ตั้งแต่เกิดใหม่ เสวียเจียเหยียนให้ลวี่เจิงบุตรชายของหลี่ว์โจวผู้เป็นบ่าวติดตามแอบติดตามฉีเส้าถิงตลอดมา เพื่อล่วงรู้ความเคลื่อนไหวของเขา
ลวี่เจิงปีนี้อายุสิบสาม ยังเป็นเด็กกึ่งหนุ่ม รูปลักษณ์ธรรมดา โยนเข้ากองคนก็มองไม่เห็น แต่เขาเฉลียวฉลาด ติดตามฉีเส้าถิงมาหลายวัน หาได้ถูกฉีเส้าถิงจับได้ไม่
วันนี้ ลวี่เจิงวิ่งกลับมาตลอดทาง เหงื่อท่วมหน้าผาก หอบพลางกล่าวกับเสวียเจียเหยียนว่า “นายหญิง... นายท่านออกจากที่ว่าการแล้วหาได้กลับจวนไม่ ไปร้านเครื่องประดับซื้อปิ่นเงินก่อน จากนั้นควบม้ามุ่งลงใต้ ข้าน้อยตามไปสองถนน ดูเหมือนจะไปตรอกหวยฮวาแล้ว!”
เสวียเจียเหยียนให้สือชุนมอบนมข้นแก่ลวี่เจิงหนึ่งชาม ให้นั่งพักในลานบ้าน ส่วนนางเล่นหยอกกับถังจื่อ
ในใจนางแอบรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
นางคาดการณ์ไว้นานแล้วว่าฉีเส้าถิงจะอดใจไม่ไหวไปอวดโอ่ต่อหน้ากัวเสี่ยวหยุน เขาเพิ่งเลื่อนตำแหน่ง กำลังหยิ่งผยองสำราญใจยิ่ง เหตุใดจะยอมพลาดโอกาสแสดงตนต่อหน้ากัวเสี่ยวหยุน
หากยามนี้สามารถให้คนส่งข่าวแก่เหมียว จิง ให้เขาประจวบเหมาะพบเห็นฉีเส้าถิงประจบประแจงหรือคุกคามกัวเสี่ยวหยุน ด้วยนิสัยของเหมียว จิง ย่อมต้องเกิดการปะทะ มิหนำซ้ำอาจให้บทเรียนแก่ฉีเส้าถิงทันที และยังช่วยคลายความอัดอั้นในใจนางช่วงหลายวันนี้ได้
ทว่า ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้น นางก็เก็บกลั้นเอาไว้
เมื่อวานนางเพิ่งไปตรอกหวยฮวามา หากวันนี้เร่งรุดไปอีก ดูจะจงใจเกินไปนัก