รูม่านตาของหลินอวี่หดแคบลงฉับพลัน สถานการณ์พลิกผันจนควบคุมไม่ได้ในชั่วพริบตา!
ปากกระบอกปืนดำมืดจ่อแนบขมับของมาลิกไว้แน่น ชายร่างกำยำที่ถือปืนมีแววสังหารอันโหดเหี้ยมลุกโชนอยู่ในดวงตา นิ้วเกี่ยวไกปืนแน่น ขอเพียงออกแรงเพิ่มอีกนิดเดียว...
“ลงมือ!”
หลินอวี่ตะโกนสั่งในใจ ร่างที่ซ่อนอยู่ในเงามืดพุ่งออกมาฉับพลันราวกับสายธนูที่ถูกขึงจนตึงแล้วดีดตัว!
ข้อนิ้วของเขาออกแรงกดสวิตช์ «ไม้เท้าไล่หมู» อย่างแรง!
ขณะเดียวกัน เขาก็พุ่งออกจากมุมอับราวกับเสือชีตาห์!
“ซ่า—เปรี๊ยะ!!!”
สายฟ้าสีน้ำเงินสว่างจ้าระเบิดขึ้นกลางโถงบันไดอันมืดสลัว!
ราวกับอสรพิษสายฟ้าที่เลือกกัดเหยื่อ ปลายกระบองแทงเข้าใส่จุดอ่อนบริเวณเอวของชายถือปืนอย่างแม่นยำ อีกฝ่ายไม่ทันระวังตัวแม้แต่น้อย!
“อึกอ๊าก—!”
ชายร่างกำยำตั้งตัวไม่ทัน กล้ามเนื้อทั่วร่างพลันถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นทะลุ!
ความชาและความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้เขากรีดร้องอย่างน่าสยดสยองจนแทบไม่เหมือนเสียงมนุษย์!
มือที่บีบคอมาลิกคลายลงราวกับถูกรีดกระดูกออก ส่วนมืออีกข้างที่กำปืนก็สูญเสียการควบคุมไปโดยสิ้นเชิง!
“เคร้ง!” ปืนพกโตกาเรฟหลุดจากมือ กระเด็นไปกระแทกพื้นซีเมนต์ที่ปกคลุมด้วยฝุ่นอย่างแรง!
หลินอวี่ไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย!
เขาดีดปลายเท้าขึ้นราวกับอสรพิษ ใช้เท้าเตะปืนพกที่กลิ้งอยู่ให้พุ่งลงไปยังมุมเงามืดลึกใต้บันได ตัดโอกาสที่อีกฝ่ายจะคว้าปืนกลับมาได้อย่างสิ้นเชิง!