เพื่อความรอบคอบ หลิงชวนให้เว่ยเหลี่ยนทิ้งกำลังทหารหนึ่งกลุ่มไว้เฝ้าที่นี่ หนึ่งเพื่อเตรียมพร้อมรับมือ สองเพื่อป้องกันไม่ให้หลังจากร่องรอยของพวกเขาถูกเปิดเผย พวกหูเจี๋ยสืบสาวมาถึงที่นี่ แม้ความเป็นไปได้จะน้อย แต่สำหรับผู้เป็นแม่ทัพ แม้มีเพียงความเป็นไปได้เล็กน้อยก็ต้องไม่ประมาท
หลังจากนั้น กว่าห้าร้อยนายก็ซุ่มตัวอยู่ที่ตีนเขารอจนฟ้ามืด ด้านล่างของภูเขาคือทุ่งหญ้าถ่าลาอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ทุกคนนั่งสงบอยู่ในที่ของตน ปลอบม้าศึก พยายามไม่ให้เกิดเสียงใด ๆ
โชคดีที่แถบนี้ป่าไม้หนาทึบ ตราบใดที่ไม่ส่งเสียงดังมาก ต่อให้เป็นทหารม้าลาดตระเวนผ่านด้านล่างก็ไม่มีทางถูกพบ
เมื่อแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ลาลับไปทางทิศตะวันตกของทุ่งหญ้า ความมืดของรัตติกาลก็ค่อย ๆ ปกคลุมลงมา
หลิงชวนให้เว่ยเหลี่ยนส่งหน่วยสอดแนมในสังกัดกระจายออกไป สอดส่องดูว่าบริเวณใกล้เคียงมีร่องรอยของทหารม้าลาดตระเวนหูเจี๋ยปรากฏหรือไม่
หน่วยสอดแนมเหล่านี้ล้วนเป็นหน่วยที่เว่ยเหลี่ยนคัดเลือกและฝึกฝนขึ้นใหม่ตามวิธีที่หลิงชวนเคยฝึกหน่วยสอดแนมของจี้เทียนลู่ ซึ่งมีขนาดร้อยนายเช่นกัน แม้คุณภาพโดยรวมจะเทียบไม่ได้กับหน่วยสอดแนมในสังกัดจี้เทียนลู่ แต่หลังผ่านการฝึกหนักช่วงนี้มา ก็ไม่ด้อยไปกว่ากัน
หนึ่งชั่วยามต่อมา หน่วยสอดแนมกลับมารายงานว่าไม่พบร่องรอยใด ๆ ที่ทิ้งไว้โดยทหารม้าลาดตระเวนหูเจี๋ย
ขณะนั้นเอง หัวหน้าหน่วยสอดแนมก็สัมผัสได้ไวถึงเสียงฝีเท้าม้าที่ดังแว่วมา ขณะที่เขากำลังเตรียมรายงาน เสียงเย็นชาปนความหยิ่งทะนงก็ดังขึ้น
"ไม่ต้องตื่นเต้น เป็นพวกเราเอง!"