เสน่หารัญจวน

ตอนที่ 35 หึงหวงไร้สาเหตุ

7 นาที· 1.6K คำ

เสวียเจียเหยียนนั่งอยู่บนหลังม้า รู้สึกแปลกใหม่ยิ่งนัก นี่เป็นครั้งแรกที่นางขี่ม้า ต่างจากการนั่งรถม้าโดยสิ้นเชิง

ในรถม้าวิสัยทัศน์ต่ำ มองเห็นเพียงทิวทัศน์กระจ้อยร่อยผ่านหน้าต่างรถ แต่เมื่อนั่งบนหลังม้า ร่างกายโยกเบา ๆ มองเห็นภูเขาเขียวขจีทอดยาวไกลออกไป ต้นหญ้าอ่อนเป็นผืนกว้างอยู่ใกล้ ๆ แม้แต่ลมก็ดูสดใสขึ้น พัดผ่านใบหน้านำความอบอุ่น ห่อหุ้มด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของต้นไม้ในป่า ซึมซ่านจนใจโปร่งโล่ง

จิตใจที่ตึงเครียดมาหลายวันค่อย ๆ ผ่อนคลาย แม้แต่มุมปากยังโค้งขึ้นอย่างไม่รู้ตัว อารมณ์พลอยสดชื่นขึ้นมาก

คางของเจียงเสวียนแตะเบา ๆ บนยอดศีรษะของนาง แขนยังควงรอบเอวนางไว้มั่นคง กระซิบข้างหูนางว่า “ชอบหรือไม่”

ลมหายใจอบอุ่นพัดผ่านใบหู นำกลิ่นกำยานหลงเซียนจาง ๆ บนตัวเขามาด้วย

เสวียเจียเหยียนไม่ได้หันกลับมา เพียงพยักหน้าเบา ๆ ส่งเสียง “อือ” แผ่วเบา ช่วงเวลาอันเป็นอิสระเช่นนี้ นางชอบแท้จริง

มุมปากเจียงเสวียนยกขึ้นเล็กน้อย เขารู้อยู่แล้วว่านางต้องชอบ ครั้งแรกที่เขาขึ้นม้า ก็เป็นเช่นนี้ รู้สึกโปร่งใจอย่างบอกไม่ถูก

เขาเบี่ยงเชือกบังเหียน ม้าดำค่อย ๆ ผ่อนฝีเท้า มุ่งหน้าไปยังแอ่งน้ำซึ่งมีหญ้าอุดมสมบูรณ์ตรงหน้า

ถึงที่แล้ว เจียงเสวียนพลิกตัวลงจากม้าก่อน กิริยาคล่องแคล่ว จากนั้นยื่นมืออุ้มเสวียเจียเหยียนลงจากหลังม้า วางลงบนพื้นหญ้าอย่างทะนุถนอม เขาลูบคอม้า ม้าดำก็สะบัดหาง ก้มลงกินหญ้าอ่อนบนดิน ไม่ต้องมีผู้ใดดูแล

เจียงเสวียนจูงมือเสวียเจียเหยียน เดินไปยังต้นซากุระต้นหนึ่งไม่ไกลนัก

เป็นยามที่ดอกซากุระบานสะพรั่ง กลีบดอกสีชมพูขาวร่วงโรยลงมาดั่งฝน กลีบดอกร่วงหล่นเกลื่อนกลาด ปูพรมบนพื้นราวหิมะบาง ๆ ทั้งสองนั่งลงใต้ต้น เสวียเจียเหยียนเอนกายพิงไหล่เจียงเสวียน สัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเขา จึงไม่รู้สึกหนาว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป