“เรื่องด่วนที่สุดตอนนี้คือหาที่ปลอดภัย!” หลินอวี่พลิกตัวลุกจากเตียงอย่างคล่องแคล่ว ร่างกายปราดเปรียวว่องไว ผลจากการเสริมสมรรถภาพร่างกายด้วยวิชาปืนระดับ “ชำนาญ” เห็นได้ชัดเจน
หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาก็มุ่งตรงไปยังบริษัทนายหน้าที่ใหญ่ที่สุดใกล้หมู่บ้านจัดสรร — 【อสังหาริมทรัพย์อันจวี】
เมื่อผลักประตูเข้าไป ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็พัดปะทะใบหน้า พร้อมกลิ่นกระดาษที่เพิ่งพิมพ์กับกาแฟ
หลินอวี่กวาดตามอง แล้วแผ่นหลังของหญิงสาวในชุดกระโปรงทำงานสีดำเข้ารูปที่เผยให้เห็นเรือนร่างอรชรก็สะดุดตาเขาในทันที
เรียวขาสวยในถุงน่องสีดำทอดยาวตรง สวมรองเท้าส้นสูงหัวแหลมที่เว้าด้านข้าง เผยให้เห็นรูปทรงน่องได้อย่างชัดเจน
แม้เห็นเพียงแผ่นหลัง ก็ยังสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ที่ผสานความคล่องแคล่วเด็ดขาดกับความเย้ายวนไว้ด้วยกัน
หญิงสาวได้ยินเสียงจึงหันกลับมา
แม้ช่วงนี้หลินอวี่จะผ่านความเป็นความตายในอีกโลกมาแล้ว แต่เวลานี้ในใจก็ยังอดหวั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้!
ใบหน้าสวยสดหมดจดปรากฏแก่สายตา — เฉินซี!
เธอเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของเขา สมัยเรียนเธอเก็บตัวและไม่ค่อยเป็นที่สังเกต!
ไม่ได้พบกันหลายเดือน พอสวมชุดทำงานแล้ว เธอก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นไม่น้อย แต่งหน้าอ่อน ๆ อย่างประณีต แววตาและคิ้วมีเสน่ห์ของสาววัยทำงานเพิ่มขึ้นหลายส่วน ทว่าความบริสุทธิ์สดใสอันเป็นเอกลักษณ์ยังคงไม่จางหาย
สายตาเขาเลื่อนต่ำลง…
“โห! กิ่งเล็กแต่ผลดก!” คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวหลินอวี่ทันที!
เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ตัดเย็บพอดีตัวถูกเนินอกดันจนเกิดส่วนโค้งเว้าที่ชวนให้ใจเต้น หย่อนหนักแต่ตั้งชันอย่างน่าทึ่ง ขยับไหวเล็กน้อยตามการหมุนตัวของเธอ เผยเสน่ห์เย้ายวนของผู้หญิงอย่างเหลือเชื่อ
ใต้กระโปรงทำงาน เรียวขายาวในถุงน่องสีดำยังคงโดดเด่นสะดุดตา
เมื่อเฉินซีเห็นหลินอวี่ แววตาก็เผยความประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนมุมปากจะโค้งขึ้นคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม เห็นชัดว่าเธอจำเพื่อนเก่าคนนี้ได้เช่นกัน
“เพื่อนเฉินซี? ไม่ได้เจอกันตั้งนาน!” หลินอวี่รวบรวมสติ ยิ้มพลางเดินเข้าไปหา สายตาเปิดเผยและชื่นชม “ชุดทำงานนี้ทำเอาเกือบจำไม่ได้เลย เปลี่ยนไปมากจริง ๆ!”