ครึ่งชั่วยามต่อมา ฝนหยุด หมอกในป่าสนค่อย ๆ จางหาย ทว่าม่านเมฆดำที่อัดแน่นเหนือศีรษะผู้คนกลับยิ่งทวีความหม่นมืด
ลั่วชิงอวิ๋นกับชายฉกรรจ์ได้จัดกำลังคนขนย้ายต้นไม้บนถนนหลวงออกไปข้างทาง เปิดเส้นทางให้รถม้าสัญจรผ่าน
หลิงชวนให้คนนำศพทหารที่เสียชีวิตในสนามรบออกเดินทางมุ่งหน้าสู่อำเภอหนานถิง ส่วนรถม้าที่เสียหายนั้น ซ่อมได้ก็ซ่อม ซ่อมไม่ได้ก็ขนย้ายเสบียงลงมาใช้ม้าต่างบรรทุก
โชคดีที่สถานที่นี้ห่างจากอำเภอหนานถิงเพียงสิบกว่าลี้ ลั่วชิงอวิ๋นจึงส่งเปียวฉ่างหนึ่งนายนำทหารม้าสิบกว่านายควบม้าไปยังสถานีพักม้าของอำเภอหนานถิงอย่างเร่งด่วน ให้พวกเขาไปเชิญหมอในเมือง พร้อมทั้งเตรียมน้ำร้อนและซุปขิงจำนวนมาก
ประการหนึ่งคือทหารบาดเจ็บจำนวนไม่น้อยต้องรีบรักษาบาดแผล ก่อนหน้านี้ในที่เกิดเหตุก็เพียงปฐมพยาบาลชั่วคราวง่าย ๆ นอกจากนี้ ทุกคนล้วนตัวเปียกชุ่ม หากดูแลไม่ดี มีโอกาสสูงที่จะเป็นไข้หวัด
หลังจากเข้าไปในสถานีพักม้า ซูหลีลงมือนำคนแจกจ่ายซุปขิงให้ทุกคนด้วยตนเอง ส่วนแมลงวันเป็นผู้ควบคุมเหล่าหมอที่เตรียมพร้อมรออยู่ก่อนแล้วให้รักษาบาดแผลแก่ทหาร ลั่วชิงอวิ๋นแบ่งกำลังคนออกเป็นสองชุด ชุดหนึ่งลาดตระเวนต่อ อีกชุดหนึ่งรีบอาบน้ำร้อน พลางตากเสื้อผ้าชั้นในให้แห้ง แล้วจึงมาเปลี่ยนเวร
หลิงชวนคอยกำกับดูแลทหารให้เก็บกู้ร่างของทหารที่เสียชีวิตอย่างระมัดระวัง ทุกครั้งที่เห็นใบหน้าคุ้นเคย หัวใจของเขาก็เหมือนถูกกรีดแทงครั้งแล้วครั้งเล่า
บุรุษที่เมื่อวานยังคึกคักมีชีวิตชีวา บัดนี้กลายเป็นศพเย็นเยียบ เขาจดจำทั้งน้ำเสียงและรอยยิ้มของทุกคน จดจำวันคืนที่พวกเขาร่วมกันอาบโลหิตสู้รบ