เสน่หารัญจวน

ตอนที่ 23 คลายปม

7 นาที· 1.6K คำ

เช้าวันนี้ เสวียเจียเหยียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เงาสะท้อนในกระจกคือใบหน้าของตัวเองที่เต็มไปด้วยความไม่ยอมจำนน ใต้ดวงตาคลุ้งด้วยความเหนื่อยล้าที่มิอาจสลาย แผ่ปกคลุมราวม่านหมอกหม่นหนา

สือชุนถือปิ่นทองฝังทับทิมเตรียมจะสอดลงบนเรือนผมของนาง เสวียเจียเหยียนกลับแย่งปิ่นทองมาโยนลงกล่องเครื่องประดับ เสียง “เคร้ง” ดังขึ้นเบาๆ แต่กลับแสบแก้วหูยิ่งนักในห้องอันเงียบสงบ

“เจ้าออกไปเถิด ข้าอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว”

ปิ่นนั้นเป็นของประทานจากเจียงเสวียน นางเห็นปิ่นทีไรก็คิดถึงเจียงเสวียนทุกที โกรธเสียจนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน

กลับมาเกิดใหม่ นางระมัดระวังในทุกย่างก้าว ส่งมารดาออกไปก่อน จากนั้นจึงอ่อนหวานเอาอกเอาใจฮ่องเต้ ทำทุกอย่างเพื่อค่อยๆ เดินหมากหมายสังหารคนตระกูลฉีให้สิ้นซาก

ทว่าสุดท้าย ฉีเส้าถิงก็ยังได้เลื่อนตำแหน่งไปตามเส้นทางของชาติก่อน หรือการเกิดใหม่นี้ไร้ความหมายจริงๆ ต่อให้นางดิ้นรนเพียงใด ก็มิอาจเลี่ยงพ้นการถูกโชคชะตากดหัว

นางหวนนึกถึงชั่วชีวิตก่อน ฉีเส้าถิงเหยียบย่ำตำแหน่งของนางไต่เต้าสูงขึ้น ก้าวหน้าผุดผาด ส่วนนางกลับมีชื่อเสียงย่อยยับ ถูกผู้คนตราหน้าเหยียดหยาม แม้กระทั่งถังจื่อก็ลงเอยอย่างน่าเวทนา ความรู้สึกหมดหนทางราวเกลียวคลื่นซัดท่วมท้นกลืนกินนาง

“สุนัขทรราช!” เสวียเจียเหยียนก่นด่าแผ่วเบา ในเสียงเจือสะอื้นที่มิอาจกลั้นได้

นางต้องทำไปกี่มากน้อยในสิ่งที่เคยรังเกียจ เพียงเพื่อเอาใจเจียงเสวียน หวังเพียงว่าเขาจะจดจำความอ่อนหวานของนาง แล้วยอมทำตามคำขอเล็กๆ ของนาง

แต่เขาเล่า? หันกลับไปก็ประทานพระกรุณาให้ฉีเส้าถิงเลื่อนขั้นถึงสี่ขั้นพร้อมกัน เห็นได้ชัดว่ามองการเอาอกเอาใจของนางเป็นเรื่องตลก เอาคำขอร้องของนางทิ้งไปเฉย!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป