ตอนที่ 43 ลูกโป่งหัวคน
ตอนนี้ฉีเฉิงอันอารมณ์ไม่ดีจริง ๆ แถมยังตกใจจนเริ่มตาพร่าไปหมดแล้ว
“ฉีเฉิงอัน!”
จู่ ๆ เยียนจือจือก็ตะโกนเรียกเขาจากด้านนอก ฉีเฉิงอันสะดุ้งโหยง
“มีอะไรเหรอ?” เขาพยายามสงบสติอารมณ์ ทำเสียงให้เรียบที่สุด
“ไม่มีอะไรหรอก แค่กลัวว่าคุณจะอยู่ข้างในนานเกินไป ห้องน้ำทั้งเล็กทั้งอับ ถ้าไอน้ำร้อนสะสมมากเกินไปอาจทำให้ขาดอากาศหายใจได้ อาบเสร็จแล้วก็รีบออกมานะ”
ตั้งแต่เขาเข้าไปจนถึงตอนนี้ก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกว่าแล้ว อาบน้ำไม่เห็นต้องอาบนานขนาดนั้นเลย
เธอเป็นผู้หญิงแท้ ๆ ยังใช้เวลาอาบน้ำแค่ยี่สิบกว่านาทีก็เสร็จ แถมยังมีผมยาวอีกต่างหาก
ฉีเฉิงอันไม่ทันสังเกตเวลาเลยจริง ๆ ในหัวตอนนี้มีแต่เรื่องไร้สาระเต็มไปหมด
“ได้ เดี๋ยวออกไปแล้ว”
พอออกมา ลมเย็นก็พัดวูบเข้าหา พัดลมถูกเปิดไว้แล้ว ลมที่พัดมาก็ช่วยให้เขาหัวโล่งขึ้นไม่น้อย
“เป็นอะไรไป มีเรื่องกลุ้มใจหรือเปล่า?”
เยียนจือจือมองท่าทางของเขาอย่างสงสัย รู้สึกว่าอารมณ์เขาดูไม่ค่อยดี
ฉีเฉิงอันมองเยียนจือจือที่ทำหน้าซื่อใสไร้เดียงสา แล้วก็พูดความคิดในใจออกมาไม่ลง จะให้บอกว่า ‘ผมโดนคุณทำเอาตกใจแทบแย่’ ได้ยังไง
ถ้าพูดออกไป ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายของเขาจะเอาไปไว้ที่ไหน ยิ่งกว่านั้นมันก็ไม่ใช่สัตว์ประหลาดจริง ๆ แค่เด็กสาวคนหนึ่งเท่านั้น