หลิงชวนรู้ว่าศึกยืดเยื้อจะเป็นภัย เขาจึงจงใจเปิดช่องโหว่ กวาดกระบี่เป็นวงกว้าง ชะลอความเร็วลงครึ่งส่วน สมดังคาด กระบวนท่านี้ถูกอีกฝ่ายหลบได้ง่ายดาย
แววตาอีกฝ่ายวาบประกาย ฉวยจังหวะที่หลิงชวนเปิดช่องกลางอก แทงกระบี่ตรงมาที่หัวใจเขา
กระบี่นี้รวดเร็วประหนึ่งสายฟ้า หลิงชวนหลบเลี่ยงไม่ได้ ได้แต่ฝากชีวิตไว้กับแผ่นเกราะป้องกันหัวใจบนชุดเกราะ
“ติ๊ง!”
ปลายกระบี่ปะทะแผ่นเกราะป้องกันหัวใจ เกิดเสียงแหลมเสียดแก้วหู ตัวกระบี่โค้งงอเป็นวงจนน่าหวาดเสียว ทว่ามิอาจแทงทะลุแผ่นเกราะได้
หลิงชวนรู้สึกเพียงกลางอกถูกโจมตีอย่างแรง ส่งเสียงครางอู้อี้ ฝืนทนความเจ็บปวดขีดสุด ตวัดกระบี่เป็นวงกว้างสวนกลับ
ชายชุดดำสีหน้าตื่นตระหนก คาดไม่ถึงว่าเกราะของหลิงชวนจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ รีบถอยร่างหนี
ทันใดนั้นเอง เมิ่งเจาและเสิ่นเจวี๋ยก็โจมตีมาถึงจากสองด้าน นี่คือสัญญาณที่หลิงชวนใช้ท่ามือสื่อสารเมื่อครู่
สีหน้าบุรุษผู้นั้นแปรเปลี่ยนใหญ่หลวง กวัดแกว่งกระบี่ปัดป้องกระบี่หนักหน่วงดุจขุนเขาของเมิ่งเจา ประกายไฟเจิดจ้าลุกวาบเมื่อคมกระบี่สัมผัสกัน
ทว่าสามกระบี่ที่รวดเร็วประหนึ่งสายฟ้าแลบของเสิ่นเจวี๋ยก็ตามมาติด ๆ คมกระบี่สานทอเป็นตาข่ายมรณะ ปิดกั้นทุกเส้นทางถอยของเขา เขาพ้นสองกระบี่แรกไปอย่างฉิวเฉียด แต่กระบี่ที่สามกรีดใต้ซี่โครงเขาเป็นแผลลึกเห็นกระดูก
โลหิตสดพุ่งกระเซ็น ชุ่มโชกเสื้อดำของเขา ขณะที่เขาเสียสมาธิเพราะความเจ็บปวดรวดร้าวนั้น ไอ้ต้าหนิวก็หยิบไม้ท่อนหนึ่งขึ้นมาอีกครั้ง ตวัดฟาดเข้าแผ่นหลังเขาอย่างจัง