทาบอยู่บนเอวของนาง ทุกอิริยาบถของทั้งคู่ และความขวยเขินบนใบหน้าของนาง ล้วนสะท้อนชัดแจ้งในกระจก

เสวียเจียเหยียนทั้งอายทั้งขัดเขิน เบือนหน้าหนี กระจกเหลือเพียงแผ่นหลังของนาง

เจียงเสวียนก้มลงกระซิบแผ่วที่ข้างหูนาง เสียงแหบพร่าพร้อมอารมณ์ปรารถนา “หันมา ให้ข้าได้มองเจ้าอย่างเต็มตา…”

เสวียเจียเหยียนเม้มริมฝีปาก อายจนพูดไม่ออก แต่ก็ไม่ยอมหันกลับมาตามคำของเขา

เจียงเสวียนเห็นนางไม่ยอม ก็มิได้บังคับ อย่างไรเสียเขาก็ได้มองเมื่อครู่แล้ว ได้เห็นแก้มนางแดงเรื่อ แววตาพร่าเลือน ทั่วร่างขึ้นสีชมพูอ่อน จมดิ่งในห้วงเสน่หากับเขา

……

ปฏิกิริยาของเสวียเจียเหยียนทำให้เจียงเสวียนเบิกบานยิ่ง เขาคิดว่า อย่างน้อยนางก็โปรดปรานเรือนกายของเขากระมัง

เสวียเจียเหยียนคลึงบั้นเอวที่ปวดเมื่อย มองดูเตียงนอนอันรกรุงรัง เบือนหน้าอันร้อนผ่าว เตรียมจะลุกไปสวมเสื้อผ้า

เจียงเสวียนกลับรั้งนางไว้ในอ้อมอก เสียงแหบพร่า “ไม่ต้องรีบ อยู่เป็นเพื่อนเราอีกสักหน่อย”

เสวียเจียเหยียนพึมพำ “ผ้าปูที่นอนควรเปลี่ยนแล้ว หม่อมฉันไม่รบกวนฝ่าบาทให้ทรงพักผ่อน”

เจียงเสวียนพลันหัวเราะออกมา ลุกขึ้นอุ้มเสวียเจียเหยียนเดินเข้าไปด้านใน พลางกระซิบ “ไม่เป็นไร ข้างในยังมีเตียงอีกหลัง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป