ทุกคนที่เห็นสภาพเธอตอนนี้ต่างยืนงงเป็นไก่ตาแตก เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!
ฉีเฉิงอันกลืนน้ำลาย แล้วกะพริบตาแรง ๆ หนึ่งที ท่าเมื่อกี้นั่นมนุษย์ทำได้จริง ๆ เหรอเนี่ย!
สาวคนนี้ไม่ไปแสดงหนังสยองขวัญนี่น่าเสียดายจริง ๆ แทบไม่ต้องแต่งหน้าเลยด้วยซ้ำ แถมยังมีบรรยากาศสยองขวัญชวนขนลุกติดตัวมาแต่เกิด!
【เมื่อกี้ฉันเห็นอะไรเนี่ย สิ่งประหลาดนั่นคือเยียนจือจือจริง ๆ เหรอ】
【ของประหลาดน่าขนลุกนั่นเป็นคนจริง ๆ เหรอ! ฉันเห็นกับตาว่าเยียนจือจือกลายเป็นแบบนั้น ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม】
【แม่จ๋า หนูกลัว!】
【เยียนจือจือไม่คิดจะไปแสดงหนังสยองขวัญจริง ๆ เหรอ แค่ท่าเมื่อกี้คนอื่นก็ทำไม่ได้แล้ว สายตาเมื่อกี้ทำเอาข้าวที่ฉันถืออยู่แทบหล่น】
【พอแล้ว ๆ ฉันอยากรู้ว่าเจ้าหัวขโมยนั่นจะมีปฏิกิริยายังไงตอนเห็นเยียนจือจือ】
คนที่กำลังจะปีนหน้าต่างจู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะชวนขนลุก พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นร่างบิดเบี้ยวพุ่งตรงมาหาเขาอย่างรวดเร็ว
แถวนั้นแทบไม่มีคนอยู่เลย เสียงหัวเราะน่าสะพรึงกลัวของสิ่งนั้นทำเอาขนทั้งตัวเขาลุกชัน
“อ๊ากกก! ผี! มีผี!”
ชายคนนั้นตกใจจนหงายหลังล้มลง แล้วคลานหนีอย่างทุลักทุเล จริง ๆ เขามีอาวุธอยู่ในมือ เป็นไม้พลองยาวท่อนหนึ่ง แต่ตอนนี้ขาอ่อนจนยืนยังไม่ไหว อย่าว่าแต่จะหยิบอาวุธขึ้นมาสู้เลย