ทีมผู้กำกับไม่คิดจะยุ่งกับความขัดแย้งของพวกเขา กลับหวังให้ทั้งคู่มีเรื่องขัดแย้งกันเยอะ ๆ ด้วยซ้ำ ยิ่งขัดแย้งก็ยิ่งเป็นประเด็น ยิ่งมีประเด็น รายการของพวกเขาก็ยิ่งดังไม่ใช่หรือ
แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือพักผ่อนสักหน่อย ถึงเวลาพักกลางวันแล้ว หลังพักเสร็จยังมีภารกิจใหม่รอพวกเขาอยู่
“แขกรับเชิญทุกท่าน ตอนนี้กลับไปพักผ่อนได้แล้วนะครับ พอบ่ายสามโมงจะมีการส่งการ์ดภารกิจให้ แล้วก็จะมีภารกิจใหม่ด้วย”
ในที่สุดก็ได้พักผ่อนดี ๆ เสียที เยียนจือจือหาวหวอด พอกินอิ่มก็ชวนง่วง แถมเมื่อคืนเธอยังนอนไม่พออีก ตอนนี้ง่วงจนแทบจะตายอยู่แล้วจริง ๆ
แต่ตอนนี้ยังมีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง
“คุณยังจำทางกลับได้ไหม?” เยียนจือจือถามฉีเฉิงอันอย่างจริงจัง
ฉีเฉิงอัน: …
เห็นสีหน้าของฉีเฉิงอันแล้ว เยียนจือจือก็ถอนหายใจ “งั้นเรานอนที่นี่กันเลยดีไหม”
แขกรับเชิญอีกสองคู่กลับกันไปหมดแล้ว เหลือแค่พวกเขาที่ยังยืนเหม่ออยู่ที่เดิม
ประเด็นคือถ้าพวกเขาไม่ไป ทีมผู้กำกับก็พักไม่ได้เหมือนกัน แต่สองคนนี้ดันจำทางไม่ได้ ผู้กำกับกับทีมงานปรึกษากันอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายจึงตัดสินใจให้คนพาพวกเขากลับไป
“คุณเยียน คุณฉี ให้ผมพากลับไหมครับ”
พอได้ยินว่าจะมีคนพากลับ ทั้งคู่ก็ลุกพรวดขึ้นมาพร้อมกัน ท่าทางพร้อมเพรียงสุด ๆ แถมสีหน้าก็เหมือนกันเป๊ะ