หนิงเยว่ไม่สนใจฉู่ฉี ทั้งยังไม่แคร์ด้วยว่าเขาจะคิดอย่างไร
เธอลงมือทำความสะอาดห้องตั้งแต่ด้านในจรดด้านนอกอย่างละเอียด ท่าทางคล่องแคล่วสุด ๆ
“ฉันทำความสะอาดฝั่งนายให้ด้วยแล้ว เอาของออกมาได้เลย” หนิงเยว่ไม่ได้แบ่งแยกให้ชัดเจน ไหน ๆ ก็จะทำความสะอาดแล้วก็ทำไปพร้อมกันเลย แบ่งไปแบ่งมาให้ยุ่งยากเปล่า ๆ
พอฉู่ฉีเห็นห้องสะอาดเอี่ยม รวมถึงเตียงฝั่งของตัวเอง สีหน้าก็ดีขึ้นไม่น้อย
หนิงเยว่คงเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว ไม่ได้จงใจเล่นงานเขาหรอก ฉู่ฉีหาเหตุผลมาปลอบใจตัวเองได้เรียบร้อย
ในบรรดาสามกลุ่ม มีเพียงห้องไลฟ์ของลู่จื่อหาวกับหลิ่วชีชีที่บรรยากาศเป็นมิตรที่สุด ถึงอย่างไรทั้งคู่ก็เป็นเพื่อนกันมาหลายปี แฟน ๆ เองก็รู้ว่าเป็นคู่เพื่อนรักที่คอยแซะกันตลอด
ทุกคนได้รับการ์ดภารกิจแล้ว เตรียมไปหาที่กินมื้อกลางวันกัน
เยียนจือจือเดินตามฉีเฉิงอันเลี้ยวไปเลี้ยวมา เกือบสิบนาทีแล้วก็ยังหาที่ไม่เจอ
เยียนจือจือมองฉีเฉิงอันที่ทำหน้าจริงจังแล้วถามอย่างสงสัย “ที่กินข้าวอยู่ไกลขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมเดินมาตั้งนานแล้วยังไม่ถึงสักที?”
มือที่ฉีเฉิงอันถือแผนที่เริ่มชื้นเหงื่อ เขาเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน “ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันนะ ก็เดินตามแผนที่นี่นา”
คนในห้องไลฟ์ก็งงกันมาก สุดท้ายกล้องก็ซูมไปที่แผนที่