การปรากฏตัวของเหยียนเฮ่อเจ้าด้วยตนเอง แท้จริงแล้วอยู่นอกเหนือความคาดหมายของหลิงชวน แม้เยี่ยนหางจะรายงานทันที แต่เพียงจดหมายฉบับเดียวของหลิงชวน ยังไม่พอเชิญ 'ราชายมบรรพ์' ผู้นี้ให้เคลื่อนไหว
สิ่งที่ทำให้เหยียนเฮ่อเจ้ามาด้วยตนเองอย่างแท้จริง คือการที่ท่านแม่ทัพอาวุโสลู่หานจางมาเยือนถึงที่พัก! ท่านแม่ทัพอาวุโสหยั่งรู้เจตนาลึกซึ้งของหลิงชวนที่ 'ตีหญ้าให้งูตื่น' เพื่อปูทางไปสู่การปฏิรูปชายแดนเหนือในภายหลัง ในเมื่อต้องการสร้างกระแส เช่นนั้นก็ให้ฟ้าผ่านี้สะเทือนสะท้านไปถึงชั้นเมฆ!
ให้ตระกูลขุนนางทั้งปวงได้เห็นความมุ่งมั่นของราชสำนัก การมาด้วยตนเองของเหยียนเฮ่อเจ้า คือคำอธิบายอันทรงพลังที่สุดของความมุ่งมั่นนี้!
ยามนี้ คฤหาสน์ที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจอันไร้ขีดจำกัดของตระกูลหลี่แห่งนี้ ถูกควบคุมและกวาดล้างอย่างสิ้นเชิงแล้ว
สมาชิกแกนนำทั้งหมดของตระกูลหลี่ ราวกับลูกแกะรอเชือด ถูกกดไว้ในโถงหลักที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศในอดีต แต่บัดนี้กลับเปื้อนเลือด
หลิงชวนหันไปทางเหยียนเฮ่อเจ้า น้ำเสียงหนักแน่น: "ท่านตู๋ทง สายตรงตระกูลหลี่หลายสิบชีวิตล้วนอยู่ที่นี่ ตามกฎหมายควรจัดการเช่นไร?"
แววตาเยือกเย็นของเหยียนเฮ่อเจ้าราวกับน้ำแข็งล้ำค่าที่ไม่ละลายในหมื่นปี กวาดมองใบหน้าที่สิ้นหวังเบื้องล่างโถงอย่างช้าๆ
อากาศราวกับแข็งตัวในชั่วขณะนี้
ครู่หนึ่ง
ถ้อยคำเย็นเยียบไร้ซึ่งไออุ่นใดๆ หลุดจากปากเขา:
"ฆ่า"
"ฉับ! ฉับ! ฉับ…"
ทันทีที่คำสั่งหลุดออกมา ดาบยาวฉีเสวียนหลายสิบเล่มก็ตวัดผ่านลำคอสายตรงตระกูลหลี่พร้อมกัน
เสียงคมดาบเชือดเนื้อดังต่อเนื่อง ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ยิ่งไม่มีความสงสารแม้เสี้ยวเดียว!