เสน่หารัญจวน

ตอนที่ 28 พบในเรือสำราญ

7 นาที· 1.6K คำ

เสวียเจียเหยียนเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วเดินมาถึงหน้าประตูเรือน เพิ่งจะก้าวเท้าขึ้นรถม้า ก็เห็นฉีเชี่ยนหรงเดินออกมาจากด้านใน

ฉีเชี่ยนหรงสวมกระโปรงผ้าแดงลายโปรยบุปผา บนศีรษะปักปิ่นระย้าทอง ปิ่นเงิน แม้แต่ตุ้มหูยังเป็นไข่มุกเม็ดกลมคู่ ราวกับอยากขนของในกล่องเครื่องประดับมาไว้บนตัวจนหมด ดูไม่ต่างจากราวแขวนเครื่องประดับ

ฉีเชี่ยนหรงอายุเพียงสิบห้าหกปี ทาริมฝีปากจนแดงฉาน ดั่งอมผลอิงเถาสุกงอม กลับยิ่งขับเน้นให้คิ้วตาดูอ่อนวัย แลดูหยาบรสนิยมอยู่บ้าง

เสวียเจียเหยียนชำเลืองคราหนึ่งก็เบือนสายตากลับ สวมใส่เช่นนี้ คาดว่าคงจะแอบไปพบเว่ยหยางเป็นแน่ ชาติก่อนฉีเชี่ยนหรงทำกับนางอย่างใจดำอำมหิต บัดนี้นางขี้เกียจยุ่งเรื่องของน้องสาวสามีผู้นี้ ยกเท้าขึ้นรถม้า

“ท่านพี่สะใภ้ ท่านจะไปไหน พาข้าไปด้วยเถิด!”

เสียงใสกังวานของฉีเชี่ยนหรงดังมาจากด้านหลัง รีบเดินตามมาติด ๆ สองก้าว สาวใช้น้อยไฉ่หยวนที่อยู่ข้างกายก็เร่งตามมาเช่นกัน

ตระกูลฉีเดิมทีมีรถม้าคันเดียว ยังเป็นสินสมรสของเสวียเจียเหยียน ปกติแล้วนางใช้อยู่เป็นนิตย์ ฉีเส้าถิงออกนอกบ้านเคยชินกับการขี่ม้า ยามนี้เห็นเสวียเจียเหยียนจะนั่งรถม้า ฉีเชี่ยนหรงจึงเกิดความคิดอยากขอโดยสารไปด้วย

เสวียเจียเหยียนกล่าวเรียบ ๆ “ไม่สะดวก”

ฉีเชี่ยนหรงทำปากยื่นพลางว่า “ท่านพี่สะใภ้... ท่านยังไม่ทันถามข้าเลยว่าจะไปไหน เหตุใดจึงรู้ว่าไม่สะดวกเล่า!”

เสวียเจียเหยียนจงใจยกมือไอเบา ๆ คราหนึ่ง เอาผ้าเช็ดหน้าปิดปาก กดเสียงให้ต่ำลง “ข้าไปหาหมอ ท่านจะไปหรือไม่”

ฉีเชี่ยนหรงตาเป็นประกาย “ท่านไปโรงหมอของหมอจางหรือ นั่นก็สะดวกยิ่งนัก! ข้าพอดีกำลังจะผ่านไปทางนั้น—”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป